De voorbije weken kwam ons land tot stilstand, maar zij werkten voort, de onzichtbare en soms ondergewaardeerde handen die de machine draaiende houden. Getuigenissen van de boeren die voortploegden: een kleine bloemlezing.

De volgende lezersbrief werd ons opgestuurd door een masterstudent Management en Beleid in de Gezondheidszorg, beter bekend als 'Kip Clijsters' op Twitter.

Deze week kondigde de UGent via mail aan dat alle studenten de homes ten laatste op 22 maart moeten verlaten, omdat het gevaar op COVID-19 toch te groot scheen. Een goede maatregel, of hield de uiversiteit te weinig rekening met het gevaar voor individuele studenten?

De komende weken zitten studenten zo mogelijk nog meer dan normaal te turen naar hun laptopschermen. De wondere online wereld lijkt voor deze screenagers geen geheimen meer te bevatten, tot iemand voorstelt om een groepswerk te maken via Skype. Voor de echte drama’s en inzinkingen beginnen: een ongezouten review van enkele populaire videochattools.

"Literatuur en kunst kunnen mensen raken op een manier die de pure feiten op zich kennelijk niet vermogen." Prof. Stef Craps doet literair onderzoek naar de verbeelding rond klimaatverandering, want misschien ligt daar wel onze redding, of op ten minste troost.

“Flygskam” klinkt als een treinstation ergens in het verre Noorden, waar je al vliegend kunt raken indien je niet getroffen bent door 'flygskam', want dat is het Zweedse woord voor vliegschaamte. Een opiniestuk als vraag zonder antwoord, en een verhulde brief naar de überradicale tiener die ik ooit was, en bijhorende 'fuck the system'-graffiti.

Je hebt het al gezien, dit artikel zal gaan over drugs. Ja, 'Willy's en Marjetten'-fans, roep het maar eens luid. DRUUUUGS. Voor sommige mensen wellicht de reden waarom ze hierop geklikt hebben. That's right clickbaits, I see you. Voor andere mensen, misschien net niet.

Een tragisch voorval afgelopen maandag aan de faculteit Economie en Bedrijfskunde, waar tweede-bachelorstudent Stefaan grandioos faalde op zijn examen Wiskunde II. Volgens de student in kwestie lag dit geheel aan het feit dat een onbekend meisje met donker haar na twee dagen besloot zonder enige reden zijn tafel in De Therminal in beslag te nemen.

Stralen van een lage, zwakke ocht­end­zon doen ogen weer dichtkni­jpen. Een zucht ontsnapt de lip­pen en een borstkast gaat nog eens hard op en neer. Het paar ogen probeert zich voorzichtig weer open te doen. Prikkend en tra­nend nemen ze traag de omgev­ing in zich op. Een ijzige, rom­melige kamer ont­waart zich en na nog een diepe ademhal­ing banen…