Amerika – the land of the free – heeft nog maar eens besloten om niet zo free te zijn als het beweert. Stel je voor dat je vrij zou zijn om kinderen en jongeren te informeren over zaken zoals de Holocaust of LGBTQ+. Veel gekker moet het niet worden.

Begin april bereik­te ik de geze­gende leefti­jd van 23. Plots kwam het besef: ik leef al 5 jaar uit een kof­fer. Toen ik 18 was, vond ik dat best sto­er, zo always on the road. Mijn oud­ers zijn ver­spreid over het land als het Saharazand dat autora­men ver­duis­tert. Een volgestouwde valies vergezeld door het gelu­id van eeuwig rol­lende wielt­jes…

Om met u, het Gentse voetvolk, gezellig te kunnen keuvelen, kwamen de leden van studentenvereniging 't Zal Wel Gaan nog eens uit hun kastelen. In de aprilse middagzon sprak Kaj Zwerver over de clichés die over 't Zal de ronde doen.

Dat politici hun weg steeds vaker vinden naar entertainmentprogramma's, was al langer bekend, maar die politiek laat zich ook in met de echte cultuur met een grote C. Die C staat de laatste jaren voor Canon van Vlaanderen en Controversieel.

Hier ben ik weer om jullie gevoel van intelligentie en laatste beetje zelfzekerheid compleet de grond in te boren met mijn raadselachtige crypto. 

We gaan terug in de tijd. Gedurende de jaren 60 nam de faculteit Letteren en Wijsbegeerte haar intrek in het Blandijngebouw in Gent, een prachtig gebouw met spectaculaire witte marmeren muren.

Wordt het mentaal welzijn van studenten getrivialiseerd? Een haperend engagement in een klimaat van alarmerende signalen wekt voor velen althans die indruk. Ik belicht even de tweezijdigheid van dat engagement.

Van 20 tot 26 april vond in cin­e­ma Sphinx ‘Cin­eMÁS’ plaats, een fes­ti­val met Spaanstal­ige films. Van bizarre filmk­lassiek­ers uit de peri­ode na de Spaanse dic­tatu­ur, over maatschap­pijkri­tis­che fic­tieve doc­u­men­taires, tot intieme portret­ten in een roman­tis­che kome­die: alles kwam aan bod. Ben je dit jaar niet kun­nen gaan? Zeer jam­mer, maar bij deze kan je straks toch meep­rat­en over ‘Sen­ti­men­tal’,…

In een wereld waarin alles perfect moet zijn, voelt alles dat minder is als verdrinken. Niet dat ik dit probleem ga oplossen, maar laat ons niet vergeten dat er ook nog een grote grijze zone zit tussen perfect en barslecht.