Ode aan de haatcomment

Stap 1: Activeer uw morele verontwaardiging

Open Face­book op uw smart­phone. Datzelfde toes­tel waarmee u “veel suc­ces met de exa­m­ens” stu­urt naar uw (klein)kinderen en het weer­bericht mee checkt. Zoek een artikel over iets dat u diep raakt of waar u totaal niets van begri­jpt. Ide­aliter alle­bei. Betrokken­heid is option­eel, veront­waardig­ing ver­plicht. Kies een the­ma waar­bij u zek­er weet dat uw bloed­druk sti­jgt nog voor u de titel hebt gelezen: poli­tiek, migratie, kli­maat, jon­geren van tegen­wo­ordig. Extra pun­ten als het artikel gaat over een bek­end iemand die u van haar noch pluimen kent. U zult die per­soon toch nooit ont­moeten.

Stap 2: Denk vooral niet na, maar doe alsof

Analyse en infor­matiewin­ning is tijd­ver­lies. Typ in één adem­teug wat er in u opkomt. Lucht uw hart, spu­ug uw gal, maar straal tegelijk intel­lect uit. Verbind daarom alles met alles: dit artikel -> de staat van het onder­wi­js -> Brus­sel -> het migratieprob­leem -> uw energiefac­tu­ur -> “vroeger was het beter”. Zo weet iedereen dat u mee bent. Extra kredi­et als u het wereld­prob­leem kunt terug­bren­gen tot uw eigen dagelijkse mis­erie. Begin bijvoor­beeld over de tijd toen u zelf nog stu­dent was. Het artikel zelf lezen is over­bod­ig, doe dit enkel indi­en u tijd over heeft en u uw com­ment al plaat­ste. Over de inhoud prat­en is zelfs ver­dacht. Nie­mand komt naar de com­ments voor infor­matie; men komt voor emo­tionele ontregeling.

Stap 3: Vorm is alles 

Sti­jl is alles. Inhoud is bijza­ak. Hanteer daarom strik­te regels. Gebruik zo weinig mogelijk leestekens; pun­ten zijn eli­tair. Plak zin­nen achteloos aan elka­ar met kom­ma’s, lief­st tot nie­mand nog weet waar de zin begon. Spelling is een com­plot van de over­heid en de Taalu­nie, dus schri­jf zoals u voelt. Sluit elke zin af met min­stens drie pun­t­jes om te sug­ger­eren dat u nog veel meer weet … Gebruik vraagtekens en uitroeptekens uit­slui­tend in groepsver­band (?!?!). Emoji’s mogen, maar strate­gisch: een duim, een lachend gezicht­je of de twee bid­dende hand­jes. Sub­tiliteit is voor losers.

Stap 4: Post eerst, denk later

Negeer uw inner­lijke criti­cus. Lezen? Redi­geren? Nuance? Weg ermee! Druk onmid­del­lijk op posten alsof uw lev­en ervan afhangt. Want echte haat­com­men­ta­toren weten: nuance is de duiv­el, sub­tiliteit is ver­rader­lijk, en spi­jt is een luxe die alleen anderen zich kun­nen veroorloven.

Bezoek de per­soon­lijke Insta­gram- of Face­book­pag­i­na van uw slachtof­fer

Voilà. Gefe­lici­teerd, u hebt de wereld een klein stuk­je beter gemaakt. Voel de macht die door uw vinger­top­pen pulseert, alsof u de men­sheid met één knop tot op het bot hebt begrepen. Maar rust niet te lang uit: er wacht­en nog tal­loze artike­len, dus hup, terug naar stap 1. Of scroll eens door de com­ments van anderen en leen wat inspi­ratie … Of beter nog, voor de échte ultieme kick: bezoek de per­soon­lijke Insta­gram- of Face­book­pag­i­na van uw slachtof­fer en lucht daar uw hart. Wie weet komt uw meester­w­erk wel in een stu­den­ten­blad. En als dat niet gebeurt … ach, de wereld had u toch nodig.