Four Favourites

‘Interstella 5555’

Wist je dat Daft Punk een hele film heeft lat­en mak­en voor hun album ‘Dis­cov­ery’ (tevens een van de beste albums aller tij­den)? ‘Inter­stel­la 5555’ is een alien­film op zijn kop. Een buite­naardse band wordt ontvo­erd, ver­menselijkt, en naar de aarde gebracht. In plaats van de boel op stel­ten te zetten en de mens te cor­rumperen wor­den ze zelf slachtof­fer van de meest kwal­ijke indus­trie op aarde: platen­fir­mas en pro­mo­tors. Door de kracht van dis­co en wat hulp van een ver­liefde piloot proberen de getal­en­teerde gijze­laars uit de klauwen van de men­sheid te ontsnap­pen. Stap mee in de zil­v­eren gitaar en dans je weg door het hee­lal. ‘Inter­stel­la 5555’ is inte­graal op YouTube te vin­den. 

‘Apocalypse Now’

“Ik wou een missie, en voor mijn zon­den hebben ze mij er een gegeven” ‘Apoc­a­lypse Now’ is gebaseerd op Joseph Conrad’s ‘Hart der Duis­ter­n­is’, een nov­el­le die zich afspeelt op de toen nog Bel­gis­che Con­goriv­i­er. De film speelt zich af in Amerika’s eigen zelfge­maak­te Impe­ri­al­is­tis­che hel: Viet­nam. Ter­wi­jl Kapitein Willard de riv­i­er Nung opvaart op zoek naar een los­ges­la­gen Kolonel Kurtz, toont auteur Fran­cis Ford Cop­po­la de meest angstaan­ja­gende, onmenselijke kan­ten van Amerika’s meest trau­ma­tis­che ver­lies. Kijk in de ziel van een hoofd­per­son­age dat meer sol­daat is dan mens, omringd door soortgenoten die elk op hun eigen manier de waanzin voor­bij zijn. Jaag mee naar zijn even­beeld, ver­tolkt door een toen al even los­ges­la­gen Mar­lon Bran­do.

‘Clerks’

‘Clerks’ is een stu­den­ten­film door­drenkt met de tijds­geest van nineties niet­snut­ter­ij en grofge­bek­te onver­schil­ligheid. De zwartwit­film, wegens bud­get­taire beperkin­gen, is de eerste van een reeks iconis­che bud­dy­films geregis­seerd door Kevin Smith. Dante, werkne­mer in een tanksta­tion, wordt onverwachts opgeroepen om te komen werken op zijn vri­je dag en komt heel wat tegenslag, roman­tis­che prob­le­men, en vreemde per­son­ages tegen in zijn stri­jd tegen betaalde verveling. “Ik moest hier niet eens zijn van­daag!”

‘Inglorious Basterds’

Op een boerder­ij in Frankrijk komt een SS-offici­er bin­nen op zoek naar onderge­do­ken joden. Deze scène werd breed gedra­gen als één van de span­nend­ste aller tij­den en heeft van Christoph Waltz een van Hol­ly­woods favori­ete slech­teriken gemaakt. De enige over­lever vlucht weg en plant haar zoete wraak. Iets lat­er landt een groep Joodse Amerika­nen achter de frontlin­ie om ter­reur aan te richt­en in het bezette Frankrijk. Wat vol­gt is een wraakzuchtige orgie aan gerecht­vaardigde vergeldin­gen. Geen bloed is te veel en geen kogel­gat te diep; de mis­daden van het Nazisme wor­den zon­der genade en op spec­tac­u­laire wijze afges­traft. Taran­ti­no laat zich volledig gaan, maar pronkt op de juiste momenten nog steeds met zijn tal­ent voor span­ning. De sub­tiliteit is zoek, maar wie wil er nu sub­tiel zijn over de bevri­jd­ing van Europa?