De UGent heeft mijn fiets gepikt


Ik had me onlangs ver­slapen. Om op tijd te komen voor mijn les, werd ik dus genoodza­akt om nog eens mijn fiets te pakken. Zoals veel niet-Gen­te­naars vind ik fiet­sen in Gent een echte nacht­mer­rie. Gen­te­naars hebben duidelijk nooit de noodza­ak gevoeld om ooit de ver­keer­sregels ook maar een beet­je te leren. Hand uit­steken om uw richt­ing…

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 13/10/2025 – 7:44 door Joppe Frans

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Ik had me onlangs ver­slapen. Om op tijd te komen voor mijn les, werd ik dus genoodza­akt om nog eens mijn fiets te pakken.

Zoals veel niet-Gen­te­naars vind ik fiet­sen in Gent een echte nacht­mer­rie. Gen­te­naars hebben duidelijk nooit de noodza­ak gevoeld om ooit de ver­keer­sregels ook maar een beet­je te leren. Hand uit­steken om uw richt­ing aan te geven? “Kust mijn kloten”, denken ze. “Voor­rang van rechts? Niet in mijn stad van het licht!”

Uitein­delijk kwam ik bezweet aan op Cam­pus UFO om vast te stellen dat elke fietsstalling vol zat. Ik besloot mijn fiets aan een muur te zetten om snel nog op tijd mijn les bin­nen te ger­ak­en. Toen ik terugk­wam, was mijn fiets verd­we­nen. Toen vie­len plots de vele bor­d­jes met de tekst  “Fiets in de fiet­sen­stalling of we zetten hem buiten” op. De UGent had mijn fiets sneller ver­wi­jderd van zijn posi­tie dan een prof die zijn han­den niet kan thuishouden.

De UGent had mijn fiets sneller ver­wi­jderd van zijn posi­tie dan een prof die zijn han­den niet kan thuishouden

Uitein­delijk vond ik een stu­dent met flu­o­hes­je in dwan­gar­beid om te vra­gen naar welke kerk­er ze mijn fiets had­den ver­ban­nen. “Ergens in de fiet­sen­stalling, zoals het hoort”, was het antwo­ord. Uit­er­aard is het logisch dat men dit alle­maal doet. Er valt eigen­lijk geen redelijk, ration­eel tege­nar­gu­ment te for­muleren tegen dit beleid. Maar als irra­tionele en onnozele stu­dent vind ik dat stu­den­ten het absolute recht hebben hun fiets te plaat­sen op de meest onhandi­ge plaat­sen.

Als ik drie fiet­sen naast elka­ar zie staan voor een deu­ropen­ing, denk ik alti­jd: “Goed gedaan gas­ten, we hebben onze rebelsheid weer getoond!” Ik roep daarom elke stu­dent op om hun fiets te plaat­sen waar die wil: de aula, het stu­den­ten­restau­rant, het toi­let… Verzet je als dap­pere stu­dent tegen de saaie, bureau­cratis­che fiet­sen­stalling!