Academisch profiel van Petra De Sutter


Petra De Sutter: een veelbesproken figuur die we kennen als progressieve politica en als hét gezicht van de partij Groen. Nog voor ze de Wetstraat bestormde, was ze diepgeworteld in de academische wereld, met een carrière hier aan de UGent.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 10/03/2025 – 8:35 door Leone MattheusRobin ChanZi­ta-Luna De Smaele

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Hoe zag haar tijd op onze uni­ver­siteit eruit? Welke sporen liet ze achter in de weten­schap? Nu ze zich kan­di­daat stelt voor het rec­torschap, is het tijd om haar min­der bek­ende kant onder de loep te nemen. Hoe UGent is Petra De Sut­ter eigen­lijk?

Tijd aan de UGent

De acad­emis­che reis van De Sut­ter begon met haar stud­ies in 1980 aan de toen­ma­lige Rijk­suni­ver­siteit Gent, waar ze geneeskunde studeerde. Ze ging verder dan wat er in de cur­sus stond, uit pure nieuws­gierigheid, en beho­orde zo tot de top van haar klas. Dit leverde haar ooit een zeldzame twintig op twintig op. Na jaren zwoe­gen, behaalde ze in 1987 haar art­sendiplo­ma. Vier jaar lat­er behaalde ze een doc­tor­aat in de bio­medis­che weten­schap­pen. Voor haar onder­zoek trok ze onder meer naar Chica­go, waar ze zich twee jaar lang boog over de genet­i­ca van menselijke- en muizene­i­cellen.

Hier­na, in 1994, voegde De Sut­ter gynae­colo­gie toe aan haar pal­mares en rondde ze het hoger onder­wi­js af met een scrip­tie over cyto­genetisch onder­zoek bij eicellen. Haar acad­emis­che car­rière nam een hoge vlucht: vanaf 2000 gaf ze les aan haar alma mater, waar ze zich opw­erk­te tot (buiten)gewoon hoogler­aar. Intussen begon De Sut­ter als full­time staflid aan de Vrouwen­klin­iek van het UZ. In de tijd tussen deze aanstelling en haar benoem­ing als pro­fes­sor aan de UGent, behaalde ze bij­na een hoogler­aar­posi­tie in Ams­ter­dam. Onze verkies­bare rec­toren­poel had dus een stuk beperk­ter kun­nen zijn als ze die posi­tie had gekre­gen.

Ze behaalde bij­na een hoogler­aar­posi­tie in Ams­ter­dam

In 2006 werd ze ook aangesteld als ver­ant­wo­ordelijke voor het in-vit­ro­fer­til­isatie (IVF) lab­o­ra­to­ri­um van de Vrouwen­klin­iek. Als pro­fes­sor com­bi­neerde ze onder­zoek met les­geven. Niet alleen voor geneeskun­destu­den­ten, maar ook voor stu­den­ten recht­en, soci­olo­gie, vergelijk­ende cul­tu­ur­weten­schap­pen en psy­cholo­gie gaf ze lessen over gen­der, infer­til­iteit en de ethis­che en juridis­che aspecten van geas­sis­teerde voort­plant­i­ng­stech­nieken. Ook buiten de UGent gaf ze les aan diverse hogesc­holen over gynae­colo­gie.

Combinatie van academia met politiek

Na haar intrede in de poli­tiek in 2014 bleef ze tot 2020 nog steeds deelti­jds actief aan de UGent. Ze com­bi­neerde haar par­lemen­taire werk met haar func­tie als hoofd van de Repro­duc­tieve Geneeskunde aan het UZ Gent.