Help, ik heb een kater!

Een pint met een rauw ei

Zelf wist ik niet dat dit hielp tegen katers. Ik heb het moeten verne­men van mijn beste vriendin, die haar god­delijke ken­nis opdeed bij de lokale Chi­ro-afdel­ing van Kuurne. Het ei zou met zijn aminozuren helpen bij de afbraak van alco­hol, extra alco­hol stelt je kater vooral uit. Mon­niken lieten 800 jaar gele­den al opteke­nen dat in de ocht­end opnieuw drinken een goede reme­die is. De com­bo zou the best of both worlds moeten zijn. 

De men­tale bar­rière die je moet over­win­nen, is bij­na niet te overzien. Als je mis­selijk opstaat na een avond­je stap­pen, is de aan­blik van een lauwe pint ver­mengd met een rauw ei bij­na ondraaglijk. De ervar­ing voelde aan als een men­son­terende opdracht van een sadis­tisch scout­skamp. Hoewel mijn hoofd­pi­jn lat­er beter werd, kwam mijn maag al snel in opstand tegen deze twi­jfelachtige ont­bi­jtkeuze. Daar­naast moet de tijd nog uitwi­jzen of ik hier een sal­mo­nellabesmet­ting aan over­houd. Als kater­mid­del is deze cock­tail over de hele lijn gebuisd.

Honing

Er is een reden waarom de oude Grieken dit goed­je zagen als de nec­tar van de goden. Vol­gens som­mige onder­zoek­ers breekt de fruc­tose in hon­ing de alco­hol in je lichaam sneller af, waar­door het een uit­stek­end mid­delt­je zou zijn tegen een kater. Andere weten­schap­pers betwisten die stelling dan weer: er zou meer onder­zoek nodig zijn.

De ervar­ing voelde aan als een men­son­terende opdracht van een sadis­tisch scout­skamp

Hoe ver­houden die miez­erige, weten­schap­pelijke analy­ses zich tegen het alle­som­vat­tende oordeel van een Scham­perredac­teur? Hoewel de zoete theele­pel de dag nadi­en vlot­jes naar bin­nen gaat, is het effect min­i­maal. Ten­z­ij je zoals een bipo­laire Win­nie de Poeh in één teug liters hon­ing naar bin­nen zou kap­pen  −  wat we trouwens afraden  − zorgt de beperk­te kwan­titeit er helaas voor dat dit mid­del zijn verwachtin­gen niet waar­maakt.

Kaaskroketten (in de Brug)

Ik werd op een warme don­derdagocht­end wakker met mys­terieuze schram­men, een houten kop en een maag die koste wat kost leeg wou bli­jven. “Ik drink nooit meer”, hoorde ik mezelf al denken. Niets wat ik probeerde om de kater tegen te gaan, hielp. Tot een vriend opeens stu­urde: “Heeft er iemand zin om in de Brug te gaan eten?”

Ik sleurde mezelf half bij bewustz­i­jn naar de Brug en speelde op mijn gemak en met genot kaaskroket­ten en een cola bin­nen. Mijn laat­ste hap was nog niet op en de kater was al hele­maal verd­we­nen. Ik voelde me her­boren.

Een studie uit Seoul beweert dat er in kaas veel pro­bi­ot­i­ca zit­ten die de lever helpen bij de afbraak van acetalde­hyde, de stof die je de kater geeft. Kaas werkt wel beter pre­ven­tief dan genezend, dus denk er miss­chien aan om toch die kaas­plank te bestellen wan­neer je nog eens op café zit.