De slag om ’t Gravensteen


Geen enkel leger is er in de loop van de geschiedenis in geslaagd om het Gravensteen in te nemen, tot een groep Gentse studenten met een geniaal plan kwam. 

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 4/11/2024 – 8:37 door Char­lotte Van den Bor­re­Han­nelore Ver­braeken

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Op 16 novem­ber 1949 bezetten zo’n 130 stu­den­ten het Graven­steen. Die dag staat nu bek­end als ‘de slag om ’t Graven­steen’, maar was eigen­lijk een uit de hand gelopen stu­den­ten­grap om goed­kop­er bier te eisen. Stu­den­ten van alle fac­ul­teit­en wer­den in het geheim via pam­flet­ten opgeroepen: “Dit brief­je vlug en onopge­merkt lat­en door­gaan. De inhoud ervan geheim houden. Com­mili­tones, neemt allen deel aan de reusachtige stu­den­ten­grap die op touw wordt gezet voor woens­dag 16 novem­ber. Sce­nario: bezetting van het Graven­steen … Breng muni­tie van alle slag, doch onopge­merkt, en desnoods ook uw boter­ham­men mee. Einde tussen 18 en 19 uur … Wacht­wo­ord: Uilen­spiegel! Belan­grijk bericht: zweigen. Feind hört mit!”

Stu­den­ten stor­m­den als ben­des het Graven­steen bin­nen. Als muni­tie had­den ze fruit­pro­jec­tie­len op zak. Op de muren van de burcht wer­den span­doeken met slo­gans opge­hangen. Ze eis­ten bier aan drie frank, de afschaffing van het ‘Rolleke’ (de Gentse stads­gevan­ge­nis) en waren tegen de nieuwe ‘kepies’ van de poli­tie. De poli­tie ging namelijk de hel­men van de uni­for­men ver­van­gen door blauwe kepies, waar­door de agen­ten moeil­ijk­er te onder­schei­den waren van post­bodes.

Uit frus­tratie schoten de poli­tieagen­ten een paar keer in de lucht met hun gew­eren

Het spel kon begin­nen, alleen was er ner­gens poli­tie te beken­nen. De bezetting leek op het eerste gezicht op een teleurstelling uit te draaien, tot er twee agen­ten voor­bij fiet­sten en één van hen door een fruit­pro­jec­tiel werd ger­aakt, afge­vu­urd door een stu­dent. De poli­tie moest ver­vol­gens de burcht ontru­imen. Dit bleek niet zo sim­pel te zijn, aangezien de stu­den­ten de poort had­den gebar­ri­cadeerd en nie­mand nog bin­nen of buiten kon. Als laat­ste hulpli­jn werd de brandweer opgeroepen, die ver­vol­gens water­slan­gen inzette tegen de stu­den­ten, maar opnieuw zon­der veel suc­ces. Uit frus­tratie schoten de poli­tieagen­ten een paar keer in de lucht met hun gew­eren. Toen de avond viel en de bezetters een kort over­leg hield­en op de bin­nenko­er, ging de brandweer onopge­merkt met haar nieuwe uitschui­flad­der aan wal. De stu­den­ten wer­den zeer hard­handig aangepakt: wie zich op het pad van de orde­hand­havers bevond, werd neergeknup­peld.

copy­right Uni­ver­siteit­sarchief Gent

Uitein­delijk kon­den de stu­den­ten aan ver­vol­ging ontsnap­pen, omdat ze de pub­lieke opinie achter zich had­den. Een pak slaag kri­j­gen met de matrak voor de vraag naar goed­kop­er bier was vol­gens velen een brug te ver. Ook de pers had sym­pa­thie voor de stu­den­ten.

Zo’n leg­en­darische gebeurte­nis kan natu­urlijk niet in de ver­getel­heid ger­ak­en. Sinds 1950 organ­iseert het Seniorenkon­vent jaar­lijks de Graven­steen­feesten. Deze tra­di­tie her­denkt de his­torische bezetting met een stoet door de stad, die eindigt met een avond­feest op het Sint-Pieter­splein, waar zo’n 1000 stu­den­ten samenkomen. Daar­naast organ­iseert het KVHV elk jaar de Uylen­spiegelfeesten. Ook is er een lied over de slag om het Graven­steen, met de iconis­che tekst: “Gent brult van pret: het Graven­steen door stu­den­ten bezet. Ze zit­ten bin­nen, wie kri­jgt ze eruit? Ze vrezen noch knup­pel, noch water, noch fruit.” Stu­den­ten zin­gen het lied­je nog steeds op can­tussen en houden zo de herin­ner­ing lev­end.