Het geheim van Tesla en Colruyt

Ver­ti­cale inte­gratie is het pro­ces waar­bij een bedri­jf dat voor­di­en maar één stap uitvo­erde een volledi­ge pro­duc­tieketen overneemt. Op die manier con­troleert dat bedri­jf meerdere stap­pen in het pro­duc­tiepro­ces. Een voor­beeld hier­van is een uit­gev­er­ij die drukker­i­jen en boekhan­dels opkoopt om zo de volledi­ge boeken­cy­clus te beheersen.

Waarom onderne­men bedri­jven zo’n uit­brei­d­ing? Niet alle bedri­jven streven naar ver­ti­cale inte­gratie. Ver­schil­lende firma’s kiezen ervoor om zich enkel te spe­cialis­eren in één stap. Toch lijken som­mi­gen de intrin­sieke gedachte te koesteren dat ze machtiger kun­nen wor­den dankz­ij ver­ti­cale inte­gratie. Op die manier proberen ze bijvoor­beeld onafhanke­lijk te wor­den ten opzichte van bedri­jven die andere pro­duc­ti­estap­pen uitvo­eren.

Elon Musk kiest voluit voor ver­ti­cale inte­gratie

Tes­la, de autoreus uit Texas, is al jaren bezig de pro­duc­tieketen voor zijn auto’s zo veel mogelijk zelf­s­tandig uit te voeren. In tegen­stelling tot andere aut­o­fab­rikan­ten, pro­duceert Tes­la zelf alle motoren en soft­waresys­te­men. Op die manier kon het bedri­jf de voor­raad­cri­sis in 2020 redelijk goed over­leven. 

Elon Musk, de CEO van de aut­o­fab­rikant, kiest voluit voor ver­ti­cale inte­gratie. Zo ver­weet hij andere auto­pro­du­cen­ten van cat­a­logue engi­neer­ing. Musk zei ooit zelf dat Tes­la zelf veel meer auto-onderde­len ontwerpt dan andere zoge­noemde orig­i­nal equip­ment man­u­fac­tur­ers die gro­ten­deels gebruik­mak­en van de tra­di­tionele toelev­er­ings­keten. 

Gevaren voor de maatschappij

Ver­ti­cale inte­gratie beperkt zich niet tot de auto-indus­trie. De huis­merken van groot­waren­huizen zetten kleinere zelf­s­tandi­ge bedri­jven, maar ook ook grotere fir­ma’s, onder druk. De grote aantrekkingskracht van huis­merken betekent dat winkels veel meer ver­di­enen aan hun eigen pro­ducten, wat de relatie met pro­du­cen­ten ver­stoort. In Bel­gië zijn witte merken meer dan 60% goed­kop­er dan in onze buur­lan­den, ter­wi­jl A‑merken de pri­jzen net kun­st­matig ver­hogen.

Naast de reuzen hebben ook kleinere zelf­s­tandi­ge bedri­jven het moeil­ijk. De goed­kopere huis­merken hollen hun mark­taan­deel uit waar­door ze moeite hebben om hun win­st­marges te hand­haven. Daar­naast kun­nen winkels hun huis­merken een promi­nen­tere plaats geven in de schap­pen en zijn er winkels die focussen op de ontwik­kel­ing van hun huis­merken, wat de stim­u­lans voor cre­ativiteit en diver­si­fi­catie op de markt ver­min­dert. Om het gevecht tegen de toen­e­mende dom­i­nantie aan te gaan, kun­nen kleinere bedri­jven zich richt­en op nichemark­ten en hun unieke kwaliteit en vak­man­schap naar voor schuiv­en.

In tegen­stelling tot de bedri­jven, prof­i­teert de con­sument van goede kwaliteit én voordelige pri­jzen. Boven­di­en is en bli­jft de klant kon­ing: als die kiest voor goed­kopere pro­ducten, stim­uleert die con­cur­ren­tie tussen huis– en A‑merken.