Klassieke Impressies


Schamper neemt je mee op een muzikale reis door de tijd en verkent zo verschillende klassieke genres: van barok tot eigentijds klassiek, van solo piano tot heuse honderdkoppige orkesten en van balletten tot symfonische gedichten.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 18/03/2024 – 7:05 door Rex Ver­don­ck

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Ont­dek in de playlist heel wat muzikale vernieuw­ers die hun stem­pel wis­ten te drukken op de manier waarop wij van­daag muziek beleven: van laa­tro­man­tis­che meesters tot impres­sion­is­ten en verder.

Daphnis et Chloé – Ravel

Rav­el com­poneerde dit werk op vraag van Bal­lets Russ­es, de belan­grijk­ste bal­let­groep van dat moment. Van­daag de dag zou dit best vergelijk­baar kun­nen zijn met een film­pro­du­cent die je komt vra­gen om een Hol­ly­wood­film van muziek te voorzien. Het bal­let vertelt het oud-Griekse liefdesver­haal van Daph­nis en Chloé. De derde scène vin­dt plaats bij het rijzen van de dag en Rav­el weet dit meester­lijk in muzikale taal uit te drukken. Je hoort de vroege vogelt­jes bij­na fluiten, en met een beet­je ver­beeld­ing voel je de warmte van de eerste zonnes­tralen op je gezicht.

Ver­vol­gens wor­den Daph­nis en Chloé verenigd, waar­na ze een ander klassiek liefdesver­haal uit­beelden, dat van Pan en Syrinx. Aan bei­de per­son­ages kan een werk van Debussy gelinkt wor­den. Zo gaat het vooraf­gaande werk over de fan­tasieën van een faun, een mythisch wezen gelinkt aan de god Pan. Na het toneel­spel brengt Chloé nog een dans waarmee ze haar liefde voor Daph­nis beves­tigt. Tot slot eindigt het bal­let in een bac­cha­naal, een soort wild orgastisch dans­feest. Vaak hangt er een ero­tisch ele­ment aan vast dat hier benadrukt wordt door het koor. Zo’n bac­cha­naal komt eve­neens voor in de opera ‘Sam­son et Dalila’ van Saint-Saëns en is ook opgenomen in de playlist.

Contemporary classical

Ook van­daag wordt er nog veel orkestrale muziek gecom­poneerd waar­van een deel onder de noe­mer van eigen­ti­jdse klassieke muziek. Zo ook het ‘Con­cer­to for Trum­pet and Strings’ van Eric Ewazen en ‘On the Nature of Day­light’ van Max Richter. Het dynamis­che con­cer­to wordt hier geïn­ter­pre­teerd door Tine Thing Helseth, die samen met Ali­son Bal­som en recen­ter ook Luci­enne Renaudin Vary de top drie vrouwelijke trompet­solistes van het moment vor­men. Bal­soms trompetk­lanken hoorde je eerder in de playlist al met een arrange­ment van Saties ‘Gymno­pe­dié no. 3′ en Renaudin Vary voorzag er Hän­dels ‘Eter­nal source of light divine’ van hemels hoge trompet­gelu­iden.

Na het con­cer­to is ‘On the Nature of Day­light’ aan de beurt. Dit werk is miss­chien wel één van de bek­end­ste uit het genre en komt uit zijn protestal­bum tegen de invasie van Irak in 2003: ‘The Blue Note­books’. Alhoewel het werk niet als film­muziek gecom­poneerd is, werd het toch tal­loze keren gebruikt in films en series. De bek­end­ste voor­beelden hier zijn Scorsese’s ‘Shut­ter Island’, Villeneuve’s ‘Arrival’ en de serie ‘The Last of Us’.