De selectie van de redactie

Ada Art

‘Huwelijks­geluk’ – Leo Tol­stoj

Ik ben niet roman­tisch – of ik geef het niet toe – maar het hon­derd­tal bladz­i­j­den van ‘Huwelijks­geluk’ rak­en me. Het is een een­voudig, fraai boek­je. Geen verdere uit­leg nodig.

‘Jij zegt het’ – Con­nie Pal­men

Deze favori­et ver­haalt over de liefdesre­latie tussen Ted Hugh­es en Sylvia Plath. De schri­jf­sti­jl is fenom­e­naal. De inten­siteit, de woord­keuze, JA!

‘De Groot­in­quisi­teur’ – Fjodor Dos­to­jevs­ki

Voor wie zich niet durft de wagen aan de joekels van Dos­to­jevs­ki, raad ik dit autonoom hoofd­stuk aan van ‘De Gebroed­ers Kama­ra­zov’. De gehaaste Rus werkt hierin een orig­inele ver­beeld­ing van Chris­tus uit. Ik begri­jp de gedachtekro­nkels nog niet hele­maal, maar de leeser­var­ing bracht me in hogere stat­en. Lees, her­lees en schree­uw het uit.

Collin Cardon

‘Beartown’ – Fred­erik Back­man

Geen enkele schri­jver die me zo hard kan lat­en lachen en huilen. Een per­soon­lijke nacht­mer­rie in een klein dor­p­je zorgt voor ophef en dis­cussie. Zoek best wel even de trig­ger warn­ings op.

‘The Name of the Wind’ – Patrick Roth­fuss

Geen enkele schri­jver die me ooit nog zo boos kan mak­en. Het begin van een fan­tastis­che en waarschi­jn­lijk wereld­beroemde fan­ta­sytrilo­gie, mocht de schri­jver na meer dan 10 jaar ein­delijk het derde boek uit­bren­gen. Har­ry Pot­ter meets ‘Game of Thrones’.

‘Imperi­um’ – Robert Har­ris

Geen enkele schri­jver die zo hard mijn studie bepaald heeft. Har­ris beschri­jft het dra­ma en de intriges van Cicero’s lev­en in een van de meest chao­tis­che peri­odes van de geschiede­nis. Hou je in om je niet in te schri­jven in de bach­e­lor geschiede­nis!

Lune Schollaert

‘If Beale Street Could Talk’ – James Bald­win

Wat als je lief in de gevan­ge­nis zit? Hoe ga je om met het struc­turele racisme dat je omringt? Tish is het sterke hoofd­per­son­age van dit ver­haal, dat ik niet anders kan beschri­jven dan hoopvol.

‘The Vir­gin Sui­cides’ – Jef­frey Eugenides

In een kleine gemeen­schap pleegt de jong­ste van vijf zus­jes zelf­mo­ord. Een jaar lat­er vol­gen ook de andere vier. Wat heeft hen hier­toe aangezet? Door de ogen van nieuws­gierige buur­jon­gens kri­jg je als lez­er korte glimpsen van hun lev­en.

‘Bult’ – Marieke De Maré

Een boek­je dat je op een gezel­lige zondag­mid­dag kan uitlezen. Over de kleine din­gen in het lev­en, waar we niet vaak genoeg bij stil­staan. En over de grote din­gen in het lev­en, waar we veel te weinig van begri­jpen.

Nina De Neve

‘A Psalm for the Wild-Built’ – Becky Cham­bers

Een non-binaire mon­nik en een robot ont­moeten elka­ar in een futur­is­tis­che wereld. Het lijkt wel het begin van een slechte mop, maar het is het begin van een sci-fi die probeert een antwo­ord te vin­den op dé vraag des lev­ens: wat hebben mensen nodig?

‘Kaas’ – Willem Elss­chot

Voor een nov­el­le die in 1933 geschreven werd, leest ‘Kaas’ heel actueel. In een wereld waar aan­lokke­lijke aan­biedin­gen om elke hoek schuilen, vra­gen we ons alle­maal eens af of de unief het wel waard is. Waarom zou ik geen kaas verkopen en rijk wor­den?

‘The Sev­en Hus­bands of Eve­lyn Hugo’ – Tay­lor Jenk­ins Reid

Soms heeft Tik­tok gelijk. Zo ook toen het dit boek aan iedereen aan­raadde. Een mix tussen old hol­ly­wood glam­our en menselijke con­nec­tie. 

Rex Verdonck

‘Dune’ – Frank Her­bert

‘Dune’ is het best verkochte sci­encefic­tion­boek ter wereld en dat is niet voor niks. Meer argu­menten zijn er vol­gens mij niet nodig om je te wagen aan dit boek over het huis Atrei­des, de woesti­jn­pla­neet Arrakis en haar Vri­j­mans (Fre­men, red.).

‘Ilios: het ver­haal van de Tro­jaanse oor­log’ – Imme Dros

De Ilias van Home­ros is een echte klassiek­er, daarom deze zeer toe­ganke­lijke adap­tatie van Imme Dros. Dat je het einde al kent nog voor je eraan begint, doet niks af aan de fijne leeser­var­ing die ik er als kind aan overge­houden heb.

‘Chap­ter­house: Dune’ – Frank Her­bert

Waarom stop­pen bij het eerste boek als het beste nog moet komen? Frank Her­bert vertelt je over een genade­loze klop­jacht. Wie kan de ander te slim af zijn in dit kat-en-muis­spel?

Tailah Baert

‘Het oer­woud is een vrouw’ – Jane Dolinger

Jom­meke­sal­bum in roman­vorm. Het dag­boek van Dolinger, een jonge vrouw die haar kan­toor­job opgeeft om met een weten­schap­per (Ken) het Zuid-Amerikaanse oer­woud in te trekken, op zoek naar een nog onont­dek­te mensen­soort. Geschreven in 1955, het fem­i­nisme stond nog in kinder­schoe­nen. Spoil­er: in de voor­laat­ste zin trouwen de twee pro­tag­o­nis­ten, na 224 bladz­i­j­den zon­der enige roman­tis­che span­ning.

‘Gen­er­aal zon­der leg­er’ – Özcan Aky­ol

Meer essay dan boek, een aan­klacht tegen de banalis­er­ing van het geschreven woord. Aky­ol betreurt dat heden­daagse lit­er­atu­ur vaak één pot nat is, ‘wel­vaarts­geneuzel’ gericht aan gelijkgestem­den. Waar zijn de bar­ri­cade­springers, zon­der­lin­gen en zal­men? Een must-read in het tijd­perk van Book­Tok en insta­gram­poëzie.

‘The Hunger Games’ (alle boeken) – Suzanne Collins

Geen ver­duidelijk­ing nodig.

Tina Morthier

‘Blonde roots’ – Bernar­dine Evaris­to

Als kind wordt Doris ontvo­erd uit haar prim­i­tieve Europese stam om als slaaf te dienen voor Afrika­nen. Deze alter­natieve geschiede­nis is grap­pig en tragisch tegelijk, maar houdt ons vooral een spiegel voor. 

‘Dit is Europa’ – Hen­drik Vos

Ja, ook prof­fen kun­nen amu­sante boeken schri­jven! Vlot en vol sap­pige insid­er-anek­dotes schetst Vos het ontstaan van een unie die van­daag zo’n groot deel van ons lev­en bepaalt. Miss­chien moeten we het Vat­i­caan dat ook eens lat­en weten. 

‘De mooiste gedicht­en van Emi­ly Dick­in­son’

“I’m nobody, who are you?” Ik ben geen poëziefan, maar toch heb ik de bun­del graag gelezen. Leun achterover, denk niet te veel na en laat Dick­in­sons oncon­ven­tionele sti­jl en sprek­ende onder­w­er­pen je rak­en. 

Yana Rosé

‘Is dit een mens?’ – Pri­mo Levi

Levi voert de lez­er mee achter de staal­gri­jze poorten van Auschwitz, waar hij als joods verzetsstri­jder gevan­gen zat. Wan­neer hij het boek schri­jft, is zijn lichaam al her­steld van de ont­berin­gen, maar bli­jft de dehu­man­is­er­ing die ermee gepaard ging aan zijn geest plakken. Hij vraagt zich af wat het nog betekent om mens te zijn als je omgev­ing je niet zo wil erken­nen.

‘Zwem­men in het donker’ – Tomasz Jedrows­ki

Twee jon­gens wor­den ver­liefd in com­mu­nis­tisch Polen. His­torische fic­tie met een bit­ter­zoet rand­je.

‘Meer dan muze’ – de Kun­st­meis­jes

Elk hoofd­stuk is een ken­nis­mak­ing met een arti­este, van de tex­tielkun­st van Abakanow­icz tot de fotografie van Dora Maar. 270 pagina’s aan bewi­js dat kun­st geen man­nen­wereld­je hoeft te zijn.