Water als sociaal bindmiddel

Waarover gaat je mas­ter­proef?

“Ik wou het heel graag hebben over het teko­rt aan zwem­baden in Brus­sel, en Par­i­js is een koplop­er in het ver­w­erken van zwem­baden in het stedelijke weef­sel. Par­i­js heeft een grote rol gespeeld in de ontwik­kel­ing van pub­lieke zwem­baden. Die zwem­baden gaven de arbei­der­sklasse in de 19e en vroege 20e eeuw de mogelijkheid om zich te wassen. Zo werd een poging onder­nomen om de hygiëne in de stad op peil te houden en van de stad een leef­bare omgev­ing te mak­en, ondanks het feit dat men heel dicht op elka­ar leefde.”

“Ook Brus­sel heeft op dat vlak een rijke geschiede­nis, maar we zien er van­daag veel min­der overbli­jf­se­len van. De zwem­baden zijn verd­we­nen, in slechte staat of zijn niet meer toe­ganke­lijk. In Par­i­js is die tra­di­tie van pub­lieke zwem­baden bli­jven bestaan. Van­daag zijn heel veel pub­lieke zwem­baden in Par­i­js ook nog steeds pub­lieke douch­es, voor mensen die geen geld hebben voor warm water of mensen die dak­loos zijn. Het gaat niet alleen over sport, het gaat ook over hygiëne, per­soon­lijke waardigheid en over samen­leven in een groot­stad.”

“Een Brus­selse leer­ling gaat gemid­deld acht uur per jaar zwem­men”

“Ik vroeg me dus af hoe Brus­sel kon leren van Par­i­js. Uitein­delijk hebben mijn pro­mo­tor en ik acht zwem­baden in Par­i­js als voor­beeld gekozen die archi­tec­tu­ur inzetten om niet alleen de zwe­mer­var­ing te ver­beteren of om een mooi gebouw te hebben, maar ook om bepaalde sociale wensen waar te mak­en, zoals open­heid, toe­ganke­lijkheid of net ges­loten­heid en intimiteit. In een tweede fase hebben we gekeken hoe de archi­tec­tu­ur uit Par­i­js kon toegepast wor­den in Brus­sel.”

Waarom is het belan­grijk om genoeg zwem­baden in een stad te voorzien?

“Er is al heel lang een teko­rt aan zwem­baden in Brus­sel, wat resul­teert in het feit dat scholen niet genoeg uren per week hebben om zwem­lessen te organ­is­eren. Een Brus­selse leer­ling gaat gemid­deld acht uur per jaar zwem­men. Dat is natu­urlijk niet genoeg. Daar­naast is er de kli­maatop­warm­ing, iets wat vooral grote ste­den, zoals Brus­sel, voe­len. Voor Brus­se­laars is het zeer moeil­ijk om af te koe­len tij­dens hit­te­gol­ven.”

“Iro­nisch genoeg zijn het de mensen die het min­ste finan­ciële mid­de­len hebben en dus ook de min­ste mogelijkheid om die overver­hitte stad te ontvlucht­en, die het meeste last hebben van de opwarm­ing van ste­den. Vaak wonen die mensen in woon­com­plex­en die slecht geï­soleerd zijn en dus slecht voorzien zijn op aller­lei kli­ma­tol­o­gis­che schom­melin­gen. Het is eigen­lijk de plicht van ste­den om zich voor te berei­den op opwarm­ing en om iedereen de mogelijkheid te geven om zich af te koe­len in de zomer.”

Een van de mogelijke oplossin­gen die je in je mas­ter­proef aan­reikt, is het mobiele zwem­bad. Kun je dat eens uit­leggen?

“In de jaren 70 had­den de meeste Franse gemeen­ten op het plat­te­land niet de mogelijkheid om hun leer­lin­gen te leren zwem­men. De Franse regering heeft dat opgelost door een vijftig­tal vracht­wa­gens door het land te sturen met onderde­len voor een zwem­bassin. Hier­door had ieder dorp om de beurt een eigen zwem­bad waar­door leer­lin­gen mas­saal kon­den leren zwem­men.”

“Mijn favori­ete pub­lieke zwem­bad bestaat niet meer”

“Brus­sel zit eigen­lijk in het­zelfde schuit­je: er is een enorm teko­rt aan zwemwa­ter. Ik stel voor om in afwacht­ing van de bouw van nieuwe zwem­baden, tijdelijke mobiele zwem­baden te gebruiken. Dat kan dan op de speelplaats of op een buurt­plein­t­je gezet wor­den. Tij­dens de schoolvakanties kun­nen ze dan ingezet wor­den als pop-up zwem­bad  voor de hele bevolk­ing.”

 

Denk je dat een deel van je denkoe­fen­ing realiteit kan wor­den?

“Ik gebruik archi­tec­tu­ur niet als een mid­del om een con­creet project op poten te zetten, maar de tekenin­gen, plan­nen en tek­sten in de mas­ter­proef kun­nen wor­den ingezet als gespreksstarter. Als net afges­tudeerde stu­dent heb ik niet de macht of het netwerk om meteen grote din­gen gedaan te kri­j­gen, maar door een mas­ter­proef te mak­en die tot de ver­beeld­ing spreekt, hoop ik wel dat het onder­w­erp in de kijk­er kan wor­den gezet. Ik droom hardop en probeer die droom tot bij mensen te kri­j­gen die er wel iets aan kun­nen doen.”

Wat is je favori­ete pub­lieke zwem­bad en waarom?

“Mijn favori­ete pub­lieke zwem­bad bestaat niet meer. Dat was het Olympia in Brugge, waar ik heb leren zwem­men. Ik ging daar toen ik klein was bij­na elke vri­jdag naar­toe met mijn papa en broer. Het was niet zoals mod­erne zwem­baden van­daag. Je ervo­er het water daar echt als een natu­urkracht waar je in sprong. Dat is een heel mooie herin­ner­ing voor mij, ik vind het ver­schrikke­lijk dat het ges­loopt is.”

Heb je al een idee wat je met het pri­jzen­geld gaat doen?

“Ik ben naar Ital­ië ver­huisd voor mijn archi­tecten­stage. Het pri­jzen­geld kwam heel mooi van pas om mijn apparte­ment in te richt­en.”