De Friese renaissance

Fans van Joost zijn over­al te vin­den

Van Ams­ter­dam tot Antwer­pen, van Leeuwar­den tot Eind­hoven. In iedere con­certza­al waar Friesen­jung Joost neer­strijkt, wor­den seis­mol­o­gis­che trillin­gen geme­ten die zelfs een IJs­landse vulka­an niet kan teweeg­bren­gen. Met mosh­pits, gastop­tre­dens van Acid en af en toe een Duits inter­mez­zo kri­jgt iedere con­cert­ganger waar voor zijn geld. Maar wat is nu het geheim van zijn suc­ces?

Meerdere fac­toren spe­len een rol, maar de kracht van pub­liek mag niet onder­schat wor­den. Joost maakt al sinds zijn puber­ti­jd film­p­jes op YouTube. Veel fans zijn dus als het ware met hem opge­groeid. Boven­di­en wor­den zijn fans ook wel leden van de ‘pech­gen­er­atie’ genoemd. Tij­dens de coro­na-epi­demie werd hun knal­drang op de proef gesteld en dat heeft miss­chien wel geleid tot een meer uit­bundi­ge muziek­cul­tu­ur. Hoe dan ook, Joost beant­wo­ordt de vraag van zijn pub­liek en geeft het knots­gekke stro­fes en beats.

‘De prins van de gab­ber­pop’ veran­dert wel degelijk de rol van Fries­land

Niet enkel in Ned­er­land is hij razend pop­u­lair, maar ook in Vlaan­deren verkoopt hij iedere con­certza­al uit. Dat Ned­er­landse arti­esten bij de zuider­bu­ren pop­u­lair zijn, is al langer een gek­end fenomeen. Denk maar aan Frans Bauer en rap­pers als Boef. Maar dít is net iets anders. Joost is immers archi-Fries en hele­maal niet te vergelijken met Vlaamse ster­ren zoals Bazart of Pom­melien. Zou het kun­nen dat de Vlam­ing Joosts muziek met dichtwerk als “Ik ben geen kwik, kwek, kwak, nee ik hou m’n snater dicht,” net ver­fris­send vin­dt?  

Love it or hate it, het is alleszins een feit dat ‘de prins van de gab­ber­pop’ de rol van Fries­land wel degelijk veran­dert. Niet enkel onze per­cep­tie van de Noord-Ned­er­landse provin­cie wordt bijgesteld. Door oor­wor­men als ‘Frys­lân Bop’ en het Duit­stal­ige ‘Friesen­jung’ kri­jgt Fries­land boven­di­en meer naams­bek­end­heid in het buiten­land. In Duit­s­land stond ‘Friesen­jung’, zelfs enkele weken bove­naan de hitli­jsten. Vergelijk het met een lied over de West­hoek dat opeens mas­saal gespeeld wordt in Enge­land. 

Fries­land, Ned­er­land en Vlaan­deren zijn alvast veroverd. Nu lonkt de rest van Europa. In feb­ru­ari 2024 treedt Joost Klein op in Berli­jn en Zürich. In mei lonkt als kers op de taart mogelijks het podi­um van Euro­vi­sion in Malmö. Veel kun­nen we daar nog niet over kwi­jt, enkel dat indi­en dat door­gaat, de Vlaamse jeugd alvast douze points aux Pays-Bas schenkt.