De kotenmarkt is doodziek


Er is iets mis op de Gentse kotenmarkt. De laatste tijd is het één en al luxekoten wat de klok slaat in de media, maar nog geen jaar geleden draaide de mediamolen rond de prijzen van koten.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 23/10/2023 – 9:51 door Nina De Neve

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

In Leu­ven is bij­na de helft van de koten al een zoge­naamd ‘lux­ekot’, een­t­je met eigen bad­kamer dus. Som­mige van die über­lux­ueuze koten kosten zelfs al 900 euro per maand, en dan moeten de kosten er nog eens bijgerek­end wor­den. In Gent lijkt het soms wel alsof een basiskot al een lux­e­prod­uct is, want wie (of wiens oud­ers) kan nu een slordi­ge 500 euro betal­en voor een sim­pele kamer? En dat is als je über­haupt al een kot­baas vin­dt die nog een kamer vrij heeft.

Het is knokken om een kot, luxe of niet, te vin­den in Gent. Als je nie­mand kent die miss­chien iemand kent die uit hun kot gaat, is het bij­na onbe­gonnen werk om nog een stek­je in Gent te vin­den. Face­book­groepen waarin koten aange­bo­den wor­den, voe­len soms aan als een goed­kope ver­sie van ‘De Honger­spe­len’ waar mensen tot de dood vecht­en om toch een kot te hebben. Waarom is het dan zo ver­baz­ing­wekkend dat stu­den­ten huizen op de gewone markt gaan huren? De pri­jzen mak­en het ver­schil al lang niet meer. Om dan nog te zwi­j­gen over de Eras­musstu­den­ten die opgelicht wor­den via die groepen.

De koten­markt bestaat uit twee uiter­sten en de groot­ste dupe daar­van is de gemid­delde stu­dent

De kamers waar je dan een arm en een been voor moet betal­en, zijn ook niet alti­jd veel soeps. Een van de koten die ik huurde vold­eed niet aan de nor­men die door de stad Gent opgelegd wer­den. Achter­af gezien was 300 euro betal­en voor een kamer zon­der warm water waar ik bij­na kan horen wat mijn buur­man denkt het niet waard. Maar wat moest ik doen? Het was het enige kot dat ik gevon­den had en dan nog een­t­je voor een redelijke pri­js. Ik kan me ook maar amper voorstellen hoe de per­soon die het nu huurt zich voelt. Dankz­ij de energiecri­sis kwam er nog een slordi­ge hon­derd euro bovenop de huur­pri­js, maar er komt nog alti­jd geen warm water uit de kraan. De muizen in de keuken kri­jg je er gratis en voor niets bij. Het lijkt wel of de koten­markt bestaat uit twee uiter­sten en de groot­ste dupe daar­van is de gemid­delde stu­dent.

De markt lijkt ook meer en meer over­spoeld te rak­en door grote bedri­jven die koten zien als een win­st­mod­el. Bij Upkot betaal je voor een gewone kamer met gedeelde keuken en bad­kamer 450 euro. Klinkt redelijk, tot je er nog eens 120 euro voor de kosten bijrekent. Upgrade Estate, het moederbedri­jf van Upkot, moedigt mensen aan om te investeren in hun pro­jecten om zo een kot te garan­deren voor je toekom­stige stu­dent. Een invester­ing voor de toekomst, dus, of eerder geld slaan uit onzekere oud­ers?