Prof Préféré: Hendrik Vos


Hendrik Vos is professor aan de vakgroep Politieke Wetenschappen van de UGent, waar hij meerdere vakken in de bachelor politieke wetenschappen en de master EU-studies doceert. Daarnaast zie je hem nu elke zondag aan het werk in het VTM-programma 'De Verraders'.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 2/10/2023 – 5:26 door Gaëlle De Sloo­vere

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Stel, u bent weer 18 jaar, wat zou u dan anders aan­pakken?

“In Gent mijn fiets beter op slot doen. Het was mijn eerste dag aan de uni­ver­siteit, ik stond op en wou naar de les vertrekken, alleen kon ik mijn fiets ner­gens vin­den. Gestolen! Goed, ik was miss­chien ook wat naïef. Mijn cijfer­slot met code ‘1111’ werk­te per­fect in het dorp waar ik van­daan kwam, maar in de stad was dat niet genoeg. Dit wor­den heftige jaren, realiseerde ik me meteen. Na één dag in Gent was al mijn naïviteit onmid­del­lijk verd­we­nen.”

Wist u al wat u wilde wor­den toen u aan uw oplei­d­ing begon?

“Kort voor­dat ik aan mijn oplei­d­ing poli­tieke weten­schap­pen begon, wou ik eigen­lijk recht­en stud­eren om detec­tive of onder­zoek­srechter te wor­den. Mijn droom was om moordza­k­en op te lossen. Alleen besefte ik net op tijd dat er eigen­lijk niet zo veel moor­den gepleegd wor­den en dat ik me als jurist vooral zou moeten bezighouden met dossiers over erfenis­sen en intel­lectuele eigen­dom, of zelfs met buren­ruzies over huis­dieren. Dat wilde ik totaal niet, dus ik koos op het aller­laat­ste moment voor een richt­ing waarmee ik mijn opties wat meer open­hield.”

Wat is het gek­ste dat je in je loop­baan als pro­fes­sor aan de UGent al hebt meege­maakt?

“Ooit had ik drie Eras­musstu­den­ten uit Sicil­ië die een slecht exa­m­en had­den afgelegd. Ik gaf hen een 10, maar dat was eigen­lijk nog veel te veel. Ze waren ontevre­den en kwa­men dis­cus­siëren, enfin, eigen­lijk gewoon eisen dat ik er min­stens een 17 van maak­te. Het ging zoals in ‘The God­fa­ther’: drie kerels op een rij in mijn bureau, mét zon­nebril, en de mid­del­ste voerde het woord in een soort Ital­i­aans Engels. Ik hield voet bij stuk, maar ver­meed de dagen nadi­en wel donkere strat­en en doo­d­lopende steeg­jes. Ik ben ook nooit meer op vakantie dur­ven gaan ten zuiden van Napels.”

Nog een tip van onze favori­ete deel­ne­mer uit ‘De Ver­raders’?

“Met wantrouwen alleen kom je er niet. Als je het ver wilt bren­gen, is het slim om op je hoede te zijn, maar je moet vooral alti­jd kun­nen samen­werken.”