Kajira, de ‘brave’ BDSM-vereniging


Deze editie nemen wij een kijkje bij Kajira! Dit is geen vereniging die samenkomt omwille van eenzelfde studiekeuze of liefde voor theekransjes, maar een vereniging die samenkomt vanwege een gedeelde liefde voor spannende seks. Hieronder een interview met de praeses.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 14/05/2023 – 15:52 door Noah Dols

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Wat houdt Kaji­ra in?

“Eigen­lijk komt het erop neer dat we BDSM, kinks, fetis­jes en dergelijke bespreek­baar willen mak­en en nor­malis­eren, en mensen de kans willen geven om te ont­dekken dat er meer mensen zoals hen zijn. Ook willen we een plaats kun­nen bieden waar ze gewoon zichzelf kun­nen zijn. Bin­nen de maatschap­pij gaat het al iets beter dan vroeger qua BDSM-mind­ed­ness. Er is al veel vooruit­gang geboekt als je vergelijkt met veer­tig jaar gele­den. Je wordt niet meer automa­tisch afgek­nald, bij wijze van spreken. Maar het bli­jft natu­urlijk een gevoelig onder­w­erp. Je gaat meestal niet gewoon op je job zeggen: ‘Ik doe aan BDSM.’ Het bli­jft zo’n beet­je in de taboes­feer. Ons doel is dus vooral gelijkgestemde mensen samen­bren­gen, een forum geven, een plaats geven om elka­ar te ont­moeten, om erover te prat­en zon­der dat je je zor­gen moet mak­en over negatieve gevol­gen.” 

In welke zin lijken jul­lie op, en ver­schillen jul­lie van, klassieke stu­den­ten­v­erenigin­gen?

“Hoe zijn we gelijk? We willen vooral samenkomen, ons amuseren, en gelijkgestem­den vin­den. Hoe ver­schillen we? We zijn veel loss­er, qua verenig­ing, qua struc­tu­ur. We werken ook niet met schacht­en. We hebben geen dopen of leden­lin­ten. Enkel het bestu­ur heeft lin­ten. We hebben ook leden die van ver komen, die soms een paar activiteit­en komen en dan een jaar niet, omwille van een­der welke reden. Dat maakt voor ons niets uit. We verwacht­en niet dat je elke keer komt. We hebben ook geen echte leden­li­jst. Vanaf het moment dat je komt en je hebt het gevoel dat het bij je past, dan mag je jezelf Kaji­raan noe­men. Dan hoor je er voor ons bij.”

“Ik durf zeggen dat we ons hon­derd pro­cent inzetten om een veilige omgev­ing aan te bieden”

Zijn praatavon­den jul­lie cen­trale activiteit?

“Om de twee à drie weken proberen we toch een praatavond te houden. Dat is de rode draad doorheen onze activiteit­en. Over zak­en prat­en is vanaf het begin al een beet­je de kern van Kaji­ra. We zijn niet prak­tis­erend. We gaan dus geen speelfeestjes organ­is­eren, en we komen niet samen om BDSM uit te oefe­nen. We komen samen om erover te prat­en. We hebben wel work­shops waarin we veilige tech­nieken aan­leren, maar dat is meestal door externe mensen die dan ook effec­tief din­gen komen tonen.”

“We gaan soms ook gewoon bowlen, schaat­sen of naar de film. Af en toe organ­is­eren we ook een can­tus. We zijn wel nooit echt een ‘drankv­erenig­ing’ geweest. We kijken er niet op neer, maar het is geen aan­dacht­spunt voor ons. Wil je veel drinken, dan drink je veel. Onze can­tussen zijn meestal ges­loten, maar soms houden we wel ‘breng een vriendje’-edities, om iemand te lat­en ken­nis­mak­en.”

“Ik hoor van mensen die naar andere can­tussen geweest zijn dat we eigen­lijk nog heel braaf zijn. Dat is iets dat we vaak opnieuw horen, ook op andere activiteit­en. Wij zijn heel braaf en respectvol. Er gebeuren geen deca­dente zak­en. Als we dan ver­halen horen uit andere verenigin­gen, gebeuren daar veel meer din­gen met naak­theid en rare din­gen die op het rand­je zijn. Dat hebben wij eigen­lijk totaal niet. Wij let­ten ook heel erg op con­sent. Dat iedereen zich com­fort­a­bel voelt en de gren­zen gere­specteerd wor­den. Ik durf zeggen dat we ons hon­derd pro­cent inzetten om een veilige omgev­ing aan te bieden”