De goede oude tijd


Eens niet de vertrouwde hoof­dredac­teur die hier de pen opneemt, maar (met de woor­den van mijn voor­ganger) “de Alge­meen Coör­di­na­tor, een stu­den­ten­jour­nal­ist, maar met meer tak­en en ster­al­lures”. Een accu­rate beschri­jv­ing als je het mij vraagt, al getu­igt deze ook van een zekere dikke nek. Toepas­selijk voor een voed­seledi­tie, eigen­lijk. Ster­al­lures mogen echter wel een beet­je…

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 16/04/2023 – 11:26 door Collin Car­don

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Eens niet de vertrouwde hoof­dredac­teur die hier de pen opneemt, maar (met de woor­den van mijn voor­ganger) “de Alge­meen Coör­di­na­tor, een stu­den­ten­jour­nal­ist, maar met meer tak­en en ster­al­lures”. Een accu­rate beschri­jv­ing als je het mij vraagt, al getu­igt deze ook van een zekere dikke nek. Toepas­selijk voor een voed­seledi­tie, eigen­lijk. Ster­al­lures mogen echter wel een beet­je na al meer dan zese­neen­half jaar op deze uni­ver­siteit.  

Je zou denken dat je na zoveel tijd wel vanzelf zal ont­dekken hoe de uni­ver­siteit pre­cies werkt. Wie wie is, wie wat doet, en bij wie je alle­maal terecht kunt met een­der welke inter­esse of prob­leem. Maar de grootscha­ligheid van het insti­tu­ut dat ons allen, stu­den­ten, per­son­eel of andere geïn­ter­esseer­den verbindt, ver­hin­dert dit. Het is pas dankz­ij mijn tijd hier, bij Scham­per, dat ik ein­delijk een overzicht begon te kri­j­gen van wat er eigen­lijk alle­maal gebeurt. En neen, dit is geen aan­loop naar een lofzang. Maar in alle eerlijkheid doet dit blad voor mij, en hopelijk voor tal­loze lez­ers, verenigin­gen, kon­ven­ten, per­son­eel en willekeurige voor­bi­j­gangers, wat een dikke zes jaar niet kon: een inzicht geven in het reilen en zeilen van alles wat er rond ons gebeurt, gaande van een nieuw Brugspaghet­tire­cept tot ver­re­gaande besparin­gen kaderen. Rozen ver­welken en schep­en ver­gaan, en zal ook de Green Office bin­nen een paar maan­den niet meer bestaan?

Ik was nog net op tijd om de drankau­to­mat­en in de Bland­i­jn te zien verd­wi­j­nen

Mijn tijd als coör­di­na­tor, als redac­teur bij dit blad, en nor­maal gezien ook als stu­dent zit er bij­na op. Ik heb de vorige rec­tor nog meege­maakt, de verkiez­ing van Dries Van Lan­gen­hove in de Raad van Bestu­ur, te veel recepten voor de Brugspaghet­ti, en was nog net op tijd om de drankau­to­mat­en in de Bland­i­jn te zien verd­wi­j­nen. Nu ik hier­aan terug­denk, komen de woor­den van een knul­lig sit­com­per­son­age in me op: “I wish there was a way to know you were in the good old days before you actu­al­ly left them.” Wel, ik zit waarschi­jn­lijk aan het einde van die goede oude tijd. Maar weet dat ik ten volle besef wat een priv­i­lege het is om coör­di­na­tor, redac­teur en stu­dent te zijn.

Wat ook een priv­i­lege is, is dit te mogen schri­jven voor mijn favori­ete the­ma-edi­tie. Geni­et van de tal­rijke artikels over eten! Naast de zoek­tocht naar het beste Brug­brood­je kan je onder andere ook lezen over unieke eetadres­jes, en of het klopt dat je puist­jes kri­jgt van choco­lade. Smake­lijk!