De wetenschap achter muziek


vibrato®-vis  Het is alge­meen geweten dat veel vri­jgezellen in het dieren­rijk al eens een lied­je zin­gen om een leuk vrouwt­je mee te lokken. Maar ook in de onder­wa­ter­w­ereld wordt er gebruikge­maakt van gezang om een soul­mate (of onenight­stand) te rege­len. Zo bestaat er de toad­fish, die nog iets lelijk­er is dan zijn naam doet ver­moe­den, maar…

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 11/12/2022 – 18:39 door Renée Laroy

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

vibrato®-vis 

Het is alge­meen geweten dat veel vri­jgezellen in het dieren­rijk al eens een lied­je zin­gen om een leuk vrouwt­je mee te lokken. Maar ook in de onder­wa­ter­w­ereld wordt er gebruikge­maakt van gezang om een soul­mate (of onenight­stand) te rege­len. Zo bestaat er de toad­fish, die nog iets lelijk­er is dan zijn naam doet ver­moe­den, maar die toch een opti­mistis­che poging waagt om een vrouwt­je te scoren met zijn gezang. Of deze strate­gie werkt, is een goede vraag. Zijn klanken doen namelijk meer denken aan een vibra­tor dan een vibra­to. Zek­er in vergelijk­ing met zangvo­gels lijkt de toad­fish een onder­maatse per­for­mance te lev­eren. Maar aangezien deze soort nog niet uit­gestor­ven is, zullen de vrouwt­jesvis­sen zich toch wel aangetrokken voe­len tot deze iet­wat bizarre klanken. Je kan zelf ook geni­eten van zijn gezang via de QR-code.

Lisztomania 

Het hebben van obsessieve fans is een bek­end fenomeen in de heden­daagse muziekin­dus­trie. Maar ook in de negen­tiende eeuw bestond dit fenomeen al! Zo had de bek­ende Hon­gaarse com­pon­ist Frans Liszt een horde gesto­orde fans die niks liev­er wilden dan hun favori­ete arti­est op de piano aan het werk zien. Liszt stond er namelijk om bek­end zijn pub­liek hele­maal te kun­nen meesleuren met zijn looks en charmes, in die mate zelfs dat buiten­staan­ders ervan over­tu­igd waren dat het pub­liek een soort ziek­te had opgelopen die hen gek maak­te. Deze hys­terie, de zoge­naamde Lisz­to­ma­nia, was ongelooflijk ver­re­gaand. Zo waren er fans die hele­maal door het dolle heen waren als ze een oude sigaret­ten­peuk of een pluk haar van Liszt te pakken kre­gen!

Mooie liedjes duren wel lang? 

De meeste klassieke con­certen duren best lang, maar deze zijn niks in vergelijk­ing met het lang­ste stuk ter wereld, genaamd ‘As slow as pos­si­ble’. Om het hele stuk te spe­len heb je namelijk oneindig veel tijd nodig! Dit prachtige meester­w­erk, geschreven door John Cage, kan in principe op alle snaarin­stru­menten gespeeld wor­den, het is namelijk de bedoel­ing dat elke noot zo lang mogelijk vibreert voor je de vol­gende speelt. Op een piano kan dit stuk tot zeventig minuten duren, maar op de orgel, waar­bij de noten in principe oneindig lang kun­nen door­gaan, kan dit stuk oneindig lang duren. Nu denk je miss­chien: ‘Tja, da’s leuk in the­o­rie, maar nie­mand gaat dat toch ook echt hele­maal spe­len?’ Jawel, som­mi­gen zijn gek genoeg: in een kerk­je in Hal­ber­stadt, Duit­s­land, wordt sinds 2001 het stuk uit­gevo­erd op een orgel. Het is de bedoel­ing om het stuk in 639 jaar uit te voeren en het zal dus eindi­gen in 2640!