TinderTalks: Het mama’s-kindje


Tinder, de app die ik maandelijks minstens drie keer verwijder en opnieuw installeer. Date ik om mijn vriendinnen te laten lachen met mijn wilde verhalen of wil ik het oprecht een kans geven? Ik twijfel steeds over mijn eigen intenties.  

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 11/12/2022 – 18:39 door anon­iem­p­je

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Op een een­zame avond kreeg de app weer een plaat­sje op mijn gsm. Na even­t­jes roekeloos swipen ver­scheen de tri­om­fer­ende tekst ‘It’s a match!’. K. begon me onmid­del­lijk te sturen en het gesprek liep, boven alle verwachtin­gen, heel vlot. Hij bleek manieren te hebben en antwo­ordde zelfs geïn­ter­esseerd op al mijn domme ver­halen. Het enige nadeel: hij was heel cheesy. Ik werd over­spoeld met “je bent echt cute xx”- en “ik wil je echt een knuffel geven <3”-berichtjes. Maar tussen het oogrollen door dacht ik toch: “Eigen­lijk is hij wel lief hé?”, dus besloot ik maar in te stem­men met een date.

“Mijn mama vin­dt u echt een mooi meis­je”

We had­den afge­spro­ken aan de Albert Hei­jn om eten en drinken te kopen, en ver­vol­gens te gaan pick­nick­en in het Muinkpark. “Mijn mama vin­dt u echt een mooi meis­je”, was een van de eerste zin­nen die hij tegen me zei. Het gaf me een raar gevoel, dus mijn antwo­ord was niets meer dan een knikje met een beschei­den ‘dank u’. Eens aangekomen in het Muinkpark, nestelden we ons tegen een grote boom. Het zon­net­je scheen, we had­den lekkere wraps gekocht en K. bleek toch nog leuk gezelschap te zijn.

Na een tijd­je rinkelde zijn gsm. “Mijn mama vraagt hoe onze date ver­loopt en wat we aan het doen zijn”, zei hij ent­hou­si­ast. “Ik weet wat we niet gaan doen”, was het eerste dat door mijn hoofd ging. Dat besloot ik gelukkig niet luidop te zeggen. In de plaats gaf ik hem nog maar eens een knikje. Onder­tussen had ik mij al com­fort­a­bel neergelegd tegen de grond, met mijn hoofd in de blaad­jes. Toen ik besloot weer rech­top te gaan zit­ten, zag mijn haar eruit als een boom. K. was zo vrien­delijk om alle blaad­jes uit mijn haar te halen. En ter­wi­jl hij dat deed, kreeg ik een hele bij­bel te horen over hoe bezorgd zijn mama was dat hij op date ging. De opmerk­ing ‘Ik heb haar ook jouw tele­foon­num­mer gegeven voor moest er iets zijn en ze kan mij niet bereiken’ was de drup­pel.

Plots voelde ik mij in een vaste relatie. Schoon­moed­ers die mij elk moment kun­nen bereiken, hij die speelt met mijn haar en een roman­tis­che pick­nick? Gewoon al de idee van een relatie maak­te me plots mis­selijk. Ik besloot rustig te bli­jven en nor­maal te doen, maar naar­mate de date vorderde, werd het alleen maar erg­er. Hij maak­te een hart­je uit een blaad­je, hij strik­te vri­jwillig mijn schoen­vet­er toen die loskwam en hij staarde mij non-stop aan met een diepe blik.

Na een tijd­je kon ik het niet meer ver­dra­gen, dus zei ik dat ik naar huis moest. Na veel nadenken, heb ik ges­tu­urd dat ik er niets meer in zag. Natu­urlijk ver­wi­jderde ik diezelfde avond Tin­der van mijn gsm. En ja hoor, onder­tussen heb ik het al opnieuw gedown­load.