Insecten: studentenkost van de toekomst?

Voor je rillin­gen kri­jgt en inge­beelde krekel­gelu­iden begint te horen, bren­gen we graag aan dat krekels al enkele jaren in de lift zit­ten. Liev­er daar dan onder je koelka­st. Is dat terecht?

Voor(oor)delen

Insecten eten kent tal­loze voorde­len. Ten eerste zijn ze erg voedza­am, dit door hun zeer hoog eiwit­ge­halte (ruim tweemaal dat van een gelijk gewicht in kip­pen­vlees). Ook zijn ze rijk aan min­eralen. Zo bevat­ten meel­wor­men natri­um, kali­um, ijz­er en zink. Daar­naast hebben ze ook omega 3‑vetzuren. Dit zijn onverzadigde vet­zuren en dus beter voor de cho­les­terol. Ten tweede zijn insecten ook een duurza­mer alter­natief voor vlees en veevoed­er. Insecten hebben immers min­der ruimte, min­der voed­sel én min­der water nodig. Daar­naast is een grot­er per­cent­age van het dier bruik­baar voor con­sump­tie. Zo is de helft van het varken slachtafval, tegen­over slechts 10 pro­cent bij insecten (wij kun­nen per­soon­lijk de voel­s­pri­eten aan­raden). Een laat­ste voordeel is de reduc­tie in de uit­stoot van broeikas­gassen tegen­over vee zoals koeien.

Bel­la de koe zou je ook niet zelf willen slacht­en, toch? 

Natu­urlijk heeft de con­sump­tie van insecten ook nade­len of gevaren, maar bij nad­er onder­zoek ver­schillen die nauwelijks van de con­sump­tie van andere dieren. Zo dienen insecten hygiënisch en gecon­troleerd gek­weekt en ver­w­erkt te wor­den om de kans dat men er ziek van wordt, te min­i­malis­eren. Wild gevan­gen insecten komen dus niet in aan­merk­ing als men een zo klein mogelijk risi­co wilt lopen, maar Bel­la de koe zou je ook niet zelf willen slacht­en, toch? Ook is een hit­te­be­han­del­ing aangewezen om alle bac­ter­iën en andere ziek­tev­er­wekkers te doden bij de ver­w­erk­ing. Daar­naast is er nog hun uiter­lijk dat voor velen de groot­ste bar­rière vormt, maar dat kan makke­lijk ver­holpen wor­den door hen onherken­baar te ver­w­erken in bijvoor­beeld burg­ers.

Geen eendagsvlieg

Het veror­beren van Amedee de Strontvlieg of zijn soortgenoten zit dan ook in de lift. Vol­gens cijfers van het IPIFF (het Inter­na­tion­al Plat­form of Insects for Food and Feed) degus­teer­den in 2019 maar lief­st 9 miljoen Euro­pea­nen al insecten. Vol­gens ditzelfde plat­form zou dit cijfer tegen 2030 sti­j­gen tot 390 miljoen, bij­na het huidi­ge aan­tal inwon­ers van de Europese Unie. Het ver­baast dus niet dat er nood was aan poli­tieke omkader­ing voor de kwaliteit­szorg van deze veelpotige snack­jes. In tegen­stelling tot de verwachtin­gen gebeurde dit al vrij snel: in 2021 keurde de Europese Unie meel­wor­men goed voor menselijke con­sump­tie, op de voet – of beter gezegd poot – gevol­gd door de trek­sprinkhaan en onder andere de huiskrekel.

Niet alleen mensen staan echter te trap­pe­len om deze legale snacks bin­nen te werken. Ook onze trouwe vier­voeters bli­jven niet in de kou staan. Bij het googe­len kom je, bijvoor­beeld, al tal­loze voor­beelden tegen van insecten­snacks en ‑koek­jes. Door de hoge eiwit­con­cen­tratie en de duurza­amheid van de kweek komen ze ook in aan­merk­ing voor kwaliteitsvol dier­voed­er. UGent-stu­den­ten Achilles Han­necart en Jack Lath­ouw­ers won­nen er met hun bedri­jf Gut­sy zelfs een start-uppri­js van Uni­ver­siteit Gent mee. Ze ontwikke­len onder­tussen ook al insecten­rijk kat­ten­vo­er.

De proef op de som

Natu­urlijk moesten we zelf ook proe­fondervin­delijk uit­zoeken of de insecten­rijke pro­ducten onze smaak­pa­pillen waardig waren. Van begin af wordt pijn­lijk duidelijk dat de 9 miljoen Euro­pea­nen die insecten eten waarschi­jn­lijk niet in en rond Gent gecon­cen­treerd zit­ten, uit­gaande van de gelim­i­teerde beschik­baarheid van onze kro­nke­lende vriend­jes. Zo sprak de kruiden­winkel Spice Bazaar een paar jaar gele­den van een aan­bod, maar nu bli­jven enkel de Kriket-insecten­bars en een pot­je meel­worm­poed­er over. Ook het indruk­wekkende insecten­restau­rant Bugs & Lunch dat in 2014 werd geopend, sloot al enkele maan­den lat­er de deuren. In tegen­stelling tot insecten staan mensen nog niet te sprin­gen. Voor con­sump­tie, weliswaar.

Daarom bleven er maar twee opties over: oftewel moesten we een grauwe inter­netwinkel afpluizen voor een betrouw­baar cer­ti­fi­caat, oftewel moesten we op zoek naar de weinige pro­ducten die – let­ter­lijk – een snuif­je insect bevat­ten, en zo kwa­men we uit op de Kriket-insecten­bars, te verkri­j­gen in onder andere A.S.Adventurewinkels. Deze pro­teïnebars in drie smak­en (hazel­noot en pom­poen­za­ad, choco­lade, en dadels en pecan­noten) leg­den we naast een klassieke place­bo­bar, om te kijken of we de insectens­maak door het krekelpoed­er kon­den onder­schei­den. Na een heus proeffesti­jn kon­den we echter twee con­clusies trekken. Ten eerste smak­en de Kriket-repen even­veel naar krekels als non­nen­scheten naar scheten smak­en. Ten tweede bleken we geen fan te zijn van pro­teïnebars, al was de ‘Dou­ble Date’, met dadels en pecan­noten, zek­er voor her­hal­ing vat­baar.

In tegen­stelling tot insecten staan mensen nog niet te sprin­gen. Voor con­sump­tie, weliswaar.

Ter con­clusie kun­nen we stellen dat de repen per­fecte ver­vangers zijn voor fans van pro­teïnerepen, zelfs als je weet dat er wat gemalen insecten in zit­ten. De Glo­ri­ous Rev­o­lu­tion der zespotige organ­is­men zal echter nog niet voor mor­gen zijn. Mocht­en we deze in de plaat­selijke super­markt vin­den, doen we graag nog een test.