Everything UK

Pete Doherty

Deze lev­ende leg­ende heeft besloten nog­maals voet aan wal te zetten aan het Gentse vaste­land. Met zijn bands The Lib­ertines en Babysham­bles bepaalde hij het gelu­id van de Britse rockscene in het begin van deze eeuw. Na jaren sex, drugs and rock ’n’ roll waant de nu nuchtere Doher­ty zich in rustiger oor­den. Het duis­tere gelu­id van voorheen maakt plaats voor kabbe­lende indie­rock, met duidelijke kni­pogen naar The Smiths en jaren 60 pop. In zijn laat­ste album ‘The Fan­ta­sy Life of Poet­ry & Crime’ bun­delt hij de kracht­en met Franse muzikant, com­pon­ist en pro­duc­er Frédéric Lo. Het album straalt zijn gevon­den rust uit, maar geeft ook een plek aan Doherty’s demo­nen. Op 11 mei pre­sen­teert Doher­ty zijn album in de Han­dels­beurs. Nog niet uitgedanst? In de Char­la­tan kan je terecht voor een avond vol Britse bangers op Lon­don Call­ing. Muziek­liefheb­bers aller lan­den, verenigt u! 
 

Lim­bo is wat er gebeurt wan­neer een vrolijke Wes Ander­son­film per ongeluk in een ver­keerde – heel erg grauwe – realiteit terechtkomt

Limbo

Ook cin­e­maliefheb­bers komen aan hun trekken op Every­thing UK. Vri­jdag 13 mei opent Sphinx Cin­e­ma zijn deuren voor Ben Shar­rocks warm onthaalde ‘Lim­bo’. Op een geï­soleerd Schots eiland wacht een groep vluchtelin­gen en asiel­zoek­ers op respons op hun asielaan­vraag. De pre­misse klinkt diep­treurig, maar de per­son­ages geven kleur en hoop in een tri­este sit­u­atie. Van een melan­cholis­che Syriër met een oed, gespeeld door Amir El-Mas­ry, tot een Afghaanse man wiens groot­ste droom is in Fred­dy Mer­cury’s voet­stap­pen te tre­den. De kleur­rijke cin­e­matografie van ‘Lim­bo’ staat in con­trast met de zware prob­lematiek die het aankaart. Shar­rock weet machteloosheid en woede op een meester­lijke manier te bal­anceren met eeuwige menselijkheid en humor. ‘Lim­bo’ is wat er gebeurt wan­neer een vrolijke Wes Ander­son­film per ongeluk in een ver­keerde – heel erg grauwe – realiteit terechtkomt. 

Pride and Prejudice

Op 14 mei stelt Sphinx Cin­e­ma zijn deuren open voor de gate­way­drug van elke stu­dent Engelse let­terkunde: ‘Pride and Prej­u­dice’. Eliz­a­beth Ben­net heeft besloten dat ze enkel wil trouwen voor de liefde, wat geen gemakke­lijke opgave is voor een vrouw in 19e-eeuws Enge­land. Als er echter iets is dat Eliz­a­beth type­ert, is het haar eigen­wi­jsheid. Wan­neer ze Fitzwilliam Dar­cy ont­moet, kan ze er niet veel goeds over zeggen. Voor haar is hij een sti­jve hark met weinig gevoe­lens. Voor hem is haar fam­i­lie niet hoogstaand genoeg. Doorheen het ver­haal moeten Eliz­a­beth en Mr. Dar­cy hun eigen trots en vooro­orde­len over de ander overkomen om elka­ar te leren zien voor wie ze echt zijn. Hoewel deze intro leest als die van een of ander sta­tion­sro­man­net­je, gaat ‘Pride and Prej­u­dice’ over fun­da­mentele thema’s van de con­di­tion humaine. Wan­neer gaat de eigen trots over in blinde kop­pigheid? Hoe overkomen we vooro­orde­len tegen­over de ander? Mr. Dar­cy brengt trouwens ook taart mee. Een after­noon­tea mét ‘Pride and Prej­u­dice’? Elke taal- en let­terkundi­ge is momenteel aan het gillen.

Een after­noon­tea mét ‘Pride and Prej­u­dice’? Elke taal- en let­terkundi­ge is momenteel aan het gillen

Girls go BOOM! 

Er is ook een hele resem ijz­er­sterke Britse doc­u­men­taires van vrouwelijke regis­seurs te zien. Er is het aan­gri­jpende portret van een Nepalees meis­je dat doc­u­men­taire­maak­ster wordt – ‘I Am Bel­maya’ van Sue Car­pen­ter en Bel­maya Nepali – maar ook het gekke ‘Key­board Fan­tasies’ van Posy Dixon over de muziek van zwarte trans­man Glenn Copeland, die door een Japanse hip­ster ont­dekt wordt na een decen­ni­alange negatie van zijn bestaan. Daar­naast is er ook het sterke portret van Poly Sterene, ‘I Am a Cliché’ van Celester Bell en Paul Sng. Fem­i­nis­tisch col­lec­tief Girls go BOOM organ­iseert een lez­ing over rep­re­sen­tatie in de kun­st op zondag 15 mei in There­sia. Niet enkel de aan­wezige regis­seurs, maar ook het WANDA Col­lec­tive, REPRESENT en Female Takeover zullen de dialoog aan­gaan. WANDA Col­lec­tive is een onafhanke­lijke actiegroep van regis­seuses die vrouwen probeert te vereni­gen in de stri­jd tegen insti­tu­tionele ongelijkheid bin­nen de Vlaamse en Brus­selse audio­vi­suele sec­tor. Ze streeft naar een inclusief film­land­schap. Daar­naast is er ook REPRESENT, zij stri­j­den voor meer rep­re­sen­tatie van onderverte­gen­wo­ordigde groepen in de Bel­gis­che audio­vi­suele sec­tor. Female Takeover is een mul­ti­dis­ci­plinair kun­st­col­lec­tief van jonge vrouwen dat zuster­schap bin­nen de kun­st­sec­tor wil ver­sterken. Dat wordt ongetwi­jfeld een eman­ci­pa­torisch week­end­je.