Studenten in (semi-)lockdown


Zoom, symbolische soep en weinig of geen groepsactiviteiten in 't echt. We kennen allemaal de struggles van het Belgische studentenleven, maar hoe zit het in het buitenland?

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 17/02/2021 – 22:29 door Lotte Tossyn­Stef De Baedt­sAy­ala Istas

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Chaos in Spanje

Net zoals op de Bel­gis­che uni­ver­siteit­en wor­den op de Madrileense uni­ver­siteit Car­los III zoveel mogelijk lessen online gegeven, uit­ge­zon­derd prac­ti­ca. De exa­m­en­pe­ri­odes staan in sterk con­trast met de lessen: zowat alles wordt on cam­pus geor­gan­iseerd, uit angst dat de stu­den­ten zouden fraud­eren. In tegen­stelling tot de exa­m­ens in Flan­ders Expo is er in Madrid weinig nagedacht over organ­isatie of bezetting. Hoewel maskers ver­plicht zijn, stromen de stu­den­ten toe zon­der dat er voorzienin­gen zijn om afs­tand te houden en is er nauwelijks handgel voorhan­den. De werk­ing van het onder­wi­js gaat dus voor op de gezond­heid van de stu­den­ten.

“Ver­rassend genoeg is de Madrileense Over­poort gewoon open”

Ook de men­tale gezond­heid van de Madrileense stu­dent wordt flink in het gedrang gebracht. Zo wer­den de exa­m­ens door een hevige sneeuw­storm verzet naar de lesvri­je week en werd er geen nieuwe ontspan­ningspe­ri­ode voorzien. Boven­di­en is er geen per­spec­tief voor vac­ci­natie of lessen on cam­pus. De tele­foons van de stu­den­tenpsy­cholo­gen staan rood­gloeiend, maar er is slechts één stu­den­tenpsy­choloog per cam­pus beschik­baar.

Onont­beer­lijk voor de stu­dent is natu­urlijk ook het nachtleven, dus hoe zit het daarmee? Ver­rassend genoeg is de Madrileense Over­poort gewoon open, ter­wi­jl het niet toege­lat­en is om iemand anders dan je part­ner bin­nen te lat­en op je kot. Er zijn wel enkele regels met betrekking tot max­i­male bezetting in de hore­ca, maar die wor­den niet nageleefd noch gehand­haafd.


 

Bellenblazen in Thailand

In Thai­land zijn vol­gens offi­ciële cijfers nog maar 79 mensen overleden aan coro­na. De laat­ste maan­den neemt het aan­tal besmet­tin­gen echter toe en de nood­toe­s­tand is zek­er nog tot eind feb­ru­ari van kracht. In de zones met een hoog aan­tal besmet­tin­gen, zoals Bangkok, zijn uni­ver­siteit­en een tijd­lang dicht geweest. Som­mige uni­ver­siteit­en kiezen er zelfs voor om pas op 15 feb­ru­ari met on cam­pus lessen te starten. Hoor­col­leges zijn ver­plicht online en ook andere lessen vin­den zo veel mogelijk online plaats. Nog slechter nieuws is er voor stu­den­ten uit min­der gecon­troleerde gebieden. Zij moeten alle lessen van thuis uit vol­gen.

“Daar is een ‘bubbel’ enkel iets wat je kan blazen met zeep”

Thaise stu­den­ten hebben op bepaalde vlakken wel meer geluk dan wij. Ze kun­nen stu­den­te­n­ac­tiviteit­en aan­vra­gen als ze kun­nen aan­to­nen dat er geen mensen dicht bij elka­ar zullen staan. Verder is een bubbel daar nog steeds enkel iets dat je kan blazen uit een mengsel van was­mid­del en water, bij voorkeur uit een pot­je met zo’n labyrintspel­let­je op het dek­sel. Dat is mogelijk omdat de meeste mensen zelf zor­gen dat ze niet te veel con­tacten hebben en omdat er veel belang gehecht wordt aan mond­maskers en hygiëne­maa­trege­len. Enkel in meer lan­delijke provin­cies wor­den de regels wel eens overtre­den.


 

Dan nog liever in Polen

Archi­tec­tu­urstu­dent Ram­ses (23) mocht dit jaar, als een van de weini­gen, toch nog op uitwissel­ing naar Polen vertrekken. Een Eras­mus in coro­nati­jd is een aparte ervar­ing, maar daarom geen slechte. Hij licht toe. 
 

Kan je uit­leggen wat de algemene coro­na-maa­trege­len in Polen zijn?

“Ja en nee. Ook hier is het niet hele­maal duidelijk. Je moet over­al een mond­masker dra­gen, ook in de gang van het apparte­ments­blok waar ik woon. Bars en restau­rants zijn ges­loten. Musea zijn net opnieuw open na een lange sluit­ing. In de winkel zijn er uur­roost­ers per leefti­jds­groep: oud­ere mensen kun­nen bijvoor­beeld tussen 10 en 12 uur naar de winkel. Van 12 tot 14 uur wor­den de winkels ver­lucht, waar­na iedereen bin­nen mag. Er is geen avond­klok en we kun­nen vrij reizen bin­nen Polen. Alle lessen zijn online. Enkel de uni­ver­siteits­bib­lio­theken zijn open, hoewel erg beperkt.”
 

Kan je dus nog iets doen buiten stud­eren? Kan je mensen zien?

“Ja, à fond la caisse. Ik kan veel mensen zien en er zijn kot­feesten. Dat is wel een ver­schil met Bel­gië: daar knallen ze uw deur bin­nen vanaf het moment dat er een ver­moe­den is. Hier niet. Elke week wor­den er lijsten rondges­tu­urd van cafés, clubs en restau­rants die toch open zijn, met ges­loten deuren dan. Ik denk dat er twee weken gele­den nog een 700-tal mensen waren in een club.”
 

Dus men weet het eigen­lijk wel maar gaat er niet tegenin?

“Ja, soms is het een keer kut, dan moet iedereen stil zijn. Het is even wacht­en en er heerst een sketchy vibe. Mensen ‘houd uw bakkes’ en ‘zwi­jg’ in het Pools horen roepen zon­der ze te begri­jpen of te besef­fen wat er alle­maal gebeurt, voelt wat gek. Zelf heb ik nog geen prob­le­men gehad.”
 

Wor­den in Polen veel mensen opgepakt omwille van de coro­na-regels? 

“Niet dat ik weet. Ze hebben de coro­nacri­sis wel heel poli­tiek gebruikt. Tij­dens de protesten rond abor­tuswet­ten hebben ze opeens de manier van tellen veran­derd. Posi­tieve tests van privé-instellin­gen telden bijvoor­beeld plots mee. Natu­urlijk waren de cijfers dan heel hoog, waar­na de ingrepen op de protesten veel agressiev­er en inten­siev­er waren.”
 

Hoe gaat het met het welz­i­jn van de stu­den­ten in Polen?

“Er zijn stu­den­ten die het moeil­ijk hebben met online lessen. Als archi­tec­tu­urstu­dent kan ik nu geen maque­ttes meer bouwen. Dat is lastig, want ik ben min­der goed in dig­i­taal werk. Voor de rest valt het wel mee: iedereen ziet nog mensen en under­ground is er veel open.”

“Een test kost hier al snel meer dan hon­derd euro”

“Voor mede-Eras­mussers en mezelf was aankomen in Polen een ver­adem­ing. Toen was hier geen lock­down, waren mond­maskers niet ver­plicht en was feesten in clubs met twee­duizend mensen legaal.

Ik ben er ook van over­tu­igd dat ik het virus heb gehad want ik heb geur-en smaakver­lies ervaren. Dan heb ik me twee weken afge­zon­derd, want een test in Polen kost hier al snel meer dan hon­derd euro.

Dit klinkt alle­maal erg aso­ci­aal en risi­co­vol, maar het is hier veel beter geregeld. Zo kom ik nooit in con­tact met risi­co­patiën­ten, onder meer door de organ­isatie van de super­markt. Con­clusie: geen volledi­ge Eras­muser­var­ing, maar het is hier veel aan­ge­namer dan in Bel­gië.”
 

Is er een samen­schol­ingsver­bod?

“Goeie vraag. Dat zou wel echt goed kun­nen, ja.”