Gentse studenten gaan online daten

“De oude rot”

Iedereen heeft tij­dens acht maan­den lock­down al min­stens even­veel keer zijn Tin­der­profiel ver­wi­jderd en terug aange­maakt om de harde realiteit achter de vraag ‘ligt het aan mijn foto’s of ben ik gewoon lelijk’ te ver­mi­j­den. We zijn Tin­der alle­maal  beu gewor­den. Naar het toi­let gaan om te kakken, een paar keer naar rechts veg­en en hier en daar met iemand de clichés van gesprekken op datin­gapps over­lopen om ze daar­na nooit meer te horen. Het con­cept van de VLK is anders. Ze proberen op een vreemde manier realiteit te bren­gen aan een sit­u­atie die alleen maar als sur­reëel kan wor­den beschreven.

Alle deel­ne­mers wer­den op een web­site ingedeeld in ver­schil­lende cafés, alle­maal genoemd naar bek­ende plekken der verderf in die befaamde Tover­poort, om ons toch een beet­je het gevoel van herken­baarheid en com­fort te geven. Het mag dan miss­chien virtueel zijn, maar de Char­la­tan bli­jft de Char­la­tan. Ik moest mijn con­tacten gaan zoeken in Pavi Café, nadi­en werd mij verteld dat er te weinig volk was en dat ik mij moest ver­plaat­sen naar de Pi-Nuts.

In de Pi-Nuts zit­ten we met een ervaren rot. Een andere ker­el had vier dagen ervoor al een online­datingeven­e­ment bezocht. Al snel was er con­sen­sus dat iedereen het tin­deren beu was en dat ze had­den besloten om het hier eens te proberen. Het groep­saspect van het hele gebeuren was aan­ge­namer dan aan­vanke­lijk verwacht. We zat­en met z’n zessen in de virtuele Pi-Nuts en hoewel het leuk was om met iedereen te prat­en, voelde ik meteen een opper­vlakkige klik met een knappe dame. Ik begon al direct te hopen om haar straks eens even virtueel opz­ij te pakken om elka­ar, via onze web­cams, onder vier ogen te spreken. Als een sluwe vos zat ik mijn kans af te wacht­en. Plots komt de deus ex machi­na. Nele de cupi­do! De organ­isator van het hele even­e­ment, wiens taak het was om de groeps­ge­sprekken te onder­breken om ons te vertellen dat het één-op-één dat­en kon begin­nen. Hier zat ik dan, klaar om de spice van een virtuele date te ervaren.

“Nele, de cupido”

Nele, de deus ex machi­na, vertelt ons dat we ons moeten terugtrekken uit het groeps­ge­sprek om een indi­vidu­ele part­ner te kiezen. Ik ga uit de bubbel en beslis om een ‘kom-maar-naar-mijhoud­ing’ aan te nemen. Slecht plan. Voor ik het weet heeft iedereen col­lec­tief samengez­woren tegen deze hopeloze casano­va en zit­ten ze alle­maal gezel­lig onder elka­ar te keu­ve­len. Ik bli­jf een­za­am achter. Het voelt net als echt dat­en. Ik had meer tips moeten vra­gen aan de ervaren oude rot. Iemand is vrij. Ik ga ervoor, sleep mijn virtuele kop naar die van haar en… ze loopt weg! Ze loopt virtueel weg! Ik ben pre­cies nooit verd­we­nen uit de Over­poort. De jager in mij komt naar boven, Ik steek een sigaret op en scherp mijn tanden. Iemand komt mij tege­moet. Mijn onder­tussen bran­dend ver­lan­gen kan niet meer om met de stress van de spice en ik besluit om in het online café te bli­jven en bestel nog een virtuele pint. Uitk­ijk­end naar een­zame zielt­jes doof ik mijn sigaret en neem nog een slok van mijn bier ter­wi­jl ik denk dat dit de toekomst van dat­en is.

“De Brusselse deerne”

Plots komt er uit het niets een virtueel hoofd op mijn scherm gevlo­gen. De inten­siteit en snel­heid die daarmee gepaard gaan, voor­spelt al meteen het soort gesprek dat we zullen voeren: spicy. Zon­der ver­pinken stelt ze zichzelf voor in een leuk Brus­sels accent. Voor ik het wist, zat ik in een roller­coast­er van directe vra­gen. Ik nam nog een slok van mijn bier en was blij toen ze beves­ti­gend antwo­ordde op mijn vraag of ze ook iets aan het drinken was, waar­na we geproost hebben op een vreemde doch leuke avond. Plots werk­te het con­cept. Ik had me niet voorgesteld als iemand die een artikel kwam schri­jven maar ik had me voorgesteld als iemand op zoek naar een goed gesprek, en ik heb het gekre­gen. We sprak­en inten­sief verder. Dit is de toekomst bedacht ik mij, van COVID-20 tot COVID-158, laat het maar komen, dit is leuk.

PS Als je niet direct suc­cesvol bent, kan je je alti­jd spiege­len aan de oude rot die elke week aan meerdere online dates mee­doet. Met een diep geloof in de alti­jd werk­ende wet van hoe meer je probeert hoe meer kans je hebt om te sla­gen.