Oorspronkelijk gepubliceerd op 2/11/2020 – 10:08 door Flo Tomlinson
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
De Werregarenstraat? Het zegt zelfs de grootste liefhebber van Gent waarschijnlijk weinig of niets. Maar als je hoort dat dit de officiële naam van het ‘graffitistraatje’ is, gaan er al meer belletjes rinkelen. Maar dit is niet de enige plek in Gent waar straatkunst te bewonderen valt. Tijdens de rondleiding ontdek je dat streetart van alles kan zijn. Wat ons het meeste opvalt, zijn de gigantisch gedetailleerde of kleurrijke murals, maar ook persoonlijke tags, een soort handtekening van de artiest, en activistische slogans kleuren de muren van onze stad.
Straatkunstenaars en stadsbesturen hebben overal ter wereld een complexe relatie. Langs de ene kant kan een streepje verf de sfeer in de stad verbeteren, maar langs de andere kant moeten er beslissingen gemaakt worden over wat er al dan niet toegelaten wordt in de publieke ruimte om complete chaos te voorkomen. Een goed voorbeeld van een nauwe samenwerking is de grote muurschildering in de Van Stopenberghestraat die gemaakt werd in 2014 als promotie van de nieuwe film ‘The Monuments Men’. Ook het populaire graffitistraatje is een voorbeeld van hoe het stadsbestuur streetart probeert te reguleren door op een kleine plek onbeperkte vrijheid te geven aan al wie wil experimenteren met deze kunstvorm. Maar natuurlijk zou graffiti niet graffiti zijn zonder zijn illegale connotatie. Schilderen op vooraf bepaalde plaatsen die bovendien oververzadigd zijn met het werk van andere mensen of wachten tot de stad Gent zo lief is je een plaatsje aan te bieden, is voor veel artiesten en artiesten in spe niet genoeg.
Het bekendste voorbeeld van illegale streetart zijn uiteraard de tags. Vaak werken artiesten thuis vele uren aan hun stijl voor ze beginnen met de stadsmuren te bekleden. Het is als het ware een logo voor de artiest; elke kronkel of rechte lijn zegt iets over hun stijl en welk beeld deze wil overbrengen. Straten taggen kan gezien worden als een soort territoriaal gedrag. Je claimt de muur of het bankje als je eigendom. Zo werd een jonge onbekende gast ooit the talk of the town toen hij het aandurfde de Graslei te versieren met zijn artiestennaam in vrolijke, gebolde letters. Kranten schreven artikels over deze anonieme durver, wat uiteindelijk zorgde voor een erkenning van zijn tags door heel Gent.
Nu heeft niet elke illegale tag het doel om promo te maken voor zichzelf of zich een ruimte toe te eigenen, integendeel. De actie ‘Is Gent van ons?’, die enkele jaren geleden door een burgerbeweging op poten werd gezet, verscheen plots overal in het straatbeeld. Deze slogan kwam er als tegenreactie op het stadsbestuur dat al in verschillende financiële schandalen verwikkeld was geraakt en dan ook nog eens pontons wou bouwen op het water aan de Graslei om deze te verhuren aan de hoogste bieder. De actievoerders wilden op deze manier de publieke ruimte terug opeisen. Met hun grote liefde voor Gent in het achterhoofd kozen ze er dan ook voor hun slogans met een verf op basis van krijt in het rond te spuiten. Zo wisten ze dat deze met de tijd zouden vergaan en de stad terug in zijn oorspronkelijke staat zou worden achtergelaten.