Oorspronkelijk gepubliceerd op 5/10/2020 – 10:38 door Judith Lambert
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Copycat
De Japanse kat Ebisu heeft haar intrede gemaakt als ’s werelds eerste kat die mensen kan imiteren. Die ontdekking gebeurde zoals het goede wetenschap betaamt: per toeval en gedreven door een zoektocht naar snacks. De elfjarige kat leefde namelijk in een dierenwinkel waar ook vaak hondentrainingslessen werden gegeven. Omdat daar veel hondensnoepjes werden uitgedeeld, sloop de kat op regelmatige basis stiekem binnen in de lessen. Happig om ook wat extra brokjes te verkrijgen, observeerde de kat hoe de honden dingen aangeleerd kregen. Door haar voorkennis was ze de ideale proefkat om verder te onderzoeken. Uiteindelijk bleek Ebisu niet enkel de trucjes aan te leren, maar zelfs via observatie het gedrag van mensen te kunnen vertonen. Tot nu toe was deze unieke vaardigheid enkel vastgesteld bij dolfijnen, papegaaien, apen en haaien.
Is there life on Venus?
Op vraag van David Bowie legde de wetenschap zich jarenlang toe op de onderzoeksvraag of er leven is op Mars. Nu dat algemene kennis is geworden, werd de wetenschappelijke horizon verbreed naar nieuwe planetaire oorden. De telescopen werden, als dichtste buur van de Aarde, naar Venus gericht, en met succes! Want recent werd ontdekt dat de wolken rondom Venus de chemische stof fosfine bevatten. Voor mensen is deze stof bijzonder toxisch, maar voor bepaalde microben op Aarde dient fosfine als een natuurlijke habitat. De vraag stelt zich of microben ook in de Venusversie van fosfine kunnen overleven. Dat is twijfelachtig, omdat de zuurtegraad er enorm hoog is. De ontdekking van fosfine op Venus wijst dus nog niet meteen op leven op de planeet. Toch is het volgens wetenschappers een belangrijke eerste stap in de exploratie van de morgenster.
Vergeet-mij-niet: bloemen in nesten
Een stijgende zeespiegel, verwoeste biotopen en marathonbosbranden: de immense gevolgen van de klimaatcrisis voor de planeet zijn intussen wijdverspreid gekend. Bloemen zijn een onderbelicht slachtoffer van de klimaatverandering. Niet enkel wordt hun externe habitat bedreigd, maar ook de planten zelf veranderen door invloed van een opwarmende aarde. In de loop van de voorbije 75 jaar is de mate van UV-pigment in de blaadjes van bloemen met twee procent per jaar toegenomen. Dat pigment beschermt de bloemen tegen schadelijke straling van de zon. Door veranderingen in de ozonlaag van onze atmosfeer moeten bloemen zich aanpassen om te overleven. Hoewel de veranderingen in pigmentgehalte voor het menselijk oog niet zichtbaar zijn, kan het wel een groot effect hebben op de aantrekking van insecten. Voorbijvliegende bijen zullen de bloemen met toenemend UV-pigment niet vinden.