Verveel je eens dood


Niet alleen saaie mensen vervelen zich, de hele wereldbevolking zit vast in het dagelijkse stramien van thuiszitten en niets doen. Wat zijn daar de effecten van voor je (mentale) gezondheid en creativiteit? Het blijft niet beperkt tot een gebrek aan stimulatie.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 26/03/2020 – 23:30 door Collin Car­don­Daphne LoxKa­trien Van­den­broeck

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Veelvoud aan verveling

Dat verveling alom aan­wezig is, zal nie­mand ontken­nen. Maar wat verveling pre­cies is, dat is min­der geweten. Er is geen weten­schap­pelijke con­sen­sus over de defin­i­tie, maar wel eens­gezind­heid over enkele belan­grijke fac­toren: het is een men­tale toe­s­tand waar­bij per­so­n­en een gebrek aan inter­esse en stim­u­latie ondervin­den, en die door een meren­deel onder hen ook als onaan­ge­naam wordt ervaren. Zo toonde onder­zoek aan de Uni­ver­siteit van Vir­ginia aan dat par­tic­i­pan­ten liev­er zichzelf een kleine elek­trische schok toe­di­en­den, dan niks te doen. Biol­o­gisch gezien kan verveling het gevolg zijn van een teko­rt aan dopamine, een stof die een grote invloed heeft op gevoe­lens van bli­jd­schap. Niet echt dope dus.

Het cre­do is dus: bereik doel­stellin­gen

In de Verenigde Stat­en ervaart ongeveer zes­tig pro­cent van de mensen elke 10 dagen min­stens één keer verveling. Bij de meeste jon­geren, tussen de 91 en 98 pro­cent, duikt dit echter dagelijks op. Inter­es­sant genoeg hebben niet alleen mensen hier last van, onze trouwe vier­voeters kun­nen zich ook verve­len. Zo komt het voor dat hon­den die vaak in kooien wor­den gehouden en teke­nen ver­to­nen van ver­lat­ingsangst, uit verveling hun kooi kapot kauwen. Daarom legt men er vaak speelt­jes bij, zodat ze zich toch met iets kun­nen bezighouden.

In Duit­s­land hebben weten­schap­pers een onder­scheid gemaakt tussen vijf soorten verveling, tag gerust jezelf. Ten eerste is er de onver­schillige verveling, waar­bij je ontspan­nen bent, maar je terughoudend opstelt. Ten tweede: de verveling waar­bij je onzek­er bent, maar open staat voor aflei­d­ing. Daar­naast ook nog de rusteloze verveling, waarin je actief op zoek bent naar veran­der­ing. Ver­vol­gens is er de verveling waar­bij men zo hard veran­der­ing wilt dat men teke­nen van agressie kan ver­to­nen, en ten slotte: de apathis­che verveling met gevoe­lens van hulpeloosheid en depressie.

Bored to death

Het is niet de bedoel­ing om elke lez­er nu bang te mak­en en aan te zetten tot het mak­en van een anti-vervelings­buck­etlist, maar het kan wel een invloed hebben op je lev­en. Verveling kan je aanzetten tot onge­zon­dere voed­ingskeuzes: wie heeft er immers nog nooit met een zak chips voor de tv gele­gen? Het kan ook een trig­ger zijn voor eet­buien, die zak chips wordt dan ook tot de bodem geleegd, en draagt dus bij tot gewicht­stoe­name en obe­si­tas. Niet alleen snacks, maar ook alco­hol, sigaret­ten, en drugs wor­den door jon­geren meer gebruikt wan­neer ze zich verveeld voe­len. Ook motorische han­delin­gen wor­den moeil­ijk­er, er wordt bijvoor­beeld sneller gere­den, trager gereageerd en meer over de lij­nen gere­den. Het zou ook tot voor 25 pro­cent de vari­atie van de school­presta­ties verk­laren. Tot slot is het ook ver­bon­den met angst­gevoe­lens, depressie en een grotere kans om op jonge(re) leefti­jd te over­li­j­den, al wordt dit soms betwist.

Genoeg verveeld

Wij, als natu­urlijk actieve soort, zijn con­stant zoek­ende naar stim­u­latie. Verveling steekt ons snel tegen. Hoewel het waar is dat je door verveling meer onge­zonde voed­ingskeuzes maakt, maakt het blijk­baar ook je cre­ativiteit los. Het idee dat verveling alleen een negatieve emotie is, zorgt ervoor dat we die ook zo ervaren. Negatieve emoties zijn eigen­lijk heel zin­vol. We kun­nen de vergelijk­ing mak­en met angst, die ons beschermt in gevaar­lijke sit­u­aties, of met wal­ging, dat ervoor zorgt dat we geen bedor­ven voed­sel in onze mond steken. Hier past natu­urlijk een kleine kant­teken­ing bij: niets is goed in te grote hoeveel­he­den. 

Negatieve emoties zijn eigen­lijk heel zin­vol

Verveling is goed: kan je dat bewi­jzen? Psy­chologe San­di Mann wilde dit heden nog onverk­ende gebied in kaart bren­gen. Met als onder­zoeksvraag ‘Wat zijn de posi­tieve gevol­gen van verveling?’, deed ze een exper­i­ment. Enkele proef­per­so­n­en wer­den gevraagd om saaie, niet-prikke­lende tak­en uit te voeren. Deze tak­en hield­en in dat ze lange lijsten van tele­foon­num­mers moesten kopiëren of bal­let­jes op kleur moesten verza­me­len. Hun verveling werd geme­ten aan de hand van enkele fysieke ken­merken. Zo waren er onder andere het geeuwen, schuife­len of tikken met de voeten, zich veel ver­plaat­sen op de stoel, ken­merken die de andere, niet-verveelde, groep niet ver­toonde. Daar­na werd aan de bei­de groepen gevraagd om zo snel mogelijk een cre­atieve taak te voltooien. In dit onder­zoek was deze taak ‘excus­es voor te laat komen op het werk verzin­nen’. De groep die eerst de een­tonige, saaie taak had vol­bracht kwam met kwaliteitsvollere én meer excus­es bin­nen de gegeven tijd. Die wer­den beo­ordeeld door een derde, buiten­staande groep op vlak van uniekheid en bruik­baarheid.

Fout in het systeem

Waarom lijkt het dan alsof we niets pro­duc­tiefs of cre­atiefs neerzetten na verveling? Som­mi­gen stellen dat dit te mak­en heeft met hoe we van­daag de dag verveling beleven. Zodra we ons verve­len, gri­jpen we naar onze tele­foons. Dit zorgt ervoor dat de cre­ative juices niet aan de slag kun­nen gaan en je de cre­atieve flow mis­loopt. Verveling kan dus je lev­en hin­deren, kan je men­tale gezond­heid beïn­vloe­den en zelfs je lev­ensverwacht­ing naar bene­den halen, maar het vormt ook een weg naar onze meest pro­duc­tieve karak­tertrekken, zoals de nieuws­gierigheid!

Het is wel oplet­ten geblazen voor de com­bi­natie tussen verveling en social dis­tanc­ing. De kans op depressies en angst­stoor­nissen is grot­er bij een gebrek aan soci­aal con­tact over een lan­gere peri­ode. 

Hou uzelf bezig!

Voor een heel jaar lang zat Scott Kel­ly, een voor­ma­lige NASA-astro­naut, op het inter­na­tionale ruimte­vaart­sta­tion vast. Dus op het vlak van iso­latie is hij een expert. In een recent artikel in de New York Times, gaf hij een aan­tal tips om deze tij­den van quar­an­taine sereen te over­leven. Welke?

Tip 1: Ga buiten! Wan­de­len blijkt heel veel posi­tieve effecten teweeg te bren­gen voor zow­el lichaam als geest. Zo hebben ook veel weten­schap­pers, waaron­der Nobel­pri­jswin­naar in de economie Daniel Kah­ne­man samen met zijn col­le­ga Tver­sky, net als de bek­ende wiskundi­ge Laplace, hun beste ideeën gekre­gen tij­dens een uit­stap­je. Dat een aha-erleb­nis op jou zit te wacht­en, is moeil­ijk met zek­er­heid te zeggen, maar dagelijks een lucht­je gaan schep­pen kan in elk geval geen kwaad. Vergeet wel niet om ander­halve meter afs­tand te houden.

Tip 2: Struc­tu­ur. Het is moeil­ijk om de dag te begin­nen en telkens weer met de vraag gecon­fron­teerd te wor­den wat je van­daag het best zou doen. Stel dus een strakke plan­ning op. Bepaal wan­neer je begint, hoe laat je eindigt en met welke vakken je je bezighoudt. Geef jezelf ook vri­je tijd! Plan leuke din­gen in: een babbelt­je met jouw beste vriend(in), of (zie Tip 1) een wan­del­ing in een bos. Probeer nieuwe pro­jecten aan te gaan: een grote puzzel om tegen het einde van de week in elka­ar te steken, of een boek dat je moét en zál uitlezen. Het cre­do is dus: bereik doel­stellin­gen.

Tip 3: Hou een dag­boek bij. Ped­a­gogen hebben kinderen aanger­aden om neer te schri­jven wat hun huis­dieren alle­maal hebben gedaan, om hen cog­ni­tief bezig te houden. Een dag mag er dan wel saai uitzien, probeer toch dagelijks iets bij te houden dat deze vol­gens jou toch nog bij­zon­der heeft gemaakt. Een flauwe mop van je broer, bijvoor­beeld. Er is alti­jd wel iets te vin­den.