Totally Spicy

Dis­claimer: als u van plan was om ooit nog op een onschuldige manier te kijken naar een aflev­er­ing van Total­ly Spies, draai deze bladz­i­jde dan snel om. “Waarom, wat is er mis mee?”, vraagt u zich af. Meer dan een gezond mens zich kan inbeelden.

Super(kinky) spionnes

Eerst een test­je: probeer zo veel mogelijk zak­en op te som­men die een fetisj zouden kun­nen zijn. Tel het aan­tal waarop u ges­trand bent. Ver­menigvuldig dat met zeven, ver­hef het resul­taat tot de tweede macht en tel er acht­tien bij op. Als uw brein vol­doende per­vers is komt u miss­chien bij­na in de buurt van Total­ly Spies. Het cen­trale plot van de reeks lijkt nochtans vrij gewoon. Drie stu­dentes (Sam, Alex en Clover) klussen niet bij in een café, maar als super­s­pi­onnen bij een geheime organ­isatie die – we verzin­nen het niet – ‘The World Orga­ni­za­tion of Human Pro­tec­tion’ heet. Iedere aflev­er­ing wor­den ze door hun ‘meester’ Jer­ry via een tun­nel meege­zo­gen naar de locatie waar op dat moment een bad guy de overheersing/totale verni­etig­ing (schrap wat niet past) van de wereld plant. Op het eerste gezicht niet veel meer dan een dis­count Charlie’s Angels. But wait. There’s more.

Telkens de dames op een missie gaan, wrin­gen ze zich in hun latex pak­je. Dat is meteen een eerste rode draad doorheen de hele serie: latex, latex, latex, een god­de­loze hoeveel­heid latex.

Total­ly Spies is op het eerste zicht niet meer dan een dis­count Charlie’s Angels

Daar­naast moet het olijke dri­etal zich op hun missies vaak verkle­den. Enkele klep­pers die de revue passeren zijn: Oost­erse prins­essen, school­girls, cheer­lead­ers, bikini’s, maids, vrouwelijke cow­boys (ja, dat), sol­dat­en en zelfs mum­mies. We ver­geten waarschi­jn­lijk de helft, maar geef toe: dit is geen toe­val meer.

Niet alle verkleed­par­ti­jt­jes zijn echter geheel vri­jwillig. Af en toe dwingt de aspi­rant-mon­di­ale dic­ta­tor van dienst onze spi­onnen ook in bepaalde licht­jes onaan­ge­name posi­ties. Een tweede promi­nent aan­wezige fetisj is dus bondage. De drie wor­den te pas en te onpas vast­ge­bon­den, onder het mot­to “een aflev­er­ing waarin nie­mand wordt vast­ge­bon­den aan een vreemde machine, is geen aflev­er­ing” rukt er een fenom­e­naal arse­naal aan robots aan die inkopen gedaan hebben op de erot­i­cabeurs. Is er geen machine voorhan­den? Geen prob­leem, dan vin­dt de Blofeld-van-de-Aldi van die aflev­er­ing wel een reusachtige spin die de dames vast­bindt in zijn web.

If you’re really brave

Deze fetis­jen zouden nog als relatief ‘nor­maal’ gezien kun­nen wor­den. Er zijn echter ook wat ake­lig spec­i­fieke spe­ciallekes die in de ver­haalt­jes ver­w­erkt wor­den. Din­gen die de spi­onnes bedekken: mod­der, kauw­gom, zweet, the list goes on. Reken daar­bij: voyeurisme tij­dens het douchen, een machine die kleren doet krimpen (wat de slech­terik hier­mee van plan was, is nog steeds een mys­terie voor de weten­schap) en last but not least: genetis­che manip­u­laties waarop elke geneti­cus jalo­ers zou zijn. Hoof­den die opblazen als bal­lon­net­jes, spieren die elke body­builder doen verbleken, een plots ver­oud­er­ings- of ver­jong­ing­spro­ces. O trouwens, fur­ries, iemand?

Als u denkt dat de genoemde voor­beelden onmo­gelijk een fetisj kun­nen zijn dan raden we u aan (af?) om de zeer omvat­tende lijst met fetis­jen af te gaan, die te vin­den is voor elk die goed genoeg zoekt. Ook een aan­rad­er zijn de getu­igenis­sen van mensen die bew­eren door deze serie een fetisj ontwikkeld te hebben. Wij hebben er miss­chien wel trauma’s aan overge­houden, maar onze trouwe lez­er (u!) kan wel tegen een stoot­je. De dap­per­sten onder u zullen zich miss­chien zelfs lat­en meezuigen door Jer­ry en zijn in latex gehulde per­son­eel (als u niet vast­ge­bon­den wordt, ten­min­ste).