Tijd brengt raad


Elke woensdag brengt Qano, het duidingsprogramma van Schamper™ (powered by Coca-Cola), verslag van het reilen en zeilen in het Vlaamse landschap. Deze week leggen we onze focus op de metropolis Gent, waar de beruchte Pierre-Jean Van Sossem zijn imperium tachtig jaar geleden heeft uitgebouwd.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 2/12/2018 – 16:59 door Mingt­je Wang

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Net zoals zijn voor­gangers Elvis, John F. Kennedy en Gor­don Ram­sey heeft Van Sossem zich lat­en cry­onis­eren (invriezen, red.) en werd hij suc­cesvol ont­dooid in 2060. Vier jaar lat­er duikt hij weer op in het Gentse. Nieuw lichaam, zelfde per­soon. Zelfde busi­ness, nieuwe meth­od­es. Zo pikt hij namelijk zijn voor­ma­lig job als offi­cieuze ‘studiead­viseur’ aan de UGent™ (pow­ered by het Paard van Tro­je) terug op, maar dan in een nieuw jas­je. Met zijn eigen bureau voor studiead­vies in de Sint-Pieter­snieuw­straat wer­den zijn dien­sten al snel razend pop­u­lair bij de Gentse stu­den­ten, maar ver­loopt dat daar wel zo koos­jer? Qano zocht het uit voor jul­lie, brave stu­den­ten­zielt­jes.

Sinds de wet­gev­ing op tij­dreizen die dateert van mei 2056 is het ver­bo­den om als par­ti­c­uli­er of bedri­jf aan tij­dreizen te doen, ten­z­ij het voor een weten­schap­pelijk project is dat werd goedgekeurd door de Mul­ti­ver­sal Com­mis­sion for Trans­port through Time and Space (MCTTS). Wij ver­moe­den dat Van Sossem, als diehard crim­i­neel, deze regels flink aan zijn laars lapt. In deze post-post-mod­erne tij­den is een lucratief win­st­mod­el dankz­ij tij­dreizen snel bereikt. Even con­tact mak­en met een studiebegelei­der uit de toekomst en die vertelt je welke studiemeth­ode per­fect bij jou past. Of sterk­er nog, geeft die je gewoon de exa­m­en­vra­gen uit de toekomst door.

Na ellen­lang aan­drin­gen hebben we toch een inter­view met Van Sossem kun­nen bemachti­gen. Bij het betre­den van zijn groezelig kan­toor kre­gen we een vers­geperst pruimen­sap­je aange­bo­den dat we met plezi­er afs­loe­gen. Een korte samen­vat­ting van het inter­view dat vol­gde, klonk ongeveer zo: “Ik ben her­boren en daar ben ik dankbaar om. Ik heb gekozen om dit nieuw lev­en te wij­den aan lief­dadigheid en ik wil stu­den­ten kun­nen ste­unen op alle mogelijke manieren. (Hij vergeet wel om de woek­er­pri­jzen die hij per uur aan­rekent, toe te voe­gen, red.) Uit­er­aard doe ik niets ille­gaals! In dit lev­en wil ik op het rechte pad bli­jven.” In ieder geval zijn we er niet wijz­er uit gewor­den. Behalve dat, na duizen­den jaren van menselijke ontwik­kel­ing, we asbest nog steeds niet hebben kun­nen uitroeien.

Ten slotte hebben we nog een inter­view kun­nen strikken met een stu­dent die al van de dien­sten van Van Sossem gebruik heeft gemaakt. Hij wou uit­er­aard anon­iem bli­jven. Zo vertelde hij ons dat Van Sossem hem verkondigde dat hij werke­lijk con­tact kon leggen met de toekomst en zo kon voor­spellen welke studiemeth­ode hij moest hanteren. Na meerdere sessies en vele over­schri­jvin­gen was hij wel niet zo veel wijz­er gewor­den. Toen we hem vroe­gen waarom hij geloofde dat Van Sossem effec­tief in het bez­it was van een com­plexe en dure tij­dreis­ma­chine, verk­laarde de anon­ieme stu­dent dat de reden daar­toe was dat er voor het kan­toor alti­jd een gri­jze DeLore­an stond.

Het is duidelijk dat deze gen­er­atie weinig kaas heeft gegeten van kri­tisch denken en te veel van karikat­u­rale wannabe-futur­is­tis­che pro­pa­gan­da van bij­na een eeuw gele­den.