De codex gedecodeerd


In de zakken van de kielen van de leden van Gentse studentenverenigingen hangt vaak een plakkerig blauw boekje: de Gentse studentencodex. Dit liederboek slepen ze mee naar menig cantus om toch maar met hun zatte botten hun tekst nooit kwijt te zijn.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 18/11/2018 – 17:27 De favori­ete can­tus­lied­jes van stu­den­ten door Wout Vier­ber­gen­Nicky Van­degh­in­ste

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Gent (p. 392)

Net als achter de liederen in de codex die vele stu­den­ten weke­lijks zin­gen, zit er achter de Gentse codex ook een heuse geschiede­nis. Tot in 1993 heeft het SeniorenKon­vent Ghendt (SK) zijn eigen codex gehad (kleine noot: kon­ven­ten zijn overkoe­pe­lende organ­isaties die stu­den­tenkrin­gen of ‑clubs van een bepaalde soort met elka­ar verbinden). Zo verenigt het SeniorenKon­vent de streek‑, café- en hogeschool­clubs, het Fac­ul­teit­enKon­vent (FK) 29 oplei­d­ings­ge­bon­den stu­den­tenkrin­gen, en is het Home Kon­vent (HK) de overkoe­pe­lende organ­isatie boven de indi­vidu­ele homes. “In ‘93 had het SK het finan­cieel moeil­ijk waar­door ze prob­le­men had­den met het uit­geven van een nieuwe druk”, vertelt Jern Ver­meiren van Stu­den­tikoos Cen­trum Ghent (SC Ghendt). “De toen­ma­lige Senior Senio­rum (voorzit­ter, red.) van het SK heeft toen con­tact gezocht met het KVHV. Op dat moment heeft het KVHV de Leu­vense codex overgenomen met een aan­tal aan­passin­gen en ‘ver­gentsin­gen’. Zo wer­den de Gentse clubliederen erin geplaatst in plaats van de Leu­vense en kreeg de codex de blauwe kaft die op dat moment al gang­baar was in Gent.” Dit is vol­gens Ver­meiren steeds een doorn in het oog geweest van oude Gentse stu­den­ten. “Bij SC Ghendt merk­ten we dat op oud-lede­n­ac­tiviteit­en, zek­er de laat­ste jaren (een eeuwigheid gele­den, red.), net voor­dat ik Senior Senio­rum gewor­den ben. Ook was het zeer lastig om aan Leu­ven te vra­gen om wijzigin­gen door te voeren. Dat was alti­jd een heel gedoe. Op dat moment is er een werk­groep opgericht om na te gaan wat de mogelijkhe­den waren om Gent zijn eigen codex terug te geven. Een iden­titeit los van de Leu­vense groene codex waar wij een kopie van kre­gen.” Daaruit is SC Ghendt ontstaan.

Jern en Stephanie van Stu­den­tikoos Cen­trum Ghendt

Studentenlied (p. 132)

Stu­den­tikoos Cen­trum Ghendt kende zijn oor­sprong dus in een iden­titeitscri­sis van Gentse stu­den­ten die het heft, hun codex, weer in eigen han­den wouden nemen. Maar veel meer dan dat weten stu­den­ten niet over SC Ghendt, de organ­isatie die sinds 2013 de Gentse codex samen­stelt en uit­geeft. Zelfs de kon­ventsvoorzit­ters van het Home Kon­vent en het Facul­tul­teit­enkon­vent, twee van de drie kon­ven­ten, die zeer nauw betrokken zijn bij de codex en al het gebeuren errond, bli­jven ons een duidelijk antwo­ord ver­schuldigd op de vraag wie SC Ghendt is of wat ze doen. Het derde kon­vent, het SK, blijkt een iets duidelijkere notie te hebben van wat SC Ghendt is. “Hoe de codex nu gemaakt en uit­gegeven wordt is absolu­ut niet transparant, maar op dit moment heb ik toch nog nooit klacht­en gehad van het HK daarover. Wij hebben daar op dit moment niet zo’n prob­le­men mee, maar je kunt het niet trans­par­ent noe­men. Er is weinig com­mu­ni­catie over wat er in de codex staat”, vertelt Jessie Hanssen, voorzit­ter van het HK. Julien Mar­baix, voorzit­ter van het FK, sluit hier­bij aan: “Ik had eerder dit jaar op de Ver­gader­ing der Kon­ventsvoorzit­ters (VKV) aange­haald dat het hand­ig kan zijn om de codex terug onder de stu­den­ten­pop­u­latie te bren­gen. De codex is een belan­grijk deel van het stu­den­ten­leven, voor­namelijk dan voor krin­gen en clubs van het HK, FK en SK. Ik wil absolu­ut ver­mi­j­den dat we eindi­gen zoals Leu­ven, waar er een oude zak is die instaat voor het uit­geven van de codex. We willen als stu­den­ten heel makke­lijk aan­passin­gen kun­nen doen en nog steeds onze zeg hebben over onze codex.” Ook voor Hanssen zou meer com­mu­ni­catie over wat er wel en niet in de codex komt inter­es­sant zijn. “Dit kan niet via e‑mail gebeuren, dat is een beet­je te veel een­richt­ingsver­keer.”

“Een iden­titeit los van de Leu­vense codex, waar wij een kopie van kre­gen” – Jern

Vol­gens som­mige gerucht­en heeft het SK reeds besloten om de edi­tie van 2020 uit te bren­gen onder het SK. Vol­gens het SK en SC Ghendt zelf is dat absolu­ut niet waar. “Dat is een gerucht dat wel een paar keer de ronde deed, maar daar is nooit iets con­creet van gekomen. Ik denk niet dat dat de bedoel­ing is”, aldus Xeno De Vriendt, huidig Senior Senio­rum van het SK.

Testament van een oud-student (p. 142)

Jern Ver­meiren, ooit Senior Senio­rum van het SK en onder­tussen al tien jaar werk­mens, was samen met drie anderen de dri­jvende kracht achter het opzetten van de codex: “We hebben de eerste druk opgericht met mid­de­len die ons geschonken zijn door oud-leden van het SK.” Onder­tussen draait het Stu­den­tikoos Cen­trum Ghendt nog steeds met de oor­spronke­lijke groep. “Er is wel enorm veel hulp en invloe­den van de huidi­ge gen­er­atie stu­den­ten”, vult Stéphanie Burick, voorzit­ter van SC Ghendt en onder­tussen ook al werk­mens, aan.

“Ik denk dat stu­den­ten nuchter genoeg zijn” – Stephanie

De codex kost tien euro, waar­van er een euro naar het Kinderkanker­fonds gaat. De druk van de codex zelf zou zo’n zes euro kosten. De resterende drie euro zou terug gaan naar de stu­dent. Dat is weliswaar wat de ronde doet, maar nie­mand schi­jnt te weten waar dat geld pre­cies naar­toe gaat, of op welke manier dat terug naar het stu­den­ten­leven vloeit. “We moeten sowieso een marge houden om de vol­gende druk van de codex te kun­nen bekosti­gen”, ligt Jern toe. “Als we niet kun­nen voorzien in de tweede druk, hebben we dezelfde prob­le­men die het SK in ‘93 heeft gehad en moeten we bin­nen dit en vijf jaar terug naar het KVHV stap­pen om aan hen te vra­gen om weer een codex uit te geven onder hun naam.” Verder vertelt Stephanie over enkele zijpro­jecten: “We hebben een West-Vlaamse codex uit­ge­bracht en we zijn bezig met een par­ti­turen­boek samen te stellen. Alle­maal pro­jecten voor stu­den­ten, maar ook die kosten geld.”

Polly-Wolly-doodle (p. 332)

De liederen die in de codex staan zijn vaak eeuwe­noud en geven dus uit­ing aan een andere tijds­geest dan die waarin we nu in lev­en. Zow­el het meer sub­tielere sek­sisme als een kolo­nial­is­tisch per­spec­tief kan je er wel in terugvin­den. Het sek­sisme gaat van een stu­dent die wel eens naar een meis­je pinkt in Stu­dent zijn,  naar Anne-Marieken die slaag kri­jgt en de groepsverkracht­ing in Drie vrien­den. Het meest fla­grante voor­beeld van racisme is de zin “And I jumped upon a nig­ger for I thought he was a hoss” in Pol­ly-Wol­ly-doo­dle, dat dateert uit 1880. Men zou zich kun­nen afvra­gen of zoi­ets nog in een lied­jes­boek moet, nu we bij­na uni­verseel akko­ord gaan dat het zes­de woord daar­van gewoon niet in de mond hoort genomen te wor­den. Jern en Stephanie van SC Ghendt vertellen ons dat zoi­ets vol­gens hen in zijn his­torische con­text moet gezien wor­den. Stephanie: “Ik denk dat stu­den­ten ook wel nuchter (pun not intend­ed, red.) genoeg zijn om die liederen in hun his­torische con­text te plaat­sen. Ik denk dat ze die link wel kun­nen leggen en daar niet iets racis­tisch van gaan mak­en.” Vol­gens Ver­meiren zou het eruit halen van bepaalde liederen zelfs cen­su­ur zijn. “Is dat niet de slo­gan van UGent? ‘Durf denken’? Als je durft denken, ga je ook om met de his­to­rie van een lied. Wat miss­chien beter is, is om die liederen te kaderen. Wij kun­nen een omkader­ing schri­jven rond bepaalde liederen, en dat dan pub­liceren via Face­book of de web­site.” Wan­neer een iets of enkele din­gen in een lied echter in opspraak komen, zou het niet aangepast kun­nen wor­den. “We zetten er de liederen in zoals ze orig­i­neel geschreven zijn, zoals ze gepub­liceerd zijn op het moment van het schri­jven van het lied. Wan­neer er vol­doende vraag naar is vanu­it de clubs, de krin­gen en de homes om een lied niet meer op te nemen in de codex, dan staan wij daar open voor.” Hier ligt de nadruk op de nood aan vol­doende vraag om een lied eruit te halen. “Omdat bepaalde mensen zich daar­door aange­spro­ken voe­len liederen ban­nen, dat vind ik te ver gaan omdat je op dat moment de mensen daar ook niet meer over laat nadenken.” Ook Mar­baix ziet een tweedel­ing tussen geschiede­nis en inhoud. “Het zijn nog de oude gebruiken. Wij ken­nen die lied­jes en we zin­gen die, maar het is niet dat wij zo zijn. Je ziet dan wel door het ver­schil in peri­ode dat het toen accepteer­baar was. En ja, het toont ook aan dat we daar nu kun­nen over prat­en.”

Ik vind het tijd dat er wordt gebabbeld over de codex.” – Jessie Hanssen

Maar hij vin­dt ook dat als iemand een prob­leem heeft met iets, dan daar aan­passin­gen aan moeten gebeuren. De prae­sessen van het SeniorenKon­vent en van het Home Kon­vent bea­men dat. “Ik vind dat we niet gewoon kun­nen zeggen: ‘We lat­en het zo, want het is tra­di­tie.’ Dat vind ik een flauw excu­us. Tij­den veran­deren, we moeten reken­ing houden met elka­ar. Voor mij is de codex oké, ik voel me niet aangevallen, maar je kunt niet afgaan op het antwo­ord van een iemand.” Zij zou graag het debat aan­gaan. “Ik vind dat het tijd is dat er gebabbeld wordt over de codex, in plaats van enkel een twee­jaar­lijks mailt­je te sturen. En dan zek­er ook over de inhoud van bepaalde liederen.” Xeno De Vriendt zegt erover: “Ik vind niet dat we dit na de klacht van een per­soon moeten doen, maar als echt verenigin­gen, krin­gen en clubs zich daar achter zetten, en zeggen ‘dit kan écht niet’, dan kan daar zek­er over gespro­ken wor­den.”

Plak hier je clublied in (p. 547)

Sinds enkele weken is de nieuwe druk van de Gentse codex, die van 2018, beschik­baar. Vol­gens SC Ghendt is de Over­poort Bowl­ing en de Canard Bizar uit­gerust met deze edi­tie. Eerst werd wel nog de voor­raad van de edi­tie van 2016 uitverkocht. Bij het Home Kon­vent waren door de tim­ing wel enkele prob­le­men, zegt Jessie Hanssen: “Wij hebben een nieuwe club, Mer­ca­tor, die dus hun clublied voor de eerste keer in de codex heeft staan in de druk van 2018. Zij wilden dus heel graag de nieuwe druk hebben. Ik weet dat die heel hard op zoek waren en de nieuwe ver­sie niet von­den. Over­al hebben ze andere excus­es gekre­gen!”. Ze zegt zelf ook con­tact opgenomen te hebben met SC Ghendt via hun Face­book­pag­i­na en een mailt­je te hebben ges­tu­urd, maar ze heeft op geen van bei­de antwo­ord gekre­gen.

Xeno De Vriendt (Senior Senio­rum SK): Finnegan’s wake

Jessie Hanssen (Prae­ses HK): Jan Klaassen de trompet­ter

Julien Mar­baix (Prae­ses FK): Swing low sweet char­i­ot

Wannes Slosse (Pose­nior SK): De fan­fare van honger en dorst

Jeroen De Cler­ck (AC Stu­dent Kick-Off): Tes­ta­ment van een oud-stu­dent

Nico­las Van­der Eeck­en (Stu­den­ten­be­heerder): The wild rover

David Van­dor­pe (Pros­e­nior WiNA): Can­tile­na pota­to­ria

Aulik­ki Lefèvre (Pros­e­nior Filo­log­i­ca): The black vel­vet band

Ruben Alek­san­dr (Coör­di­na­tor Gentse Stu­den­ten­raad): Loch Lomond