Dames in de barok: harde dilettantes


Twee luttele eurootjes geven je toegang tot de wondere wereld van het Museum voor Schone Kunsten (MSK): goedkoper dan koffie bij de OR maar even hipster- en Instagramwaardig.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 4/11/2018 – 17:10 door Six­tine Bérard­Keanu Col­paert

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

De ten­toon­stelling De dames van de barok biedt een nieuwe blik op de barokke wereld: namelijk door het kun­ste­naar­soog van een vrouw. Nu denk je vast: “Huh? Waren er toen zelfs vrouwelijke kun­ste­naars?” Die vraag alleen al maakt de ten­toon­stelling de moeite waard. Deze vrouwelijke kun­ste­naars bieden een unieke kijk op een enorm door man­nen gedom­i­neerde tijd en tonen dat ze qua vak­man­schap niet moeten onder­doen. We verzek­eren je dat er par­els tussen­zit­ten; werken die je omver blazen en die zullen bli­jven bek­li­jven.

Venetiaanse schoonheden

Som­mige schilder­i­jen hebben er dan ook een een lange reis op zit­ten, gewikkeld in de fluwe­len doeken van een spe­ci­aal trans­port. Nog nooit is de fameuze Gal­le­ria degli Uffizi zo dicht en toe­ganke­lijk geweest: Maria Mag­dale­na heeft het zachte Ital­ië ver­lat­en om de muren van het MSK te ver­licht­en met haar gedrapeerde cit­ro­en­gele jurk.

Die inten­siteit is terug te vin­den in de vele werken: door­drin­gende blikken, tast­bare kleuren, waarhei­ds­getrouwe scènes maar ook harde, iet­wat bloed­erige thema’s. Kun je niet tegen afge­hak­te hoof­den? Dan is het miss­chien beter om toch die koffie te gaan drinken in de OR.

Halloween is nog niet voorbij

Achter deze thema’s, (vaak religieuze) portret­ten en stillevens, zit ook alti­jd een ver­haal, waarmee de vrouwen sub­tiel lat­en merken wie ze zijn. Zo waren er veel autoriteit­en waarte­gen ze zich moesten bewi­jzen. Hun stil protest tegen deze man­nen aan de top staat in oliev­erf gegraveerd op schilder­i­jen zoals Judith en haar dien­st­meid met het hoofd van Holofernes van Artemisia Gen­tileschi, de ster van dit ver­haal. Car­avag­gio was vast jalo­ers op Gen­tileschi en haar gevat­te beheers­ing van clair-obscur, magis­trale inter­pre­taties van obscure mythes en rafe­lige ver­halen.

Car­avag­gio was vast jalo­ers op Gen­tileschi en haar gevat­te beheers­ing van clair-obscur

Dit eman­ci­pa­torisch protest, gewapend met pig­menten en zachte pot­lo­den, beperk­te zich echter niet tot Gen­tileschi. Zeven andere vrouwen beelden hun wereld af, elk met hun eigen nuance, waar­door bin­nen de ten­toon­stelling zelf heel wat unieke ele­menten zijn, en de eigen­heid van de arti­esten krachtig boven water komt.

Naast een kleine fold­er met uit­leg, vind je ook doorheen de ten­toon­stelling genoeg hand­vat­en om iets van de ten­toon­stelling en de kun­stena­ressen te begri­jpen. Zo zijn er biografieën aan de muren en zelf­portret­ten genoeg. Desal­ni­et­temin lijkt een van de sterk­tes van deze ten­toon­stelling ook hun mys­terie, een bij­na filmis­che kracht die de top van de barok kan evenaren.

Ach Gott! Die Kun­st ist lang, und kurz ist unser Leben”, sprak Goethe. Neem dus je tijd, laat je inspir­eren door deze atyp­is­che uitin­gen van schilderkun­stig tal­ent, ver­schuil je in de lichtschak­erin­gen en hoor de kaarsen flakkeren.