Studenten in ’t verzet!


Op 10 mei 1940 valt Duitsland België binnen. De Rijksuniversiteit Gent (RUG), de toenmalige naam van de UGent, ondergaat hier sterke gevolgen van. Al blijven de meeste studenten behoedzaam voor de bezetter, vertonen anderen toch moedige opstandigheid. Een terugblik op een vergeten verleden.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 21/10/2018 – 16:31 door Katrien Van­den­broeck

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

‘De Bochen hebben ‘t land aangevallen!’ Je wordt gewekt door een luid­keels geschree­uw van de kot­madam. Nochtans had je gis­teren, 9 mei 1940,  in het stu­den­ten­blad Neo­hu­man­isme gelezen dat men geen oor­log moest vrezen.

Men achtte de Rijk­suni­ver­siteit Gent (RUG), onder het neu­traal beleid van Bel­gië, veilig te zijn. Maar tegen­over het zwaar­be­wapende Duitse leg­er moest Bel­gië buigen.

1940: afwachten

Rec­tor René Goubau ver­laat zijn dienst en vlucht naar Frankrijk. Hij wordt spoedig ver­van­gen door Prof. Guil­laume de Smet. Stu­den­ten kri­j­gen opval­lend meer les door Duitse gast­pro­fes­soren, de Gestapo houdt bijeenkom­sten in de gat­en, behoudt de voed­ingsvoor­raad, de nachtk­lok wordt op 22u30 ingesteld en – niet onbe­lan­grijk – bier wordt beperkt tot een 0,5%-alcoholgehalte.

Het Gentse Stu­den­ten­corps (GSC), dat alle stu­den­ten­v­erenigin­gen overkoe­pelt, wordt tot Gentse Stu­den­ten­Ver­bond (GSV) omge­doopt en neemt een ‘passieve’ houd­ing aan tegen­over de bezetter. Het lib­erale stu­den­ten­ver­bond (LVSV) wordt omwille van zijn ide­ol­o­gis­che dis­crepantie uit het ver­bond ges­loten.

1941–43: verzet

De Vlaamse Geschied­kundi­ge Kring kampt met ern­stige onenighe­den met het GSV. Niet alleen vol­gt het GSV de Duitse orde (dat langzaa­maan het anti-Joodse beleid oplegt aan de RUG) maar ook willen ze de onafhanke­lijkheid van stu­den­ten­v­erenigin­gen bed­win­gen door onder meer het lidgeld in hun eigen zakken te steken. De relaties tussen bei­de ver­bit­teren tot het GSV de besliss­ing neemt de V.G.K als ille­gaal te bestem­pe­len. De door de V.G.K geor­gan­iseerde lezin­gen wor­den onmo­gelijk gemaakt, tot het gebruik van gewelds­dreigin­gen toe. De GSV vormt autonoom een ‘nieuwe’ V.G.K, opgesteld door eigen gekozen mensen en ver­zoeken dat het voor­ma­lige V.G.K verd­wi­jnt. 

“Het GSV neemt de besliss­ing de V.G.K als ille­gaal te bestem­pe­len.”

Sinds­di­en begint de tegen­be­weg­ing met de opricht­ing van de Nationale Stu­den­ten­Groeper­ing door Roma­nia, V.G.K en de Weten­schap­pelijke Kring. Zij tre­den dan toe tot het Onafhanke­lijkhei­ds­front. Karel Poma, stu­dent scheikunde en lat­er politi­cus voor de Par­tij voor Vri­jheid en Vooruit­gang, kri­jgt de taak toegeschreven een ille­gaal blad, Klokke Roe­land, te creëren.  Het V.G.K, met de hulp van de Kun­sthis­tori­ci die des­ti­jds bij de V.G.K hoor­den, hielp het blad onder stu­den­ten te ver­sprei­den.

Het blad werd naar schat­ting 500 keer gedrukt. Het kondigde onder meer de komst van het Britse leg­er aan. De auteur, Karel Poma, werd zelf nooit ont­dekt, maar anderen zoals Hubert Janssen (stu­dent kun­st­geschiede­nis) en André Schaep­dri­jver (V.G.K.-praeses) wer­den door de Gestapo opgepakt.
 

vanaf 1944: bevrijding

In mei 1944, ver­lat­en de Duit­sers Gent. Na een aan­tal moeil­ijke begin­jaren, her­vat het stu­den­ten­leven zijn gang.

Dronken stru­ike­len op een kas­sei in de vroe­gen ocht­end, na een hevige filosofis­che dis­cussie in de Over­poort: het blijkt zo vanzelf­sprek­end dat men niet kan bedenken dat dit ooit onmo­gelijk zou zijn geweest. Dat gebeurt bij iedereen, toch?