E‑mailmonsters


Iedereen heeft wel die vriend wiens UGent-e-mailadres complete waanzin en niet te onthouden is, en naar wiens naamgenoot je al meer e-mails gestuurd hebt dan naar de persoon in kwestie zelf. Maar er is hoop. Hoop dat de naamgenoot de UGent gebouwen niet meer betreedt.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 7/10/2018 – 17:04 door Wout Vier­ber­gen

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

De eersten zullen de beste hebben

Telkens wan­neer een nieuwe stu­dent of werkne­mer ver­welkomd wordt aan onze uni­ver­siteit kri­jgt deze een account­naam en e‑mailadres toegewezen. Je acount­naam is de vreemde com­bi­natie van let­ters uit je volledi­ge naam waarmee je op Min­er­va en co inlogt. Natu­urlijk zorgt dit voor prob­le­men wan­neer er twee Arthur Jaspers zich inschri­jven. De eerste zal gaan lopen met het mooie arthur.jaspers@ugent.be e‑mailadres, ter­wi­jl de laatkomer iets in de trant van ajasper.jaspers@ugent.be zal kri­j­gen. Een com­bi­natie van account­naam en fam­i­lien­aam.

Niet zo tof

“De makke­lijk­ste manier om in geval van naamgenoten een uniek e‑mailadres te gener­eren, is door de login­naam als pre­fix te gebruiken. Deze is namelijk sowieso uniek voor iedereen aan UGent”, licht Johan Van Camp, afdel­ing­shoofd ICT Infra­struc­tu­ur toe. “Dat trekt natu­urlijk op niets, maar wij hebben ons prob­leem opgelost. De per­soon in kwest­ie heeft dan meestal de reac­tie ‘bweeaa dat is niet zo tof’ en kan dan met ons con­tact opne­men om een andere com­bi­natie aan te vra­gen.” Wil je je bij­naam gebruiken voor je UGent e‑mailadres? Hier is je kans!

bweeaa dat is niet zo tof

Hoop

Het is echter goed mogelijk dat je naamgenoot afs­tudeert of pak­weg op pen­sioen gaat ter­wi­jl jij je broek hier nog zit te ver­sli­jten. Als je UGent-account ver­valt heb je nog gedurende een jaar de mogelijkheid om je e‑mailadres te behouden en e‑mails te lat­en for­war­den naar een ander adres. Na een jaar is het echter onher­roe­pelijk en komt het e‑mailadres weer vrij. Als iemand die zich lat­er inschreef dan een sein­t­je geeft aan de helpdesk, wordt hem het vri­jgekomen e‑mailadres toegek­end als pri­mair adres. Van het oude, lelijke, e‑mailadres wordt dan een alias gemaakt opdat het ook nog zou bli­jven func­tioneren.

Alhoewel het heel sim­pel en logisch klinkt dat een e‑mailadres slechts een jaar na vertrek behouden bli­jft, is dit een con­tro­ver­sieel onder­w­erp geweest. In tegen­stelling tot Arthur Jaspers met het lelijke e‑mailadres die blij is dat hij een mooi adres kan aan­vra­gen, hebben veel doc­tor­an­di en onder­zoek­ers de omge­keerde reflex. Zij zijn namelijk bezorgd dat con­tact­gegevens op hun laat­ste onder­zoeken ongeldig wor­den. Het kan namelijk enkele jaren duren voor­dat onder­zoeken gere­viewd en gepub­liceerd wor­den. Mogelijke reac­ties op het onder­zoek dreigen hier­door ver­loren te gaan. “Maar daar zijn dan weer andere oplossin­gen voor”, aldus Van Camp.