Kort

Een fiet­sen­stalling, tien volle vuil­nisza­kken en een leeggevreten buxus: de kotko­er waar zijn kamer na vijf jaar nog twee maan­den op uit­geeft. De regen tikt tegen het raam en vertroe­belt het uitzicht. Zolang hij daar bli­jft zit­ten, door de waas staart en luis­tert, is hij veilig. Zijn schild van sigaret­ten­rook valt af, de zelf­be­wuste vent van twee meter verd­wi­jnt. Hier mag hij klein zijn en hoeft hij niets te ver­ber­gen. De wereld ligt straks aan zijn voeten, zeggen ze hem, maar het lief­st zet hij geen stap meer. Hij leest dat beweg­ing hem energie zal geven, en geeft zich over. Hij staat op en gaat naar buiten. Zijn oog valt op de Eerste Hulp Bij Bier­buik­jes (Chem­i­ca, 14/5). Op hun advies gaat hij Lopen rond de Water­sport­baan (Vlaamse Lev­en­stech­nis­che Kring, 14/5), speelt hij Bad­minton (Vlaamse Dier­ge­neeskundi­ge Kring, 14/5) en vol­gt hij zelfs Dans­lessen (Gentse Uni­ver­si­taire Dan­sclub, 14/5). Tev­ergeefs – van zijn pre-nos­tal­gis­che gevoe­lens is hij lang niet ver­lost. Het was niet meer dan Boerenbedrog (Groene Kring, 14/5). Wel is hij nu in vorm voor zijn Zwa­nen­zang (Vlaamse Rechts­gootschap, 15/5), het plechtige afscheid. De zelf­be­wuste vent van twee meter ver­schi­jnt. Applaus, omhelzin­gen, een vat te veel. De wereld ligt bij­na aan zijn voeten, juichen ze hem toe. Hij knikt beves­ti­gend en knipoogt. Hij heeft niets te vrezen. Tot het ocht­end­glo­ren cirkelt zijn sigaret­ten­rook omhoog. Miss­chien wordt dit zijn laat­ste Kat­er­avond (Kun­sthis­torische Kring, 17/7), denkt hij dan. Hij weet dat het zal gebeuren, want gehuld in het donker is hij klein, en kan hij niets ver­ber­gen. Hij wordt over­mees­terd op Cul­tu­ur: Big Bears Cry Too (Vlaamse Geneeskundi­ge Kring, 16/5), want hoe zal hij zijn dagen sli­jten? Met Pick­nick (VETO Gent, 23/5), of met poëzie op AUW LA (Auw La, 23/5)? De wereld ligt aan zijn voeten, weet hij, maar hij kan de stap niet zetten. Dan maar afwacht­en tot de vol­gende Oudeza­kken­can­tus (WiNA, 25/5).