Truken van de foor


Elk jaar installeert dezelfde groep mensen hun hebben en houden op het Sint-Pieter­splein. Stuk voor stuk zijn het bek­ende gezicht­en, maar toch hangt steeds een vleug­je mys­terie rond het lev­en van de forains. Hun hele lev­en op de baan, vaak met de onder­linge fam­i­lie- en vriend­schaps­ban­den als enige wor­tels, een samen­lev­ing die steev­ast als afges­loten…

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 12/03/2018 – 8:37 door Arthur Joos

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Elk jaar installeert dezelfde groep mensen hun hebben en houden op het Sint-Pieter­splein. Stuk voor stuk zijn het bek­ende gezicht­en, maar toch hangt steeds een vleug­je mys­terie rond het lev­en van de forains. Hun hele lev­en op de baan, vaak met de onder­linge fam­i­lie- en vriend­schaps­ban­den als enige wor­tels, een samen­lev­ing die steev­ast als afges­loten geper­cip­ieerd wordt.

“De stu­den­ten zijn we kwi­jt”, getu­igt een van de foorkramers op het Gentse Sint-Pieter­splein. “Ze hebben tegen­wo­ordig liev­er een goed­kope bak bier dan een avond op café.” Of ze zoeken hun toevlucht in een avond­je Net­flix en chill, ongetwi­jfeld.

“Er is Wehmut voor elke gen­er­atie”

Van de reboot van de Nokia 3310 tot de Gentse bakker­ij Bloch die na jaren afwezigheid opnieuw bak­waar verkoopt, er is Wehmut voor elke gen­er­atie. Waar je ook opgroei­de, van boeren­gat tot bin­nen­stad, je herkent het vast wel. Een rit­je op de ottoscoot­er, een inter­mez­zo aan het schi­etkraam, en met het laat­ste geld uren naar de schuiv­ende munt­jes in het luna­park staren. Zo veel mogelijk ille­gaal vuur­w­erk kopen en de rest van de – intussen vergeelde – pun­ten jaren lat­er onder je bed terugvin­den. Ik ga alvast mijn mémé nog eens opzoeken, voor “mijne cent”.