Badbombardement

Zoals we alle­maal wel weten, is het inter­net ’s werelds groot­ste nichemarkt, een plaats waar iedere per­soon zijn eigen com­mu­ni­ty kan vin­den. Hou je van Japanse car­toons? Geen nood, otaku-san! Een gekke poli­tieke mening? Wees niet gevreesd, kam­er­aad! Maar daar­naast vormt het inter­net ook een geboorteplaats voor heel wat trends. Een van de trends die de laat­ste jaren razend pop­u­lair gewor­den is, is de bruis­bal. Op het inter­net cir­culeren duizen­den Pin­ter­est-bor­den en YouTube-film­p­jes over bad­bom­men in de meest uiteen­lopende kleuren, lief­st met glit­ters. Of er wor­den hon­der­den ballen tegelijk in het bad gekieperd. Maar zoals iedereen wel weet die al eens langs­ge­gaan is bij een niet nad­er genoemde bruis­bal­len­spe­cial­ist in het Gentse voor een last minute moed­erdag­cadeau: bruisende fun in je bad is niet goed­koop. Gelukkig zijn er al bij­na net zo veel han­dlei­din­gen om zelf bruis­ballen te mak­en als er film­p­jes van het bad­plezi­er zelf bestaan, en ze beloven ons alle­maal dat het poep­sim­pel is. Bruis­ballen mak­en, hoe moeil­ijk kan  het zijn? Wij hebben ons er alvast grondig in ver­gist. 

Doe het zelf!

Vooraleer je leest over onze eigen poging leek het ons meer dan eerlijk eerst het recept te delen, zodat je het zelf ook eens kan proberen. Veel heb je hier gelukkig niet voor nodig, de ingrediën­ten bli­jven beperkt tot:

- 240 gram bakpoed­er

- 120 gram cit­roen­zu­ur

- 140 gram maizena

- 60 gram zout

- Paar drup­jes kleurstof naar keuze

- Paar drup­jes par­fumolie naar keuze

- Drie theele­pels water of oli­j­folie

- Een vorm om je bath bomb in te gieten

Ook het pro­duc­tiepro­ces is op zich niet ontzettend moeil­ijk. Eerst gooi je alle droge ingrediën­ten bij elka­ar in een kom en roer je tot er geen klon­ters meer achterbli­jven. Ver­vol­gens doe je het­zelfde met alle nat­te ingrediën­ten in een andere kom. Daar­na moet je langza­am de nat­te mix toevoe­gen aan de droge. Neem hier zek­er je tijd voor, want dit moet traag gebeuren. Stop met men­gen als je merkt dat het plakkerig genoeg is om er een ste­vig bal­let­je van te rollen. Als dit het geval is, moet je snel te werk gaan. Plaats zo snel mogelijk je geurige sub­stantie in de vorm die jij hebt uit­gekozen. Als je niet snel genoeg bent, kun­nen er rare reac­ties optre­den of kan de bom ter plekke opdro­gen zon­der eerst je coole vorm te hebben aangenomen. Ten slotte moet je het hele goed­je 24 uur lat­en dro­gen op een droge koude plaats, bijvoor­beeld een kelder. Als het hele spul ein­delijk droog voor de dag komt, is je bath bomb ges­laagd!

Gefe­lici­teerd, je hebt juist je eigen bath bomb gemaakt! Nu kan je ein­delijk rustig in bad gaan zit­ten en geni­eten van bubbels, kleurt­jes en geurt­jes als de kleuter die je diep van­bin­nen nog alti­jd bent. Mocht je echter ook iets willen bijleren in bad, dan kan je ook nog alti­jd geni­eten van de chemis­che reac­tie die zich in jouw bad­wa­ter ontvouwt. In je chemis­che well­ness­won­dert­je zit­ten twee erg belan­grijke stof­fen: zuiv­er­ingszout en cit­roen­zu­ur. In een droge toe­s­tand zijn deze vrij saai, maar als je ze com­bi­neert met water ontstaat er een reac­tie waaruit natri­um­c­i­traat en koolzu­ur vrijkomen. Natri­um­c­i­traat bli­jft achter in het water (de gekke kleurt­jes) en het koolzu­ur komt naar boven in kleine gas­bubbelt­jes (het schuim).

Ge gaat hard of ge gaat niet

Oké, genoeg pro­fes­sion­al­isme, tijd om onze eigen poging eens in geuren en kleuren te omschri­jven. Noem het rebel­lie, of noem het over­moed, maar van het recept nauwgezet vol­gen was er geen sprake. We had­den onze han­den kun­nen leggen op drie kleurstof­fen om onze dolle avon­turen nog doller te mak­en: geel, rood en blauw. Logis­cher­wi­js kwa­men de inner­lijke kam­er­aden in ons naar boven en werd onze eerste bal een com­mu­nis­tisch bal­let­je. Maar wat voor het com­mu­nisme geldt, geldt ook voor onze bruis­bal: het idee was goed, de uitvo­er­ing min­der. Het niet respecteren van de hoeveel­he­den water, kleurstof en par­fum zorgde voor een zom­pig oran­je goed­je dat eerder deed denken aan de Sov­jet-Unie anno 1989 en dat daaren­boven de gren­zen van zijn plas­tic vorm­p­je niet wou respecteren. We zijn dan ook niet anders gewend van die Rus­sis­che rooie rakkers. 

Uit pure tamheid besloten we ver­vol­gens al het overige spul in één keer te men­gen, een idee dat achter­af gezien nog niet eens zo slecht was en ons de mogelijkheid bood om aan meerdere bruis­ballen tegelijk­er­ti­jd te werken. Als de kri­tis­che mensen van de weten­schap die we zijn, con­cludeer­den we dat we een nieuwe aan­pak nodig had­den om onze ballen te sluiten. Twee mogelijke voorstellen kwa­men naar voren: “Jonge, we doen gewoon nog eens het­zelfde, dat komt wel goed” en een colaflesje. Team JWDGNEHDKWG sloeg er weliswaar in om een min­der ver­lepte ver­sie te mak­en dan de nat­te USSR‑1, maar kreeg wederom het vorm­p­je niet dicht. We begonnen dan ook te ver­moe­den dat we er per ongeluk iets zel­fri­jzends had­den in ver­mengd. Na de hulp van onze vrien­delijke buren wis­ten we dit prob­leem echter op te lossen met duct­tape. Team cola, die dacht dat het falen van de USSR‑1 miss­chien iets te mak­en had met zijn poli­tieke affil­i­aties, besloot een leeg colaflesje te vullen met het spul om daarmee het klassieke prob­leem van het niet-sluiten te omzeilen. Esthetisch is iets anders. 

MAD in bad

De koelka­st mocht dan wel een frisse bewaarplaats zijn, droog was ze achter­af gezien niet. Na twee dagen dreigen de bruis­ballen nog steeds uit elka­ar te vallen in een sli­jmerige, vochtige brei. Een tip: hou u aan de voorgeschreven hoeveel­heid vochtige ingrediën­ten en ga niet net als wij denken dat dat veel te weinig is voor zoveel poed­er. Het is genoeg. Maar goed, onze bruis­ballen zijn dan niet appeti­jtelijk, maar miss­chien werken ze wel? 

Helaas, de reac­ties waren eerder teleurstel­lend. De meeste van ons ballen bleken nog alti­jd zom­pige smur­rie te zijn die wel reageer­den, maar van veel schuim was er geen sprake. Wel van veel kleur en enkele bubbelt­jes. Tegen alle verwachtin­gen in kwam de meeste reac­tie van de bal van team Cola, die noch een bal noch droog was. De smur­rie rook echter wel lekker en uitein­delijk besloten we het dan maar te gebruiken als een gezichts­masker. Dan wel geen bath bomb, maar ook zek­er de moeite waard.