Oorspronkelijk gepubliceerd op 4/12/2017 – 8:34 door Sander Van Damme
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Ein glühwein für mich!
Afgelopen donderdag daalden de eerste witte vlokjes neder op de geliefde (of soms niet zo geliefde) percelen van onze alma mater. Een mooi dekkend sneeuwlaken was het niet, eerder een spekgladde brij, maar de boodschap van hierboven mag duidelijk zijn: de wintermaanden staan voor de deur. Een tijd van loopneuzen en gesnotter in de aula’s, maar ook één van gulle witbebaarde mannen en fonkelende lichtjes in met kettingzaag bewerkte dennenbomen. Terwijl de goedheilige man over de Gentse daken loopt, komen een aantal kringen van de Faculteit Geneeskunde en Gezondheidswetenschappen op de proppen met een heuse kerstmarkt op de UZ campus. Een sponsoraanvraag werd reeds ingediend bij de Gentse Studentenraad. Drie volle dagen lang – van 5 tot 7 december – zullen uw dagen gekleurd zijn met de geur van glühwein en het uitzicht op foodtrucks en kerstchalets. De kerstmarkt kadert in De Warmste Week, de welbekende non-profitactie van Studio Brussel en het Rode Kruis dat inmiddels aan een twaalde editie toe is. De opbrengsten van de kerstmarkt gaan integraal naar het revalidatiecentrum van het Universitair Ziekenhuis.
Drie volle dagen lang zullen uw dagen gekleurd zijn met de geur van glühwein en het uitzicht op foodtrucks en kerstchalets.
Verse medewerkers
“Ben jij de superman/-vrouw die wij zoeken?” Zo stuurde de GSR een poos geleden enkele nieuwe vacatures uit. Indien u die rode cape wel ziet zitten: jammer, maar helaas, er werd reeds gehoor gegeven aan de oproep. Het kersverse staflid voor het interne dagelijkse bestuur is Ruben Aleksandr. Ruben zal in de eerste plaats Basile Van Weyenberg, de huidige interne bestuurder, bijstaan. Het interne bestuur onderhoudt voornamelijk het contact met de facultaire studentenraden, daarnaast komt ook de Facebook-feed van de GSR uit deze hoek. De supervrouw van dienst is Maya Van de Velde. Zij zal zich ruwweg tien uur per week bezighouden met onderwijskwaliteitszorg. Voor de lezers die reeds meelijwekkend het hoofd schudden: deze medewerkers doen dit alles natuurlijk niet voor niets. Er wacht hen als jobstudent een ‘interessante verloning’, of dat maken we tenminste op uit de vacature. Maar om het met Multatuli te zeggen: “De ziel van den mens groeit niet van loon, maar van den arbeid die ’t loon verdient.”