Oorspronkelijk gepubliceerd op 3/05/2017 – 13:16 door Sarah Van Meel
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Emine
Emine
- master Rechten
- 24 jaar
“Mijn grootste passie met betrekking tot literatuur zijn de boeken of de gedichten van Mevlana. Hij is een dichter die best gekend is onder de naam Rumi. Hij heeft enkele jaren in Konya gewoond, waar ikzelf afkomstig van ben. Hij leefde honderden jaren geleden en schrijft voornamelijk over thema’s zoals liefde, tolerantie en openheid. Dat zijn waarden waar ik zelf veel belang aan hecht.” Naast deze dichter is Emine ook liefhebber van de gedichten van Cemal Süreya en raadt ze de boeken van schrijfster Elif Şafak sterk aan. “Haar boek ‘Liefde kent veertig regels’ is prachtig geschreven. De manier waarop zij haar gevoelens verwoordt is heel apart. Ze kan woorden die in se weinig met elkaar te maken hebben toch met elkaar verbinden.” Naast literatuur tipt ze ebru, Turkse kunst die ze omschrijft als tekeningen op water. “De tekeningen worden met een penseel op water gemaakt en later overgezet op papier.” Om tot rust te komen, luistert ze graag naar Turkse muziek waarin men de ney bespeelt. “De ney is een fluitinstrument met een rustgevende toon. Ik kan er urenlang naar luisteren en even weg zijn van de wereld.”
Agnes
Agnes Goeman
- Leerkracht Duits
- 57 jaar
“Alles leunt aan bij mijn persoonlijke interesse voor de Duitse en Spaanse cultuur”, steekt Agnes van wal. “Tegenwoordig is de val van de muur in de Duitse cultuur op de voorgrond getreden en dat boeit mij wel. De film ‘Das Leben der Anderen’ schetst een mooi beeld over het dagdagelijkse leven in de DDR, schitterende film.” Ook de Duits-Turkse regisseur Fatih Akin, weet haar met zijn films zoals ‘Gegen die Wand’ te bekoren. Als literatuurliefhebber zet ze resoluut de schrijvers Juli Zeh en Eugen Ruge op een voetstuk. “Juli Zeh’s roman ‘Ons soort mensen’ is een meesterwerk, een scherpzinnige zedenschets van de inwoners van een slaperig dorpje waar het leven wreed verstoord wordt door de bouw van een windmolenpark.” Het boek ‘In tijden van afnemend licht’ van Eugen Ruge is een familie-epos, dat zich afspeelt tegen de achtergrond van het ontstaan en verdwijnen van de DDR. Verdergaand op de Spaanse film, prijst ze de films van Pedro Almodovar aan. “Ik hou van zijn eerste films die provocerend zijn. De kleuren spatten van het scherm, vrouwen nemen een prominente rol in en alles blijft vrij licht door zijn eigenzinnige humor.’