On the origin of


Als je ze nog niet zelf hebt gezien, heb je ze sowieso al gezien op iemands Instagram-account: de blauwe vogels boven het water. Ze staan er al sinds 8 november en lichten elke avond op tot middernacht. Een mooi zicht met een mooi verhaal.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 22/03/2017 – 13:25 door

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Rox­an­na Deleer­sny­der

Het kunst­werk was eigen­lijk al in jan­u­ari 2012 te zien tij­dens Het Gents Licht­fes­ti­val en was toen één van de hoogtepun­ten van die edi­tie. Het is ont­wor­pen door de Franse design­stu­dio Pitaya en het kunst­werk heet offi­cieel ‘Blauwe Vogels’ of ‘Les oiseaux de Mon­sieur Maeter­linck’. Het pub­liek was er des­ti­jds zo ent­hou­si­ast over, dat Stad Gent besliste om het kunst­werk defin­i­tief aan te schaf­fen en ten­toon te stellen aan de brug bij de Jako­bi­j­nen­straat. Als je de vogels van dicht­bij bek­ijkt, kan je zien dat het om een een­voudig ontwerp gaat: een soort origa­mi-vogels ver­licht met een min­i­mum aan energie. Het is strate­gisch geplaatst boven het water, zodat het een meer­waarde kri­jgt door de weer­spiegeling in de Leie.

Monsieur Maeterlinck, c’est qui ça?

Mau­rice Maeter­linck was een Gentse dichter, toneelschri­jver, proza­ïst en essay­ist. Hoewel hij advo­caat was, won hij in 1911 de Nobel­pri­js voor lit­er­atu­ur. Maeter­linck was een verte­gen­wo­ordi­ger van het sym­bol­isme en schreef meestal drama­tis­che werken met veel poëtis­che ele­menten en ver­halen met een ver­bor­gen bood­schap en diepe beteke­nis. Hij bli­jft tot op heden de enige Belg die ooit de Nobel­pri­js voor Lit­er­atu­ur won.  

L’oiseau bleu, c’est quoi ça?

Een van Maeter­lincks bek­end­ste werken is L’oiseau bleu: een toneel­stuk over de zoek­tocht naar geluk gesym­bol­iseerd door een blauwe vogel. Daarop is dus ook het lichtkunst­werk gebaseerd. Het ver­haal gaat over Tyltyl en Mytyl, twee arme houthakker­skinderen, die op zoek gaan naar een onvin­d­bare blauwe vogel. Telkens wan­neer ze hem vin­den, veran­dert hij van kleur of sterft l’Oiseau Bleu voor hun ogen. Lat­er ont­wak­en ze en merken ze dat het alle­maal een droom was, maar zetten ze hun zoek­tocht toch verder. Niet veel lat­er besef­fen ze dat ze zelf een blauwe vogel hebben thuis en dat ze hem dus ein­delijk gevon­den hebben. De achterliggende bood­schap is dat je het geluk soms niet te ver moet zoeken. Het is dichter dan je denkt.