Wetenschapskort


Douchebag grandpa Vraag jij je soms ook af wie je vroeg­ste vooroud­ers geweest zouden zijn? Hoe zagen ze eruit? Waren het grote lei­ders of sim­pele slaven? We komen het wellicht nooit te weten, maar weten­schap­pers van Cam­bridge Uni­ver­si­ty ver­moe­den wel dat onze tot nu toe oud­ste bek­ende voor­vaderen echte zakken waren. Micro­scopisch kleine zakken van…

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 21/02/2017 – 12:47 door Emi­lie Devreese

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Douchebag grandpa

Vraag jij je soms ook af wie je vroeg­ste vooroud­ers geweest zouden zijn? Hoe zagen ze eruit? Waren het grote lei­ders of sim­pele slaven? We komen het wellicht nooit te weten, maar weten­schap­pers van Cam­bridge Uni­ver­si­ty ver­moe­den wel dat onze tot nu toe oud­ste bek­ende voor­vaderen echte zakken waren. Micro­scopisch kleine zakken van ongeveer één mil­lime­ter lang met een mond die hoogst­waarschi­jn­lijk ook dienst deed als anus. Dit wezen­t­je, dat in fos­sie­len nabij de kust van Chi­na ont­dekt werd en de naam Sac­chorhy­tus draagt, leefde zo’n 540 miljoen jaar gele­den tussen het zand op de bodem van de zee en zou een gemeen­schap­pelijke “vooroud­er” zijn van heel wat gew­ervelde dier­soorten.

Kwalhalla

We bli­jven nog even in het the­ma van de zakvormige zeed­ieren, want ook over ieders favori­ete steek­beest, de kwal, valt iets inter­es­sants te melden. Er is namelijk een kwal­len­soort, de tur­ri­top­sis dohrnii, die biol­o­gisch onster­fe­lijk is. Een sek­sueel vol­wassen T. Dohrnii kan bij bloot­stelling aan ziek­te, koude, agressie of andere vor­men van stress regresseren naar de poliep­fase, waar­door een nieuwe kolonie aan poliepen gevor­md wordt die lat­er opnieuw tot “nieuwe” indi­vidu­ele kwallen zullen uit­groeien. Dit kan dankz­ij een soort pro­ces van cel­trans­d­if­fer­en­ti­atie waar­bij de oor­spronke­lijke func­tie van cellen veran­dert.

Fantoomberichten

Ooit al van ‘Phan­tom Vibra­tion Syn­drome’ geho­ord? Miss­chien niet, maar de kans dat je er al mee te mak­en hebt gehad, is groot. Phan­tom Vibra­tion Syn­drome, ook wel ‘faux­cel­lal­larm’ of ‘, ‘ringx­i­ety’ genoemd ver­wi­jst namelijk naar de over­tuig­ing dat je je gsm hoort trillen ter­wi­jl dit niet het geval is. Het “omg-ik-heb-vrienden”-gevoel gevol­gd door de real­isatie dat je hele­maal niet zo belan­grijk bent dus. De pre­cieze oorza­ak van PVS is nog onbek­end, maar een mogelijkheid is dat mensen, zek­er wan­neer ze tele­foon verwacht­en, andere gelu­iden die ongeveer dezelfde fre­quen­tie van ongeveer 1000 tot 6000 Hz moeil­ijk­er kun­nen iden­ti­fi­ceren.