Biervrij boozen

We fiet­sten er bij­na voor­bij. Het nieuwe Café Bizar zit ver­stopt halfweg de Zwi­j­naard­ses­teen­weg. Ge weet wel, daar aan ‘t UZ. Een­maal aangekomen leken we een tweede thuis bin­nen te stap­pen, com­pleet met leuke inricht­ing en taart­jes die ston­den te wacht­en om opgegeten te wor­den. Maar het meest opval­lende moest nog komen: dit café serveert geen alco­hol. Niets, nada, noppes. Je dagelijkse pint zal je hier niet kun­nen bin­nen slaan. Maar hoe zullen de stu­den­ten hierop rea­geren? Die hebben toch alco­hol nodig? Tijd voor een urgent inter­view met eigenares Ria Magher­man. 

De start van een nieuwe trend

Weet je het nog, die keer dat je ‘s ocht­ends wakker werd met je allereer­ste kater en je aan jezelf beloofde nooit meer alco­hol te drinken? Dat vieze gevoel zal je alleszins niet meemak­en als je thuiskomt van een avond­je drinken bij Café Bizar. Probeer het je in te beelden: een gezel­lige avond met spel­let­jes in overvloed, een hoop onbek­ende maar lekkere fris­dranken op de kaart en een koelka­st vol ander lekkers. Alco­hol drinken moet vol­gens Ria niet de norm zijn op café. Niet suf, wel een idee waar veel mensen nog aan moeten wen­nen. Ria hoopt dat haar café het begin is van een bredere trend. “Toen ik jong was, kwa­men de rookvri­je fuiv­en op en dat was voor veel mensen iets van ‘allez, we mogen niet meer roken’, maar voor mij was dat een (let­ter­lijke) ver­adem­ing. Het was iets waar mensen aan moesten wen­nen, maar kijk nu. Ik hoop met dit alco­holvri­je con­cept ook zo’n trend te starten.” Zou het echt zo zijn? Dat we bin­nen twintig jaar begin­nen te lachen als iemand een pin­t­je wil bestellen? En dat we alle­maal gezel­lig staan te dansen met een world­shake in de hand? Ria wil iedereen bereiken met haar con­cept, stu­den­ten horen daar zek­er ook bij. “Ik wil ook heel graag de stu­den­ten betrekken. We gaan stop­con­tacten voorzien zodat je je hier als stu­dent kan komen amuseren, maar ook in een gezel­lige sfeer kan komen werken.”

Een per­fecte plek dus om na de les even bij te babbe­len. Of om aan de the­sis de werken. Of om te doen alsof je een nov­el schri­jft op je Mac­Book met een lat­te mac­chi­a­to naast je in de hoop dat anderen jou zien en denken ‘amai, die hippe per­soon is goed bezig’. Kan alle­maal.

”Mensen moeten alti­jd wat wen­nen aan een nieuw con­cept” – Ria

Een bizar origineel idee

Maar ook bizarre con­cepten hoeven niet volledig uit de lucht te vallen. Zo was er vorig jaar in Leu­ven al een pop-upcafé in de stu­den­ten­bu­urt dat iet­wat aan Bizar Café doet denken. Al kon je daar ook wel alco­holvri­je bieren kri­j­gen, wat het iro­nisch genoeg niet hele­maal alco­holvrij maakt. Een andere inspi­ratiebron waren cafés die tweede­handsspul­let­jes verkopen, zoals in Ams­ter­dam.

Ria heeft een hoop vrien­den die geen alco­hol drinken. Een deel omdat ze het niet willen, een deel omdat ze het niet meer mogen. Wegens een ver­slav­ing uit het verleden is het voor hen heel moeil­ijk om nog naar feestjes te gaan, omdat ze voort­durend omringd wor­den door de alco­hol die ze niet meer mogen drinken. Vaak zit­ten ze daar­door op hun een­t­je, thuis, en dat is iets wat Ria wil veran­deren. Die mensen moeten terug een ont­moet­ingsplaats hebben, en daar wil ze voor zor­gen. Het is meteen ook de belan­grijk­ste moti­vatie om zelfs geen alco­holvrij bier te schenken: “Een alco­holvri­je pint ziet er echter nog steeds uit als een pint en dat bli­jft moeil­ijk voor die mensen. Anderz­i­jds: voor mij is een pint een pint en zon­der alco­hol is dat geen pint meer.’’

No alcohol, no problem

Een andere moti­vatie voor haar alco­holvri­je café? ”Ik ben niet tegen alco­hol en de mensen die het drinken, maar wel tegen het gevolg van alco­hol. Als je drinkt en je drinkt te veel, dan over­tu­igt die alco­hol jou dat je bijvoor­beeld wel nog met de auto kan rij­den. De drank maakt van jou iemand anders: je raakt het con­tact met jezelf kwi­jt. Daarom wil ik geen alco­hol schenken, want ik wil niet ver­ant­wo­ordelijk zijn voor de gevol­gen ervan.” Met deze moti­vatie haalde Ria twee weken gele­den al het nieuws. Zij heeft toen ze jong was een vre­selijk auto-ongeluk zien gebeuren in haar straat, veroorza­akt door een dronken chauf­feur. Ria wil bij­dra­gen aan een leuke ont­moet­ingsplek voor mensen, niet aan acties die verve­lende gevol­gen kun­nen hebben. Een zeer nobel streven, recht uit het hart.  

”Ik ben niet tegen alco­hol en de mensen die het drinken, maar wel tegen het gevolg van alco­hol.”

Voor iedereen, glutenvrij & tweedehandse spullen

Ria wil met haar café, dat ze trouwens open­houdt met haar zoon Bram, niet enkel bek­end staan als ‘dat café waar ze geen alco­hol verkopen’. Ook al is dat waarschi­jn­lijk onver­mi­jdelijk, zek­er in zo’n stu­den­ten­stad als Gent met de Tover­poort om de hoek. Maar dat hoeft natu­urlijk niet iets negatiefs te zijn, een rustig avond­je gezel­ligheid is immers een noodza­ke­lijke (psy­chis­che en fysieke) afwis­sel­ing op het met alco­hol door­drenk­te stu­den­ten­leven. Ze wil dat mensen het zien als een ont­moet­ingsplaats, waar ze op hun gemak kun­nen zijn. Waar ze niet hoeven te vertrekken naar een andere plek omdat ze honger hebben of enkel gluten­vri­je zak­en mogen eten. Daarom biedt ze het alle­maal aan: drank, maar ook eten. Er is dus geen trip­je naar de fritu­ur nodig: “Ik wil dat de mensen zich goed voe­len en als je dan de gedachte kri­jgt ‘oei, ik heb honger, ik moet hier weg­gaan’, dan is dat is niet goed.’’ Cro­ques, zoetighe­den, soep en spaghet­ti zijn daarom aan­wezig, en het aan­bod wordt ook nog uit­ge­breid. Ria wil namelijk het aan­bod in het café deels lat­en afhangen van wat mensen willen. Mis je iets op de menukaart? Ria regelt het voor je. Dat er gebak­jes zijn wil niet zeggen dat het geen echt café kan wor­den. Haar droom is om geen vast sluit­ing­su­ur meer op de deur te plakken en ‘s avonds laat gewoon door te doen. Er zullen dan ook optre­dens gehouden wor­den. By the way, mocht je fan zijn van het servies of de inricht­ing van het cafe: de meeste spullen die gebruikt wor­den zijn te koop. Maar maak je geen zor­gen: ze heeft de meeste spullen uit voor­zorg extra ingekocht, zodat ze niet opeens zon­der leuke koffiekop­jes komt te zit­ten. 

Aan enthousiasme geen gebrek

We mocht­en proeven van een gluten- en lac­to­sevri­je frangi­pane­taart die even lekker smaak­te als een ‘gewone’ taart, ter­wi­jl Ria hon­der­duit vertelde over het feit dat ze zich wil verkle­den om kinderen te bedi­enen die een eigen plek­je achter­aan in het café hebben. Of over de menukaart die voor­lop­ig nog niet defin­i­tief is en waar we gerust zelf toevoeg­in­gen aan mogen doen. Over de vele gezelschapsspel­let­jes die ze aan­biedt. En over het feit dat haar café ook als tweede­handswinkel fungeert. Maar het is vooral haar visie die ervoor zorgt dat we met een blij gevoel weer naar buiten gaan. Maar of we nu min­der voor alco­hol zullen kiezen? Dat is maar de vraag.