Lijstje


Kunst kan knap vervelend zijn. Zo vervelend dat je er van colère een steen naar zou willen smijten. Of iets creatievers. Hieronder de meest vindingrijke vandalen.

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 13/11/2016 – 13:01 door Lau­ra Mas­sa

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

1. Alle rede­nen om de Mona Lisa te hat­en. Denk maar aan die ogen die je bli­jven vol­gen, je zou er para­noïde van wor­den. Het werk kende om die reden bij­zon­der veel aan­vallen: zuur, ter­ra­cot­ta … In 1974 sprayde een vrouw rode graf­fi­ti op het werk om aan te kla­gen dat gehand­i­capten moeil­ijk toe­gang had­den. Om wat juist mee te bewi­jzen? 

 

 

2. In de cat­e­gorie ‘friends with­out ben­e­fits’: Robert Rauschen­berg ging in 1950 langs bij Willem De Koon­ing om een werk van hem te verni­eti­gen. Minu­tieus ver­wi­jderde hij alle sporen van de hand van De Koon­ing, tot hij een wit tableau over hield. Jaloezie iemand?

 

 

 

 

 

3. Een voor­ma­lige kok probeerde met een mes De Nachtwacht van Rem­brandt in stuk­jes te sni­j­den. Of hij daar­bij zijn jul­li­enne-sni­jtech­niek wou oefe­nen, is tot nog toe onbek­end. 

 

 

 

 

 

4. Een jonge­man vond het nodig om een van de duurste werken van Mark Rothko ‘Black on Maroon’ te bekrassen met zwarte inkt. Met zijn ‘Yellowism’-tag wou hij de kleur geel emanciperen. 

 

 

5. Rindy Sam mocht in 2007 een flinke boete betal­en omdat ze ‘onophoudelijk’ het witte trip­tiek van Cy Twombly kuste met knal­rode lip­pen­s­tift. Haar uit­leg? Ze was ‘bed­welmd door passie’ en dacht dat de kun­ste­naar dat wel zou begri­jpen. Niet dus.