Hoax jong!


Iedereen heeft in zijn of haar vriendengroep wel die ene duts die zowat alles voor zoete koek slikt. Misschien bent u het zelf wel. Geen nood, hier hebt u drie voorbeelden van "wetenschappelijke" mopjes waar zelfs u niet in zou trappen. Of toch?

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 30/10/2016 – 21:42 door Emi­lie Devreese

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Mannetje Maan en zijn pony

In 1835 wist een klein New Yorks kran­t­je genaamd The Sun – niet te ver­war­ren met The New York Sun en het Britse gelijk­namige tabloid – wel heel sen­sa­tion­eel nieuws te bren­gen: weten­schap­pers zouden namelijk via een tele­scoop lev­en, en meer nog, civil­isatie op de maan ont­dekt hebben. Zo zouden er niet alleen gebouwen, stran­den en ocea­nen te zien geweest zijn, maar ook mensen met vleer­muisvleugels en een­hoorns! U leest het goed: enkele weken lang waren de New York­ers ervan over­tu­igd dat er een­hoorns op de maan leef­den. Na een zestal weken bleek het uitein­delijk om een pub­liciteitsstunt van The Sun te gaan. Dr. Andrew Grant, die zogezegde auteur van de artike­len en een medew­erk­er van de in die tijd beroemde astronoom John Her­schel, aan wie de ont­dekkin­gen toegeschreven wer­den, was een door de redac­tie ver­zon­nen per­son­age. Toch heeft dit stuk­je riooljour­nal­istiek The Sun geen windeieren gelegd, ook niet nadat het bedrog aan het licht kwam. Het blad hield er een per­ma­nent grotere oplage aan over.

Spaghettibomen

Geld groeit dan wel niet aan bomen, maar spaghet­ti gelukkig wel. Of dat is toch de bood­schap die BBC op 1 april 1957 aan zijn kijk­ers mee­gaf met een drie minuten durende doc­u­men­taire tij­dens het pro­gram­ma ‘Panora­ma’. In het film­p­je was te zien hoe een Zwit­serse boeren­fam­i­lie tij­dens een “oogst­feest” gekook­te spaghet­tis­liert­jes van de bomen pluk­te. In die tijd werd echte spaghet­ti nog als een exo­tisch lux­e­prod­uct beschouwd en was het gerecht bij het plebs vooral gek­end als blikvo­er. Geen won­der dus dat hon­der­den mensen de dag nadi­en de zen­der opbelden met de vraag hoe ook zij zo’n spaghet­ti­boom kon­den planten. In plaats van meteen toe te geven dat het om een grap ging, lieten de tele­fon­is­ten de arme stumpers nog even in hun eigen sop koken en maak­ten zij de bellers wijs dat ze gewoon “een stok­je spaghet­ti in een pot­je tomaten­saus moesten planten en voor het beste moesten hopen.” De grap werd ver­zon­nen door Charles de Jaeger, de cam­era­man van het pro­gram­ma, die zich herin­nerde hoe zijn vroegere schoolmeesters hem en zijn klasgenoten alti­jd ver­weten “zo dom te zijn, dat ze het zelfs zouden geloven wan­neer iemand hen wijs­maak­te dat spaghet­ti aan de bomen groei­de.”

War of the Worlds

Eén van de meest gek­ende hoax­en aller tij­den is natu­urlijk die uit 1938 waar­bij een hal­loweenaflev­er­ing van het Amerikaanse radio­pro­gram­ma ‘The Mer­cury The­atre on the Air’ voor mas­sahys­terie zorgde. Acteur en toekom­stig film­mak­er Orson Welles speelde zijn rol als verteller van een hoor­spel gebaseerd op  H.G. Wells’ roman ‘War of the Worlds’ uit 1898 namelijk zo goed dat enkele nietsver­moe­dende luis­ter­aars, die pas na de waarschuwing dat het over een fic­tief ver­haal ging op het pro­gram­ma afstem­den, dacht­en dat de ‘nieuws­bericht­en’ over inval­lende mars­man­net­jes in ufo’s echt waren. De zen­der kreeg zelfs meldin­gen bin­nen van mensen die ‘licht­flit­sen’ en ‘hittes­tralen’ gezien of gevoeld had­den die afkom­stig zouden zijn van de inval, waar­door Welles genoodza­akt was het pub­liek nog eens duidelijk te mak­en dat het om fic­tie ging.