Bezetting van het UFO: “De rector is een lafaard!”

Nadat de Raad van Bestu­ur besloot om het advies van de eigen Mensen­rech­t­en­com­missie niet te vol­gen, kwam er veel kri­tiek en onbe­grip van stu­den­ten en per­son­eel. Rik Van de Walle had namelijk beloofd om het advies van die com­missie te zullen opvol­gen. Het advies was om, gezien de huidi­ge con­text van onweer­leg­bare oor­logsmis­daden en grootschalige mensen­recht­en­schendin­gen, geen bilat­erale samen­werkin­gen meer af te sluiten met Israëlis­che uni­ver­siteit­en. Een stu­dent die aan­wezig was op de bezetting pikt de U‑bocht van Van de Walle en de Raad van Bestu­ur niet. “De rec­tor is een lafaard! Hij heeft al meerdere keren bewezen dat hij zich niet aan zijn woord kan houden.”

Niet in onze naam

Van New York tot India, over­al ter wereld pro­test­eren stu­den­ten tegen het Israëlis­che geweld tegen­over Palesti­jnse burg­ers. Sinds de Israëlis­che invasie van Gaza in okto­ber 2023 voeren ook stu­den­ten en per­son­eel van de UGent pro-Palesti­jnse acties. Comac heeft al protesten geor­gan­iseerd en diende een peti­tie in met 2000 handtekenin­gen. Of die de rec­tor bereikt heeft, is onduidelijk. Ook Ghent Stu­dents for Pales­tine organ­iseert elke maandag sit-ins voor stu­den­ten en per­son­eel in het UFO-gebouw.

Tij­dens de bezetting wor­den aller­lei activiteit­en geor­gan­iseerd, van een fil­mavond en work­shops tot een pan­elge­sprek

Op vri­jdag 3 mei organ­iseerde Ghent Stu­dents for Pales­tine samen met End Fos­sil Ghent een stil, vreedza­am protest in het UFO, net voor een ver­gader­ing van de Raad van Bestu­ur. Er waren meer dan hon­derd pro­test­erende stu­den­ten aan­wezig. Die had­den schoe­nen op de vlo­er gelegd om de slachtof­fers van de Israëlis­che invasie in Gaza en de kli­maat­cri­sis te sym­bol­is­eren. De rec­tor liep koelt­jes voor­bij. De Raad van Bestu­ur ging vri­jdag niet in op hun eisen. Daarom bezetten de actievo­erders van maandag tot woens­dag met ruim 130 mensen het UFO. Tij­dens de bezetting wor­den aller­lei activiteit­en geor­gan­iseerd, van een fil­mavond en work­shops tot een pan­elge­sprek.

Ook ongeveer 25 pro­fes­soren, onder lei­d­ing van Koen Bogaert (ver­bon­den aan de vak­groep Con­flict- en Ontwik­kel­ingsstud­ies), ste­unen de bezetters en vero­orde­len de besliss­ing van de rec­tor en de Raad van Bestu­ur in een open brief. Die raad legde het advies van de eigen Mensen­rech­t­en­com­missie naast zich neer. “Daarom wensen we ons te dis­tan­tiëren van de Raad van Bestu­ur en de rec­tor die finan­ciële belan­gen en poli­tieke over­weg­in­gen lat­en primeren boven mensen­recht­en”, luidt de brief.

Wat zijn de eisen van de protestvoerders?

De organ­isaties willen dat de UGent twee actieplan­nen pub­liceert. Eén daar­van moet ervoor zor­gen dat de uni­ver­siteit haar duurza­amhei­ds­doe­len tegen 2030 bereikt heeft. Er bestaat al een plan om de CO2-uit­stoot tegen 2030 te ver­min­deren, maar de actievo­erders zijn bang dat er te weinig wordt gedaan om dit doel te ver­wezen­lijken. Ook moet de UGent vol­gens hen de anti­so­ciale maa­trege­len van het laat­ste jaar, zoals het gedaalde veg­gie aan­bod in de restau­rants en de besparin­gen in de Homes, terugschroeven. In het tweede plan moet de UGent op ter­mi­jn alle ban­den met Israëlis­che insti­tuten ver­breken.

“Als alle Vlaamse rec­toren zich zouden vereni­gen en zeggen dat ze dit niet meer willen, dan hebben ze wel macht.”

De acad­emis­che ban­den met Israël zijn te situeren in een mul­ti­lat­erale, Europese con­text, waar­bij de UGent en Israëlis­che instellin­gen mee­doen aan dezelfde onder­zoek­spro­jecten, gefi­nancierd door Europa. Die pro­jecten vroegti­jdig stopzetten in een acad­emis­che boy­cot betekent dat de uni­ver­siteit con­tract­breuk pleegt. Een volledi­ge acad­emis­che boy­cot is dus niet een­voudig voor de UGent. Siska (een van de protestvo­erders) reageert: “Een uni­ver­siteit bek­leedt een belan­grijke maatschap­pelijke posi­tie. Als alle Vlaamse rec­toren zich zouden vereni­gen en zeggen dat ze dit (acad­emis­che ban­den met Israël, red.) niet meer willen, dan hebben ze wel macht.” Bel­gië is momenteel ook Europees voorzit­ter, haalt ze aan. Via die weg kun­nen de Bel­gis­che uni­ver­siteit­en nadenken over de plaats van Israël in die Europese asso­ci­atieakko­or­den. “Waarom zit Israël über­haupt in die akko­or­den, als ze zulke mensen­recht­en­schendin­gen ple­gen?” In een vorige edi­tie legde Scham­per al uit wat de UGentse ban­den met Israël pre­cies zijn.

De demon­stran­ten eisen ook dat de uni­ver­siteit transparant is en duidelijk com­mu­niceert over haar beslissin­gen naar de buiten­wereld toe. Nu is er ner­gens een duidelijke lijst te vin­den van de ban­den tussen de UGent en instellin­gen in Israël of van de vooruit­gang in het duurza­amhei­ds­beleid. Tot slot wil de woord­vo­er­ster benadrukken dat de coal­i­tie Ghent Stu­dents for Pales­tine en End Fos­sil Ghent poli­tiek neu­traal is. Ze zijn geen com­mu­nis­ten, zoals som­mige twit­tertrollen beweer­den.

De twee organ­isaties werken samen omdat ze vin­den dat hun onder­w­er­pen onder­be­licht wor­den door de rec­tor en raad van bestu­ur die “finan­ciële belan­gen en poli­tieke over­weg­in­gen lat­en primeren op mensen­recht­en”. Ze halen ook de link aan tussen de cul­turele en ecol­o­gis­che verni­etig­ing van Palesti­na door de Israëlis­che kolonisatie.

Verdere verloop van de acties

In tegen­stelling tot de protesten in de VS staat de eind­da­tum van de Gentse bezetting vast (tot woens­dag 8 mei), vol­gens bezetter Siska is dat omdat zow­el de uni­ver­siteit als de actievo­erders een duidelijk time­frame willen geven en de vei­ligheid willen garan­deren. Ze waarschuwt wel dat er nog acties zullen komen als de uni­ver­siteit hun eisen niet inwilligt. Alles ver­loopt rustig en er zijn stew­ards die de vei­ligheid moeten garan­deren. Tafer­e­len zoals in de VS, waar de poli­tie de stu­den­ten hard aan­pakt, zit­ten er hier dus niet aan te komen.

De reac­tie van de rec­tor op de open brief her­haalde eerdere stand­pun­ten. De rec­tor en pers­di­enst gin­gen vooral­snog niet in op de vra­gen van Scham­per.