Oorspronkelijk gepubliceerd op 10/12/2020 – 20:29 door Sixtine Bérard
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
In deze samenvatting gaat logischerwijze wat nuance verloren. Een vollediger beeld is terug te vinden in de originele brief.
1. What do we want? Decolonisation! When do we want it? Now!
Het is niet vijf voor twaalf inzake het dekoloniseren van (hoger) onderwijs, stelt de brief. Het is niet eens twaalf uur, het is schandalig te laat en dat kan zo niet langer. 13,1 percent van de klachten die in 2019 door Unia werden behandeld, waren onderwijsgerelateerde kwesties. Ook onze alma mater is geen veilige plek voor niet-witte mensen, en dat ligt aan de volgende punten.
2. Ik denkkader, dus ik ben.
De brief toont het belang aan van de denkkaders van waaruit er vertrokken wordt, te benoemen. “Om koloniale, eurocentrische denkkaders niet als ‘universeel’ te beschouwen”, staat er in één van de gedeelde visuals van de open brief. Dit is universiteitsbreed: niet alleen blandino’s krijgen te horen dat de basis van de filosofie Plato is, op elke faculteit wordt er te vaak onderwezen vanuit gebiaste denkkaders.
3. (I can’t get no) Representation.
Geracialiseerde studenten zien zich niet weerspiegeld in het academisch personeelsbestand van de UGent. Dat is schadelijk voor hun mentaal welbevinden en leerprestaties. De brief roept de UGent op om proactief in te zetten op etnische diversiteit, om zo een correcte representatie te verkrijgen.
4. Witte aula’s
Naast het personeelsbestand zijn ook de aula’s te wit. Er zit iets heel scheef met de in- en uitstroom van geracialiseerde studenten. De UGent heeft daarvoor al stappen gezet, maar kan veel beter, stellen de briefschrijvers.
5. Meldpunt racisme: afwezig
Studenten moeten weten waar ze terechtkunnen met ervaringen met racisme binnen de universiteit. Daar zijn middelen, expertise en zichtbaarheid voor nodig.
6. Communicatie: voor en door wie?
De brief roept de UGent op om betrokken en proactief te reageren op maatschappelijke thema’s zoals de moord op George Floyd, of de bredere Black Lives Matter-beweging. Geracialiseerde studenten clichématig afbeelden en ze, cherry picking-gewijs, enkel betrekken bij thema’s omtrent diversiteit is géén inclusieve communicatie. Daarnaast is er nood aan meer inbreng van geracialiseerde studenten bij het communicatiebeleid.
7. Vitaal, niet vrijblijvend
Dekolonisatie is geen afvinkvakje of ‑thema, zoals het tot nu toe werd geïmplementeerd in het beleid. Dekolonisatie moet een transversaal, inherent deel zijn van het universitair beleid.