UGent groet iedereen


Gisteren vond de opening van het academiejaar 2018-2019 plaats. Voor wie niet behoort tot de ongeveer tachtig mensen die de livestream twee uur en een kwartier hebben gevolgd, brengen wij een kort verslag uit. 

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 22/09/2018 – 11:33 door Nicky Van­degh­in­ste

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

De uni­ver­siteit en haar rec­tor beloof­den voor de open­ing van komend acad­e­mie­jaar dat ze het over een heel andere boeg zouden gooien. “De UGent breekt uit”, klonk het. Het doel is meer mensen erbij te hebben en zodoende te zor­gen voor meer betrokken­heid. Con­creet betek­ende dit dat voor het eerst het volledi­ge per­son­eels­be­stand zou wor­den uitgen­odigd om in de stoet der togati mee te lopen. Ook was er een livestream, waar geïn­ter­esseer­den van over de hele wereld twee uur lang onder begelei­d­ing van Freek Braeck­man het gebeuren kon­den vol­gen. Van Kor­trijk tot Seoul: er was geen excu­us om dit niet gezien te hebben. 

De verza­melplaats was dit jaar de Sint-Baaf­skathe­draal. Eerdere jaren vertrok de stoet vanu­it het rec­toraat richt­ing de Aula in de Vold­er­sstraat. Het zou de bedoel­ing zijn voor­taan elk jaar vanop een andere locatie te vertrekken, telkens een gebouw dat niet aan de UGent toe­be­hoort. Zeven­hon­derd mensen had­den zich ingeschreven om deel te nemen aan het gebeuren. De aan­wezi­gen wer­den gevraagd net­jes te gaan zit­ten voor enkele minuten, om dan ver­vol­gens zon­der enig gebeuren terug recht te staan en in de juiste vol­go­rde naar buiten te wan­de­len. Ook nieuw dit jaar waren de trom­mels. Deze ‘posi­tieve man­i­fes­ta­tie’ weerk­lonk luid door de hele stad door mid­del van het gelu­id van ten­nis­ballen op olievat­en. “We hebben lawaai gemaakt”, zei onze rec­tor dan ook achter­af tegen Freek.

Aan het einde van de tocht rich­ing de Vold­er­sstraat werd het tra­di­tionele gedeelte van de stoet keurig afgeschei­den van de rest. Die eersten gin­gen zoals elk jaar naar de Aula, de rest naar de Emile Braun­school. Dat mag dan op het eerste gezicht nogal eli­tair klinken, maar in de Emile Braun­school werd men goed ont­van­gen met een livestream waarop we onze Miek­erec­tor en Rik­tor kon­den bewon­deren, al geni­etend van een taart­je. Er waren de eerder tra­di­tionele appeltaarten, javanais en brésili­enne, maar deze wer­den aange­vuld met een ver­rassende fram­bozen­bavarois met kokos en een ver­fris­sende, veg­an­is­tis­che cheese­cake met avo­ca­do. Eén tip echter voor komende jaren: klar­inet­ten die weerklinken door slechte box­en zijn zelden heel aan­ge­naam. Sor­ry, GUHO.