Synts, pop en hiphop


Boomtown dag drie: we zijn bijna in de helft van de festiviteiten op en rond de Kouter. Aan het slotweekend wordt nog lang niet gedacht, met een opgeladen Boompass en een pintje in de hand beginnen we aan een lange muzikale avond. 

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 22/07/2017 – 18:19 door Sarah Van Meel­Wout Vier­ber­gen

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

J. Bernardt

J. Bernardt

J. Bernardt

J. Bernardt, ook wel gek­end als een van de front­man­nen van de groep Balt­haz­ar, speelde de Han­dels­beurs moeit­eloos plat. Jinte B. Deprez nam de zaal mee in een won­der­lijke sym­biose van drums en sythe­siz­ers. Het ritme was catchy genoeg om tot dansen aan te zetten, maar een zorgeloos op- en neer­hopsen was het niet. De stem van de zanger en de donkere onder­toon die onder het aansteke­lijke ritme zat­en, zorgden voor een melan­cholis­che sfeer die even gemakke­lijk naar bin­nen ging als de drank die velen in de hand had­den. Dat de verwachtin­gen hoog waren, viel ook al te merken aan de hoeveel­heid volk die er stond. De zaal stond hele­maal vol, hoewel dat natu­urlijk niet alti­jd een teken van goede smaak is. Deze keer wel dus.

Nha, geen janetten

Jay MNG

In afwacht­ing van Klangstof wer­den we ver­rast door jong Brus­sels geweld. Boom­town zet hard in op de toekomst, zow­el de her­bruik­bare bek­ers als het jonge Jay MNG zijn hier duidelijke voor­beelden van. Twee rap­pers spron­gen opge­fokt rond en qua­si op elka­ar, hevig ges­tic­ulerend en brul­lend dat zij vooral geen ‘jeanet­ten’ zijn. Een beet­je zielig, von­den we, dat je je als arti­est op dergelijke wijze moet pro­fil­eren. De bij­na lege zaal hoopte dat dit voor­pro­gram­ma een snelle dood zou ster­ven, zodat het échte werk snel kon begin­nen. Diege­nen die deze twee rap­pende snaken wel kon­den pruimen, waren dun beza­aid (en waarschi­jn­lijk al behoor­lijk canard). Democrazy weet duidelijk jonge muzikan­ten te vin­den en bracht Brus­selse Hiphop naar de hip­ste stad van het land.

Geluid particel

Klangstof

Na een podi­um- en een grote gen­reswitch kon de laat­ste zaalact van de dag eraan begin­nen. Klangstof bracht goede pop­py muziek, maar naar het eind van de set toe leek alles pre­cies het­zelfde. Waar het ene num­mer begon of eindigde, viel moeil­ijk te zeggen. Geen nood om je danspas­jes te stop­pen, bli­jven bewe­gen en af en toe je ogen te sluiten en te geni­eten. Alles leek één kolk­ende mas­sa van syn­the­siz­ers te zijn met bijhorende zang. Het was het soort muziek dat je op het moment zelf kan beko­ren maar helaas nadi­en zeer snel ver­geten wordt. Klangstof is net als zand dat door de han­den glipt, hoe hard­er we probeer­den een rode draad of raakpunt te vin­den, hoe sneller de muziek ons ont­glipte. Des­on­danks een ver­di­en­stelijk optre­den.