Minder scrollen, meer lezen!

Tij­dens de blok veran­dert mijn bureau langza­am in een vreemd ecosys­teem. Halflege koffi­etassen stape­len zich op naast flu­os­tiften zon­der dop, samen­vat­tin­gen groeien uit tot torens van papi­er en ergens tussen al die chaos ligt bij mij dan alti­jd een roman opengeklapt alsof die mij stil­let­jes probeert weg te lokken uit al die acad­emis­che mis­erie. Voor veel stu­den­ten betekent de blok: uren­lang naar Pow­er­Points staren tot woor­den hun beteke­nis ver­liezen. Voor mij ook, maar met één belan­grijk ver­schil. Ik heb een sys­teem ontwikkeld dat mijn brein nét genoeg mis­lei­dt om te bli­jven func­tioneren.

Na elke ges­tudeerde Pow­er­Point, na elk hoofd­stuk vol begrip­pen die ik drie keer moet her­lezen voor ze bli­jven hangen, beloon ik mezelf met tien pagina’s fic­tie. Alsof ik mijn hoofd even uit de donkere tun­nel aan leer­stof trek en het een wan­del­ing laat mak­en door een andere wereld. Soms beland ik in een stof­fig Engels land­huis, soms in een dystopis­che stad, soms in een stof­fig com­ing-of-age ver­haal waarin de per­son­ages min­stens even ver­ward zijn als ik tij­dens Lati­jnse taalkunde.  Die tien pagina’s voe­len nooit als tijd­ver­lies. Inte­gen­deel: ze mak­en de blok draaglijk. Ter­wi­jl anderen pauze nemen door ein­de­loos te scrollen op Tik­Tok of een exis­ten­tiële cri­sis kri­j­gen in de cafe­taria van de Bland­i­jn, laad ik op tussen de bladz­i­j­den van een boek. En wan­neer mijn ambitie echt onge­zonde pro­por­ties aan­neemt, kies ik zelfs een non-fic­tieboek dat aansluit bij mijn lessen. Dan probeer ik mezelf wijs te mak­en dat ontspan­nen en pro­duc­tief zijn per­fect com­bi­neer­baar zijn. Ver­rassend genoeg werkt het nog ook.

In tegen­stelling tot doom­scrollen op Tik­Tok of Insta­gram, wat voor veel prikkels zorgt, is lezen ontspan­nend: het ver­laagt je stress­niveau, laat je herse­nen rusten en ver­legt je focus. Ideaal dus als blok­pauze! Probeer bijvoor­beeld eens om boeken te lezen over de onder­w­er­pen van je vakken.