Oorspronkelijk gepubliceerd op 26/02/2024 – 7:03 door Anaïs VanasscheNina De Neve
Dit artikel werdt oorpronkelijk gepubliceerd op de oude Schamper site. Toen deze uit gebruik werd genomen, werden alle artikels overgezet.
Acteurscollectief Wunderbaum sloeg voor deze voorstelling de handen ineen met auteur Annelies Verbeke. Samen trokken ze naar middelbare scholen om na te gaan hoe scholieren omgaan met sociale media. Influencers, verschillende identiteiten en online relaties: wat is de impact daarvan op het leven van jonge mensen? Het doel van de voorstelling is om een antwoord te vinden op de vraag hoeveel tijd we online willen doorbrengen.
Het stuk begint met een grote smartphone die uit de lucht komt. In een WhatsAppgroepje proberen ouders het schoolfeest te plannen, maar al snel ontaardt dat in een kolkende pot verwarring. Tijdens het gesprek blijkt ook dat er een geval van pesten heeft plaatsgevonden in de klasgroep. De betrokken kinderen en hun ouders spreken daarom op initiatief van meester Jasper in levende lijve af om dit incident uit te klaren.
De bak confronteert ons allemaal met onze drang naar verbinding.
Het TL-licht floept zoemend aan, de opgestapelde schoolstoelen worden bovengehaald. Je voelt je als toeschouwer meteen teruggekatapulteerd in je schooltijd. Het begint met een stroef gesprek op basis van de geweldloze communicatietechniek waarbij Jasper iedereen vraagt hun gsm in ‘de bak’ te leggen. Een tentje verschijnt op de bühne zodat iedereen voor wie het even te veel wordt zich kan terugtrekken. We zijn klaar voor het gesprek.
Wat begint als een discussie over pestgedrag onder de leerlingen, een groepje leerlingen zou de smartphone van een andere uit het raam gegooid hebben, ontaardt al snel in iets veel groters. De ouders worden geconfronteerd met hun eigen verhouding tegenover hun telefoon. Snel nog iets opzoeken of een belangrijk telefoontje van het werk, zijn we niet allemaal verslaafd aan onze telefoon?
‘Wunderbaum speelt live (online gaat het mis)’ is een voorstelling die op het eerste zicht lijkt te gaan over pestgedrag, maar die iedereen confronteert met hun relatie met het internet. Generaties worden tegen elkaar opgezet en uitgespeeld, de bak confronteert ons allemaal met onze drang naar verbinding. Die drang werd heel treffend uitgebeeld toen het gesprek het digitale probleem oversteeg en de humoristische toon omsloeg. “Waarom is het taboe dat ik geadopteerd ben?” zegt een van de leerlingen op een bepaald moment. De online wereld kan je ook met een serieus trauma opzadelen, en ook dat durft Wunderbaum aan te kaarten. De voorstelling zet je aan het denken. Is dit hoe we willen leven?