Wie ben jij?


“Hmm, difficult. VERY difficult. Plenty of courage, I see. Not a bad mind, either. There's talent, oh yes. And a thirst to prove yourself. But where to put you?”

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 6/10/2019 – 17:49 door Pieter-Jan Frees­Dries Van den Eyn­denKa­trien Van­den­broeck

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Nee, de sor­teer­hoed uit de Har­ry Pot­ter-boeken­reeks was jam­mer­lijk genoeg niét het resul­taat van psy­chol­o­gisch onder­zoek door J.K. Rowl­ing. Enkele andere psy­cholo­gen speelden een kleine vijftig jaar eerder wel al met een gelijkaardig idee voor een soort­gelijke per­soon­lijkhei­d­stest. Zo ontstond de MBTI, de test die je zonet hebt afgelegd!

Myers en Briggs

De orig­inele Myers-Brig­g­stest werd ontwikkeld door twee Amerikaanse vrouwen: de psy­chologe Katharine Cook Brig­gs en haar dochter, een voor­ma­lige schri­jf­ster, Isabel Brig­gs Myers, die het werk van haar moed­er verderzette. Kather­ine begon in 1917 haar onder­zoek nadat ze haar schoonzoon ont­moette, een jonge­man die op aller­lei vlakken leek te ver­schillen van hun fam­i­lie. 

Kather­ine was spi­jtig genoeg niet de enige in haar vakge­bied. Zo ont­dek­te ze vijf jaar lat­er het boek ‘Psy­cho­log­i­cal Types’ van Carl Jung. Al snel zag ze in dat zijn onder­zoek zeer gelijkaardig was aan, maar ook veel verder stond dan het hare. De vol­gende jaren werk­ten Brig­gs en haar dochter aan een manier om Jungs the­o­rie prak­tisch toe te passen. De MBTI (Myers-Brig­gs Type Indi­ca­tor, red.) zag uitein­delijk het lev­enslicht aan het begin van de Tweede Werel­door­log.

Maar waarom? Waarom?

Tij­dens Werel­door­log II kwam er grote belang­stelling voor het dif­fer­en­tiëren van rekruten, waar­bij de MBTI als test de kop opstak. Maar ook na de oor­log bleef die super­pop­u­lair. Werkgev­ers namen de MBTI op in hun selec­tiepro­ces voor wie aangenomen of ontsla­gen moest wor­den. Wat hier in de wind werd ges­la­gen, was dat een MBTI-type enkel een voorkeur kon weergeven en dus geen bindende eigen­schap van een per­soon was.

De ver­schil­lende types hoor­den ook nooit geor­dend te wor­den vol­gens waarde. Ze waren enkel bedoeld als kad­er voor de ver­schillen tussen mensen. Ten slotte moest elke test volledig vri­jwillig afgelegd wor­den, mocht deze niet gebruikt wor­den voor selec­tie en hoorde elke uit­slag volledig vertrouwelijk te bli­jven.

De the­o­rie van Jung, waarop de MBTI zich inspireerde, werd helaas door velen achter­wege gelat­en. Recen­tere testen, zoals de Big Five, blijken per­soon­lijkheid betrouw­baarder in kaart te bren­gen en hebben een betere voor­spel­lende waarde.

We weten dus nog steeds niet wie je bent. Jam­mer. Maar goed. Deze klonk toch leuk, niet?