Wetenschapskort


Patstelling Hoeveel ver­schil­lende schaak­par­ti­jen kan je mogelijk spe­len? Claude Shan­non schreef in de jaren ’50 een paper over het pro­gram­meren van schak­en in com­put­ers. Daarin illus­treerde hij met een ter­loopse schat­ting van 10^120 ver­schil­lende par­ti­jen, wat meer is dan de hoeveel­heid atom­en in het observeer­bare uni­ver­sum (10^80), dat indi­en je een com­put­er steeds de beste zet zou…

Oor­spronke­lijk gepub­liceerd op 31/03/2019 – 11:21 door Nathan Laroy

Dit artikel werdt oor­pronke­lijk gepub­liceerd op de oude Scham­per site. Toen deze uit gebruik werd genomen, wer­den alle artikels overgezet.

Patstelling

Hoeveel ver­schil­lende schaak­par­ti­jen kan je mogelijk spe­len? Claude Shan­non schreef in de jaren ’50 een paper over het pro­gram­meren van schak­en in com­put­ers. Daarin illus­treerde hij met een ter­loopse schat­ting van 10^120 ver­schil­lende par­ti­jen, wat meer is dan de hoeveel­heid atom­en in het observeer­bare uni­ver­sum (10^80), dat indi­en je een com­put­er steeds de beste zet zou lat­en bereke­nen, het eeuwig zou duren. Het enorme scala aan mogelijke par­ti­jen maakt dit gewoon onmo­gelijk. Een andere wiskundi­ge, G.H. Hardy, stelde dat dit eigen­lijk nog veel grot­er was, in acht genomen dat non­senspar­ti­jen ook mogelijk zijn, en kwam uit op (10^50)^50. Indi­en iedereen op aarde elke dag een ver­schil­lende par­tij zou spe­len, zou je er nog triljoe­nen jaren over doen. Denk dus vooral niet té hard na over de vol­gende zet van je tegen­stander, het zou nog eens kun­nen tegen­vallen.

The Sperm Killer

De man­nelijke pil zou wel eens een over the counter apothek­er­spillet­je kun­nen wor­den in de nabi­je toekomst. Een studie rond de vei­ligheid en tol­er­antie bij dagelijks gebruik gedurende een maand op gezonde man­nen, bleek hor­moon­re­spon­sen te pro­duc­eren die con­sis­tent zijn met effec­tieve con­tra­cep­tie. The Uni­ver­si­ty of Wash­ing­ton, te Seat­tle, werk­te hier­voor samen met LA Bio­Med. Par­tic­i­pan­ten ervaar­den naar ver­lu­idt geen ern­stige neven­ef­fecten, ondanks dat hun testos­teronge­halte drastisch gedaald was. Het betrof slechts veer­tig proef­per­so­n­en, en de pil zit nog in zijn prille proef­fase. Toch voor­spelt onder­zoek­ster Christi­na Wang dat veilige, reversibele, man­nelijke, hor­monale con­tra­cep­tie bin­nen 10 jaar op de markt verkri­jg­baar zou moeten zijn. Dit is echter geen anti-SOA-mid­delt­je, dus onze latex vriend bli­jft een aan­rad­er als je niet wenst dat je gen­i­tal­iën er mogelijk af rot­ten.

Millennials

Stel je wil miljon­air wor­den, maar je bent nogal lui. Er bestaat hier een oploss­ing voor: los één van de zeven mil­len­ni­umvraagstukken op die in 2000 verza­meld zijn door het Clay Math­e­mat­ics Insti­tute. Op die beruchte 24 mei van dat jaar hebben wiskundi­gen de zeven groot­ste wiskundi­ge prob­le­men neergeschreven en de wereld inges­tu­urd met de prangende vraag of de men­sheid zich toch even­t­jes hier­mee zou willen bezighouden. Die arme wiskundi­gen moeten echter op hun honger bli­jven zit­ten, er is namelijk tot nu toe nog maar één­t­je slui­tend opgelost. De Rus Grig­ori Perel­man wist al twee jaar na de pub­li­catie het ‘Ver­moe­den van Poin­caré’ te bewi­jzen. Boven­di­en weigerde Perel­man de miljoen­pri­js en de hon­neursmedaille. Hoewel het begri­jpen van de hypothe­ses op zich redelijk haal­baar is, vergt het bewi­jzen ervan de straf­ste wiskun­de­bollen ter wereld. Math is a b!tch …